Katalog opinii

• Pod względem struktury oddziałów chirurgicznych pozostajemy w systemie z innej epoki
• Oddziałów chirurgii ogólnej mamy za dużo; wiele funkcjonuje w obsadzie minimalnej — źle dla pacjentów
• Brakuje realnej referencyjności ośrodków; specjalistyczne oddziały muszą przyjmować wszystkich z SOR
• +2 więcej

• Konsolidacja oddziałów chirurgii przy niewielkich odległościach; nie każdy powiat musi mieć chirurgię
• Zastąpienie części całodobowych oddziałów oddziałami chirurgii planowej lub jednego dnia
• Regionalne profilowane ośrodki referencyjne przejmujące trudnych pacjentów chirurgicznych
• +3 więcej

• Wyceny procedur chirurgicznych od lat poniżej realnych kosztów; oddziały chirurgiczne najbardziej deficytowe
• Obniżono wyceny procedur onkologicznych: jelito grube o 27 proc., przełyk o 22,4 proc.
• Praca chirurgów słabo wyceniana i opłacana, traktowana jak „zło konieczne"
• +1 więcej

• Zebranie wiarygodnych danych o realnych kosztach procedur od ośrodków je wykonujących
• Prawidłowa (podwyższona) wycena pięciu obniżonych procedur chirurgiczno-endoskopowych
• Weryfikacja wyceny pięciu grup świadczeń przez wspólną grupę roboczą ekspertów

• Obniżka wycen uderza w ważne, kosztochłonne procedury onkologiczne (przełyk, kolorektalne)
• Bilansowanie procedur kosztochłonnych tymi z lekką „górką" — tak nie powinno być
• Wyceny poniżej poziomów zachodnich; deklarowana podwyżka to bardziej wyrównanie inflacji
• +2 więcej

• Każda procedura wyceniona tak, by realnie pokryć koszty i się samofinansować
• Urealnić wyceny procedur do poziomów obowiązujących w krajach zachodnich
• Współczynniki korygujące dla operacji wysokiego ryzyka, wielonarządowych i wielu w jednym pobycie
• +1 więcej

• System procedur narzucony przez NFZ zburzył prawidłową opiekę nad chorym
• W tym systemie nie liczy się pacjent, a jedynie procedura; pieniądze idą za procedurami, nie za pacjentem
• Hospitalizacje trzydniowe i mnożenie osobno punktowanych procedur, by je rozliczyć
• +2 więcej

• Opieka zintegrowana: jedna procedura obejmująca naraz kilka działań, rozliczana całościowo przez NFZ
• Środki w ramach jednej procedury dla lekarza, pielęgniarki, fizjoterapeuty i specjalisty
• Przygotować standardy zintegrowanej opieki dla najczęstszych jednostek i wdrażać je stopniowo
• +1 więcej

• Opieka neurologiczna oparta na systemie sprzed 20 lat, bez całościowej koordynacji
• Wysoko specjalistyczne oddziały rozliczane tak samo jak oddziały w szpitalu powiatowym
• Nowoczesna diagnostyka (genetyczna, obrazowa, biochemiczna) nieujęta w świadczeniach NFZ; oddział się zadłuża
• +2 więcej

• Uporządkowanie systemu opieki: wydzielanie ośrodków wysoko specjalistycznych i sieciowanie ich z istniejącymi
• Poradnie ogólne i o wyższym stopniu referencyjności; kierowanie pacjenta wg referencyjności
• Uznanie chorób neurologicznych za priorytet państwa
• +2 więcej

• Model opieki oparty na stawce kapitacyjnej wyczerpał się
• Ryczałt jest płacony niezależnie od nakładu pracy, jakości i zaangażowania
• Pracujemy nieefektywnie — dostępność nie przekłada się na satysfakcję pacjenta
• +1 więcej

• Opieka koordynowana w POZ rozszerzana o nowe obszary, docelowo obowiązkowa
• Za dodatkowymi pieniędzmi musi iść dodatkowa jakość — premie za jakość i efektywność
• Dodatek kwotowy za wielochorobowość zamiast mnożnika kapitacyjnego 3.2
• +1 więcej

• Na cukrzycę choruje prawie 3,5 mln osób, a ok. 30% chorych jeszcze o tym nie wie
• Diabetologów jest tylko ok. dwóch tysięcy — nie obejmą opieką wszystkich pacjentów
• Leczenie powikłań (zawał, udar, nefropatia, amputacje, retinopatia) to ogromne koszty
• +1 więcej

• Cukrzyca typu 2 powinna być rozpoznawana i prowadzona w POZ, diabetolog do konsultacji
• Nowoczesne leczenie cukrzycy zapobiegające powikłaniom — opłacalne dla systemu
• Profilaktyka i wczesne wykrywanie: ankieta na IKP, badania profilaktyczne (Moje Zdrowie)

• Zaburzeń psychicznych doświadcza ponad 1/4 dorosłych Polaków — ponad 8 mln osób
• Rosnąca rzesza uzależnionych od substancji psychoaktywnych i wzrost psychoz
• Dominują i wciąż przybywają zaburzenia depresyjno-lękowe
• +2 więcej

• Leczenie przewlekłej bezsenności zaczynać od higieny snu i terapii poznawczo-behawioralnej, leki tylko krótko
• Zacieśniać współpracę psychiatrii z innymi specjalnościami i tworzyć wspólne rekomendacje
• Wykorzystywać rekomendacje PTP dla lekarzy rodzinnych w rozpoznawaniu i leczeniu depresji

• Świadczenia w geriatrii są źle wycenione
• Oddziały geriatryczne, podobnie jak internistyczne, nie opłacają się wielu podmiotom leczniczym
• Geriatria nie cieszy się popularnością, zwłaszcza wśród młodego pokolenia medyków
• +2 więcej

• Właściwa wycena świadczeń geriatrycznych jako impuls do tworzenia oddziałów i poradni
• Tworzyć zespoły geriatryczne i pododdziały w szpitalach powiatowych
• Rozwijać ortogeriatrię i onkogeriatrię oraz prehabilitację przed zabiegami

• W Polsce ok. 450 geriatrów — mała dostępność konsultacji geriatrycznych
• Są regiony (np. warmińsko-mazurskie), gdzie geriatria praktycznie nie istnieje
• Tylko nieco ponad połowa geriatrów pracuje w jednostkach geriatrycznych
• +3 więcej

• Każdy lekarz, niezależnie od specjalności, powinien mieć podstawowe przygotowanie z geriatrii
• Każdy szpital powiatowy powinien mieć oddział lub pododdział geriatryczny
• Wycofać pacjentów po 65. r.ż. z teleporad
• +2 więcej

• Brak rąk do pracy na oddziałach pediatrycznych po południu i w nocy; pediatrzy wybierają poradnie
• Pediatrzy w szpitalach często mają niższe wynagrodzenie zasadnicze niż rezydenci
• W 2014 r. 31% dzieci przyjęto na SOR bez skierowania; tylko 36,8% wymagało hospitalizacji
• +4 więcej

• Łączyć pracę w POZ z pracą na oddziale pediatrycznym (np. w ramach dyżurów)
• Utrzymać pediatrów w POZ z opieką nad dziećmi i młodzieżą do 18 r.ż.
• Tworzyć zespoły pediatra + internista prowadzące pacjentów przewlekłych w wieku 16-25 lat
• +1 więcej

• Zdrowie publiczne pozostaje priorytetem deklaratywnym, przywoływanym głównie w okresie wyborów
• Brak skutecznego wdrażania HiAP – branżowość rozwiązań i brak koordynacji resortów
• Styl życia odpowiada za ponad 50% zdrowia społeczeństwa, medycyna naprawcza tylko za 10%

• Ustanowić zdrowie publiczne rzeczywistym, a nie deklaratywnym priorytetem państwa
• Wdrażać HiAP (health in all policies) – koordynacja resortów zdrowia, opieki, klimatu
• Inwestować w profilaktykę pierwotną (wysoki, wielokrotny zwrot ekonomiczny)
• +1 więcej

• Pakiet onkologiczny generuje straty; sytuacja finansowa onkologii się pogarsza
• Osobodzień wyceniony na 156 zł – tyle co pobyt hostelowy bez opieki i wyżywienia
• Wszystkie oddziały radioterapii w głębokim deficycie; ~300 mln straty w 16 szpitalach
• +3 więcej

• Skorygować (podnieść) zaniżone wyceny procedur onkologicznych i radioterapii
• Skorygować onkologiczne mapy potrzeb we współpracy z praktykami-onkologami i dyrektorami
• Wprowadzić płatność ryczałtową za świadczenia kompleksowe zamiast za pojedyncze świadczenie

• Kilkudziesięcioprocentowy spadek zgłaszalności na badania przesiewowe, i tak niższej niż w większości krajów UE
• Diagnostyka onkologiczna niewydolna, nieracjonalna już przed pandemią, dodatkowo pogorszona
• Rozproszenie ścieżek diagnostyczno-terapeutycznych spowalnia postępowanie i pogarsza przeżycia chorych
• +1 więcej

• Wprowadzić efektywniejsze metody przesiewowe (test FIT, wykrywanie DNA HPV)
• Tworzyć ośrodki kompleksowego postępowania (ośrodki kompetencji) dla poszczególnych nowotworów
• Przyspieszyć refundację leków stanowiących realną wartość dodaną w leczeniu radykalnym
• +1 więcej

• Końcówka 2025 roku w kardiologii wygląda niepokojąco
• Zła sytuacja w finansach NFZ może przełożyć się na problemy z wdrażaniem Krajowej Sieci Kardiologicznej

—

• zła sytuacja finansowa szpitali powiatowych
• brak rozliczeń za 2025 rok
• ograniczanie finansowania nadwykonań
• +6 więcej

• protest szpitali powiatowych w celu nagłośnienia złej kondycji finansowej
• uświadamianie pacjentów o kondycji służby zdrowia
• organizacja wspólnej konferencji prasowej związków szpitali i powiatów

• bariery włączania innowacyjnych wyrobów medycznych do refundacji
• niejasna ścieżka tworzenia nowych świadczeń gwarantowanych
• długi czas oczekiwania na decyzję o włączeniu nowego świadczenia
• +2 więcej

• otwarcie ścieżki stosowania nowych produktów i tworzenia nowych świadczeń gwarantowanych
• udrożnienie procesu tworzenia nowych świadczeń gwarantowanych
• wdrażanie innowacji przez pilotaże oceniające korzyści i koszty dla systemu
• +1 więcej

• permanentny niedostatek finansowania ochrony zdrowia
• wysokie zadłużenie szpitali
• rosnące koszty działalności szpitali
• +7 więcej

• odejście od monopolu jednego płatnika (NFZ)
• wprowadzenie dodatkowego strumienia finansowania świadczeń
• umożliwienie szpitalom realizacji części świadczeń komercyjnych (do 10% działalności)
• +4 więcej

• brak stabilności decyzji refundacyjnych
• możliwość dowolnej zmiany decyzji refundacyjnych przez ministra zdrowia bez udziału wnioskodawców
• brak przepisów przejściowych przy zmianach programów lekowych
• +5 więcej

• zmiana zapisów ustawy refundacyjnej dotyczących stabilności decyzji refundacyjnych
• zmiana przepisów dotyczących obowiązku tworzenia 3-miesięcznych zapasów leków
• zmiana przepisów dotyczących obowiązkowych dostaw do 10 hurtowni
• +1 więcej

• podziały społeczne w dostępie do opieki zdrowotnej
• nieformalne opłaty za leczenie w publicznym systemie
• ograniczona rola prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych
• +3 więcej

• popularyzacja prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych
• wprowadzenie sztywnych gwarancji realizacji świadczeń przez prywatnych ubezpieczycieli
• zwiększenie dostępności polis szpitalnych obejmujących kosztowne leczenie
• +1 więcej

• długi czas oczekiwania do specjalisty w publicznym systemie
• ograniczony dostęp do badań i specjalistów w NFZ
• niedostateczna dostępność usług zdrowotnych w publicznym systemie

• rozwój prywatnej opieki zdrowotnej jako uzupełnienie NFZ
• zwiększenie dostępności do specjalistów i badań w sektorze prywatnym
• współpraca prywatnych placówek z NFZ w zakresie opieki koordynowanej

• brak kompleksowej opieki nad pacjentami po zawale serca
• niewystarczająca wczesna rehabilitacja i profilaktyka wtórna
• niewystarczająca edukacja pacjentów kardiologicznych
• +1 więcej

• zapewnienie kompleksowej opieki nad pacjentami po zawale serca (rehabilitacja, konsultacje, profilaktyka wtórna)
• tworzenie centrów kompetencyjnych dla pacjentów kardiologicznych
• prowadzenie edukacji pacjentów i ich rodzin w zakresie leczenia i profilaktyki
• +1 więcej

• mylenie pacjentów przez podział na system publiczny i prywatny według własności
• wyższe koszty działalności sektora ochrony zdrowia przez zwolnienie z VAT

• zaniechanie rozgraniczania systemu ochrony zdrowia na prywatny i publiczny w kwestii własności
• jasne określenie ról i zasad współdziałania sektora publicznego i prywatnego

• niedostateczne wykorzystanie diagnostyki laboratoryjnej w procesie leczenia
• niewystarczające wykorzystanie nowoczesnych badań diagnostycznych
• potrzeba lepszego powiązania leczenia z wynikami badań genetycznych

• zwiększenie roli i dostępności diagnostyki laboratoryjnej w systemie ochrony zdrowia
• wdrażanie nowych, zaawansowanych badań diagnostycznych
• powiązanie doboru leków z charakterystyką genetyczną nowotworów

• spadek liczby ludności Polski
• starzenie się społeczeństwa i wzrost udziału osób powyżej 80 roku życia
• szybka depopulacja w niektórych regionach
• +3 więcej

• wskazanie na potrzebę odpowiedniej polityki migracyjnej do uzupełnienia niedoborów w sektorze opieki medycznej i pielęgnacyjnej

• strukturalny kryzys systemu ochrony zdrowia
• narastająca presja demograficzna i epidemiologiczna
• problemy z chorobami przewlekłymi i powrót chorób zakaźnych
• +4 więcej

• wprowadzenie powszechności i solidarności w finansowaniu zdrowia
• dwustrumieniowy model finansowania: publiczny i prywatny
• symboliczne współpłacenie za świadczenia z wyłączeniem wybranych sytuacji
• +7 więcej

• finansowanie ochrony zdrowia z podatków przekazywanych na nieudolną i marnotrawną ochronę zdrowia
• monopol NFZ jako relikt komuny
• nieuczciwa konkurencja państwa na rynku ubezpieczeń zdrowotnych

• wprowadzenie bonu zdrowotnego dzielonego na liczbę obywateli
• przekazanie bonu zdrowotnego obywatelom do wykorzystania w dowolnej instytucji (państwowej lub prywatnej)
• likwidacja monopolu NFZ
• +3 więcej

• brak dobrego zarządzania ochroną zdrowia
• nieprawidłowości w systemie ochrony zdrowia
• wysokie wynagrodzenia lekarzy stanowiące ponad połowę budżetu NFZ
• +2 więcej

• odwołanie prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jako odpowiedzialnego za sytuację w ochronie zdrowia
• potrzeba natychmiastowej naprawy i resetu systemu wynagradzania medyków
• uregulowanie czasu pracy lekarzy pracujących na kontraktach

• rosnące koszty systemu ochrony zdrowia
• trudna sytuacja finansowa NFZ
• potrzeba lepszej organizacji opieki zdrowotnej
• +2 więcej

• wspieranie zmiany profilu szpitali zgodnie z potrzebami zdrowotnymi
• prowadzenie procesów konsolidacji szpitali
• wdrożenie Krajowej Sieci Onkologicznej i sieci kardiologicznej
• +2 więcej

• system stoi przed wyborem między finansowaniem wynagrodzeń a świadczeń dla pacjentów
• brak równowagi między wzrostem płac a finansowaniem świadczeń
• potrzeba przewidywalności polityki płacowej
• +1 więcej

• utrzymanie corocznego wzrostu wynagrodzeń medyków
• przedefiniowanie ustawy wynagrodzeniowej
• zbieranie przez AOTMiT danych o faktycznych wynagrodzeniach medyków
• +2 więcej

• brak przewidywalności systemu finansowania szpitali
• brak mechanizmu automatycznej waloryzacji wycen świadczeń przy wzroście kosztów
• ryzyko rozdrobnienia świadczeniodawców i niezdrowej konkurencji o kadry
• +5 więcej

• wprowadzenie mechanizmów zachęcających do współpracy i konsolidacji szpitali
• umożliwienie samorządom województw udziału w związkach JST prowadzących szpitale
• wprowadzenie instrumentów wspierających restrukturyzację zobowiązań szpitali
• +1 więcej

• planowane ograniczenie finansowania nadwykonań w diagnostyce ambulatoryjnej
• niedofinansowanie systemu ochrony zdrowia
• rosnące długofalowe koszty i pogorszenie bezpieczeństwa pacjentów przez cięcia
• +5 więcej

• zapewnienie finansowania wykonanych świadczeń diagnostycznych nie tylko w procesie początkowym, ale także w trakcie leczenia i monitorowania
• apel o zasilenie budżetu NFZ i przedstawienie planu zapewnienia stabilności finansowej funduszu

• ograniczenie finansowania nadwykonań przez NFZ
• wydłużenie kolejek do badań diagnostycznych
• nieopłacalność wykonywania badań ponad limit kontraktu
• +5 więcej

• protest dyrektorów szpitali przeciwko ograniczeniu finansowania nadwykonań
• stanowczy sprzeciw wobec nowych zasad rozliczania świadczeń ponad limit

• zbyt niskie nakłady na ochronę zdrowia w Polsce
• finansowanie systemu zdrowia wystarcza tylko na część roku
• Polska wydaje prawie najmniej na zdrowie w Europie (procent PKB i per capita)

• znaczne zwiększenie nakładów na ochronę zdrowia
• pozyskanie środków przez dodatkowe opodatkowanie korporacji, banków i deweloperów
• rozpoczęcie dyskusji nad podniesieniem składki zdrowotnej

• rosnąca luka finansowa NFZ
• uzależnienie ochrony zdrowia od dotacji budżetowych
• zagrożenie stabilności finansów publicznych przez deficyt NFZ
• +3 więcej

• przywrócenie samofinansującego charakteru systemu ochrony zdrowia
• zwiększenie przychodów publicznego płatnika
• odstąpienie od projektów ustaw ograniczających przychody NFZ
• +2 więcej

• brak długofalowej strategii dla ochrony zdrowia
• niewystarczająca koordynacja opieki
• niedostateczne działania profilaktyczne
• +3 więcej

• opracowanie i wdrożenie długofalowej strategii dla ochrony zdrowia
• wzmocnienie profilaktyki i promocji zdrowego stylu życia
• lepsza koordynacja opieki zdrowotnej
• +4 więcej

• zagrożenie upadkiem szpitali powiatowych przez obniżenie finansowania
• wadliwe i niewłaściwe wyceny świadczeń medycznych
• brak strategicznego zarządzania systemem ochrony zdrowia
• +4 więcej

• zachowanie współczynnika korygującego dla szpitali powiatowych
• ponadpolityczne porozumienie w sprawie reformy ochrony zdrowia
• wdrożenie dziesięciopunktowego programu strategicznej reformy ochrony zdrowia
• +2 więcej

• zbyt kosztowna opieka zdrowotna dla państwa
• długie kolejki do świadczeń
• niedobór kadr medycznych
• +5 więcej

• wprowadzenie prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych jako wsparcia państwa
• zwiększenie liczby studentów i specjalistów medycznych
• utworzenie nowych zawodów medycznych i zwiększenie kompetencji farmaceutów
• +7 więcej

• brak koherentności między stomatologią NFZ a prywatną
• powielanie świadczeń na różnym poziomie
• niewystarczająca świadomość zdrowotna Polaków
• +5 więcej

• lepsza współpraca i uzupełnianie się systemu publicznego i prywatnego w stomatologii
• bardziej efektywna dystrybucja środków publicznych
• wzmocnienie profilaktyki zdrowotnej
• +3 więcej

• niefortunne wypowiedzi polityków pogłębiające podziały publiczno-prywatne
• rosnący dług zdrowotny społeczeństwa
• lawinowy wzrost chorób przewlekłych i nowotworowych
• +2 więcej

• zapewnienie bezpieczeństwa epidemicznego
• przywrócenie normalnego funkcjonowania opieki zdrowotnej
• współpraca sektora publicznego i prywatnego w walce z pandemią

• niedostateczne wykorzystanie kompetencji farmaceutów w systemie
• niedocenianie roli prywatnej opieki medycznej w systemie ochrony zdrowia
• brak szerokiego dostępu do innowacyjnych procedur w ramach refundacji
• +3 więcej

• szersze wykorzystanie kompetencji farmaceutów w opiece nad pacjentem
• wdrożenie modelu opieki koordynowanej w całym systemie
• zwiększenie roli prywatnej opieki medycznej w systemie publicznym
• +5 więcej

• niedoszacowanie planu finansowego NFZ
• szacowana luka finansowa w budżecie NFZ
• problemy z dostępnością świadczeń i wydłużające się kolejki
• +7 więcej

• zwiększenie dotacji z budżetu państwa do NFZ
• utrzymanie finansowania Centrów Zdrowia Psychicznego w centrali NFZ do końca pilotażu
• przeniesienie finansowania CZP do koszyka świadczeń gwarantowanych po zakończeniu pilotażu

• przesunięcie finansowania świadczeń z budżetu państwa do NFZ
• trwałe obciążenie budżetu NFZ
• NFZ nie radzi sobie z rosnącymi kosztami usług medycznych
• +1 więcej

• analiza zwiększenia finansowania NFZ przez budżet państwa
• powrót do wcześniejszych rozwiązań, gdzie newralgiczne obszary były finansowane z budżetu państwa

• niewydolność publicznej ochrony zdrowia
• rosnące koszty systemu ochrony zdrowia
• niewystarczające wpływy ze składki zdrowotnej
• +3 więcej

• całkowita likwidacja składki zdrowotnej
• wprowadzenie 12-proc. podatku zdrowotnego z kwotą wolną 30 tys. zł
• przekierowanie 80% akcyzy bezpośrednio do NFZ
• +2 więcej

• wysoki udział kosztów płac w budżetach szpitali powiatowych
• dynamiczny wzrost wynagrodzeń medyków obciążający system
• brak systemowych rozwiązań dotyczących wynagrodzeń medyków
• +2 więcej

• dostosowanie wynagrodzeń medyków do aktualnych możliwości finansowych NFZ i budżetu państwa
• zmiana ustawy o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia
• przyjęcie ustawowej reformy szpitali
• +2 więcej

• zmniejszenie finansowania badań diagnostycznych (kolonoskopia, gastroskopia, TK, MRI)
• przerzucenie finansowania badań z budżetu Ministerstwa Zdrowia do NFZ bez dodatkowych środków
• zamykanie oddziałów położniczych i szpitali
• +4 więcej

• lepsza komunikacja i publikacja mapy działających oddziałów szpitalnych
• poprawa informowania pacjentów o zmianach w sieci szpitali

• niektóre leki są cynicznie drogie
• dotychczasowe wyceny NFZ sprzyjały patologiom i protestom
• płatnik sam wyceniał i płacił za usługę, co było nieprawidłowe
• +2 więcej

• wszystkie procedury mają zostać wycenione w ciągu pięciu lat
• wyceny świadczeń powinny być prowadzone przez niezależną agencję, nie przez płatnika
• taryfikacja powinna opierać się na realnych kosztach, z uwzględnieniem mikrokosztów
• +2 więcej

• nieregularne płatności NFZ zagrażają rozwojowi chirurgii robotowej
• rosną zaległości płatnicze szpitali
• leczenie trudno gojących się ran pozostaje na marginesie systemu
• +1 więcej

—

• trudności w pozyskiwaniu wykwalifikowanej kadry do AOTMiT
• fluktuacja kadr w instytucjach publicznych na rzecz sektora prywatnego
• niewystarczająca reprezentatywność danych kosztowych w niektórych obszarach (POZ, AOS, stomatologia)
• +2 więcej

• pozyskiwanie i rozwój wykwalifikowanej kadry analitycznej w AOTMiT
• wdrażanie Joint Clinical Assessment (JCA) i aktywny udział w unijnych ocenach klinicznych
• rozwijanie automatyzacji pozyskiwania danych kosztowych ze szpitali
• +3 więcej

• niedoszacowanie wycen świadczeń w stosunku do kosztów podwyżek wynagrodzeń
• zbyt niska wycena świadczeń dla szpitali powiatowych w niektórych zakresach
• obciążenie systemu przez dodatkowe podwyżki płac
• +5 więcej

• opracowanie nowej metodologii wyceny świadczeń uwzględniającej rosnące płace minimalne
• dostosowanie wycen do zmian ustawowych dotyczących wynagrodzeń
• zróżnicowanie wycen w zależności od rodzaju świadczeń i potrzeb szpitali powiatowych
• +5 więcej