Propozycje zmian w ochronie zdrowia, jedna po drugiej — to konkretne postulaty, nie neutralne stwierdzenia; przy każdej możesz rozwinąć dane, kontekst oraz argumenty za i przeciw. Decydujesz: zgadzasz się czy nie (a gdy propozycja ma kilka składowych — zaznaczasz te, które popierasz). Na końcu sprawdzisz, na ile Twoje zdanie jest spójne ze stanowiskami głównych interesariuszy — wg ich publicznych, źródłowanych wypowiedzi.
Szybki ekran otwierający · ok. 1 minuta
Zaznacz przy każdej pozycji Tak albo Nie. Szczegóły i argumenty rozwiniesz w kolejnym kroku.
Lekarze pracują za dużo.
W Polsce jest za mało lekarzy.
W ostatnich 5 latach wydatki na zdrowie zwiększyły się nieproporcjonalnie do liczby realnie wykonywanych usług medycznych.
Panuje ogólne przekonanie, że grafiki lekarzy odbiegają od ich prawdziwej obecności w miejscu pracy.
Zbyt dużą część pieniędzy wydajemy na szpitale w porównaniu do profilaktyki i POZ (lekarza pierwszego kontaktu).
Zbyt mały procent pacjentów ma zrealizowane badania profilaktyczne, przez co późno wykrywamy wiele chorób i kończy się na leczeniu szpitalnym.
Duży procent wizyt jest tylko po receptę lub skierowanie (pacjent powinien być na wizycie już z badaniami).
Dane o kolejkach i dostępności świadczeń są często niewiarygodne.
Pacjent nie ma dostępu do swojej pełnej dokumentacji medycznej w IKP.
Za mało kompetencji przekazujemy pielęgniarkom, farmaceutom i innym zawodom medycznym.
Pacjent zbyt często sam musi organizować swoją ścieżkę leczenia między placówkami.
Za dużo pieniędzy i czasu tracimy przez dublowanie badań i brak wymiany dokumentacji pomiędzy świadczeniodawcami.
Zbyt mało danych o jakości szpitali i lekarzy jest publicznie dostępnych dla pacjenta.
W systemie za rzadko rozlicza się menedżerów placówek z wyników, jakości i efektywności.
Zbyt wiele szpitali w bliskiej (do 30 km) odległości ma te same oddziały, konkurując o tych samych lekarzy.
Wiele hospitalizacji można byłoby uniknąć dzięki silniejszej opiece ambulatoryjnej i profilaktyce.
Pacjent za rzadko ma dostęp do prostych, porównywalnych informacji, gdzie leczyć się najlepiej.
W ochronie zdrowia za mało decyzji opiera się na twardych danych, a za dużo na interesach grup.