Katalog opinii

• Składka zdrowotna nie działa — jest nieefektywna i niesprawiedliwa
• Obciążenia rozkładane nierówno, a dostęp do ochrony zdrowia też nierówny
• Niedofinansowanie: ok. 6 proc. PKB na zdrowie wobec ok. 10 proc. średniej unijnej
• +3 więcej

• Likwidacja składki zdrowotnej i zastąpienie jednolitym podatkiem zdrowotnym (PIT i CIT, 12 proc.)
• Stopniowe dojście do 9 proc. PKB na zdrowie
• Kwota wolna 30 tys. zł dająca 90 proc. obywateli niższe obciążenia zdrowotne
• +3 więcej

• Zadłużenie szpitali sięgające niemal 23 mld zł
• Sprzeczność: jednoczesne reformowanie szpitali i obniżanie składki zdrowotnej zmniejsza napływ pieniędzy i zwiększa zadłużenie
• Niedofinansowanie systemu — Polska 'w ogonie' pod względem nakładów
• +1 więcej

• Zwiększanie nakładów na ochronę zdrowia (ok. 4 proc. rocznie, jak w najlepiej dofinansowanych systemach)
• Nieobniżanie składki zdrowotnej / nieluzowanie obciążeń, bo pieniędzy w systemie brakuje
• Reforma szpitalnictwa jako część większej reformy, poprzedzona zapewnieniem finansowania
• +1 więcej

• Ciężki stan finansowy NFZ; obniżenie składki zabrałoby ok. 6 mld zł bez ustawowej gwarancji uzupełnienia z budżetu
• Przepis o 7% PKB na zdrowie nie daje realnej gwarancji przekazania środków do NFZ
• Niższe oskładkowanie kontraktów skłania kolejnych lekarzy do przechodzenia z etatu na JDG, co zmniejsza wpływy składkowe

• Nie obniżać składki zdrowotnej (poparcie weta wobec ustawy)
• Solidna reforma systemu, ale bez spadku finansowania lecznictwa

• Narastający deficyt NFZ — ok. 23 mld zł w 2026 r., luka może sięgnąć 90 mld zł
• Stabilizująca reguła wydatkowa ogranicza nakłady publiczne i elastyczność finansową NFZ
• Ograniczanie finansowania badań ponadlimitowych (diagnostyka obrazowa, endoskopowa) → ryzyko kliniczne i utrata szansy na wczesne wykrycie nowotworu
• +3 więcej

• Opracować wieloletni plan obejmujący zakres świadczeń gwarantowanych, źródła finansowania i rolę sektora prywatnego
• Nie ograniczać dostępu do podstawowych badań diagnostycznych przy porządkowaniu finansów NFZ
• Podjąć decyzje strategiczne zamiast działań doraźnych

• Niedoszacowane ryczałty i błędne wyceny procedur, nie lekarze, są źródłem kryzysu
• Zbyt niski odsetek PKB na zdrowie (ok. 3-4 pp poniżej średniej OECD)
• Kryzys kadrowy - zbyt mało lekarzy, ryzyko odejść do sektora prywatnego
• +4 więcej

• Rzetelny przegląd i urealnienie wycen świadczeń przez AOTMiT wg rzeczywistych kosztów
• Zwiększenie finansowania ochrony zdrowia do ok. 8% PKB
• Analiza potrzeb zdrowotnych w województwach i mapy świadczeń zdrowotnych
• +3 więcej

• Głównym problemem nie są płace, lecz nieracjonalne, nadmierne korzystanie pacjentów ze świadczeń refundowanych
• Brak czynników motywujących pacjentów, by nie nadużywali świadczeń
• Publicznej ochrony zdrowia nie stać na sprawiedliwe wynagradzanie pracowników
• +2 więcej

• Ograniczyć/zmniejszyć popyt pacjentów na świadczenia refundowane przez czynniki motywujące
• Wprowadzić zakaz konkurencji dla lekarzy w zamian za odpowiednie wynagrodzenie
• Układ zbiorowy pracy dla lekarzy (np. 3 średnie krajowe) z zobowiązaniami (dyżury, praca w jednym miejscu)
• +1 więcej

• Nierównowaga między ilością środków publicznych a zakresem refundowanych świadczeń
• NFZ urzędowo ustala ceny i limity, choć oczekuje od szpitali-spółek bilansowania
• Nadużywanie korzystania ze świadczeń przez pacjentów („nieszczelność" systemu)
• +2 więcej

• Oprzeć poprawę efektywności na mechanizmach rynkowych: konkurencja, wolny wybór miejsca leczenia
• Stosować finansowe motywacje wobec pacjentów ograniczające nadużywanie świadczeń
• Zwiększyć ilość środków publicznych albo ograniczyć koszyk świadczeń

• Życie na cudzy rachunek — państwo płaci za wszystko, np. leczenie pijanego sprawcy wypadku
• Status quo w opłacaniu składek utrzymywane od 25 lat mimo braku alternatywy
• Nadmierna opiekuńczość państwa wymaga społecznej dyskusji

• Podnieść składkę zdrowotną dla wszystkich
• Wyrównać składkę zdrowotną dla wszystkich grup zawodowych
• Rozpocząć społeczną dyskusję o granicach opiekuńczości państwa
• +1 więcej

• Postulat likwidacji NFZ był czysto polityczny, bez kontroferty i przekonujących argumentów, że inna instytucja poradzi sobie lepiej
• Finansowanie zdrowia z podatków (system budżetowy) jest niestabilne — wrażliwe na spowolnienie gospodarcze i decyzje budżetowe
• W systemach opartych na podatkach w kryzysie 2008-2009 wpływy gwałtownie spadały, czego system składkowy uniknął

• Utrzymanie systemu składkowego (ubezpieczeniowego) jako stabilizującego przychody
• Zachowanie NFZ zamiast poszukiwania nieprzetestowanej alternatywy prawno-organizacyjnej

• Budżetowe finansowanie zdrowia zależy od bieżącej polityki i sytuacji gospodarczej — jego wielkość się waha
• Finansowanie z budżetu (zamiast składki) zachęca do pracy na czarno i obniża wpływy sektora finansów publicznych
• Przy finansowaniu budżetowym osoby faktycznie przebywające za granicą zachowałyby prawo do świadczeń NFZ

• Opierać finansowanie ochrony zdrowia na składce ubezpieczeniowej, a nie na budżecie państwa

• Programy lekowe niedoszacowane — NFZ zwraca tylko cenę zakupu leku, bez kosztów zakupu, przechowania i utylizacji
• NFZ płaci za nadwykonania z dużym opóźnieniem (kwartał lub pół roku) — szpitale tracą płynność i kredytują płatnika
• Sprzeczność ustaw: refundacyjna nakazuje podać lek każdemu spełniającemu kryteria, a ustawa o świadczeniach limituje wydatki
• +1 więcej

• Zmienić mechanizm płacenia szpitalom za leki, tak by pokrywał realne koszty
• Zrezygnować z konkursów NFZ na programy lekowe — placówki w sieci realizują je automatycznie, a NFZ płaci za faktyczne wykonanie

• Leczenie osób nieubezpieczonych i nieuprawnionych generuje nieodzyskiwalne koszty dla szpitali
• Szpital ponosi koszt diagnostyki osób niebędących w stanie zagrożenia życia bez zwrotu
• Osoby z premedytacją podpisują zobowiązania zapłaty bez zamiaru uregulowania
• +2 więcej

• NFZ powinien płacić za leczenie nieubezpieczonych i przejąć windykację należności
• Wykorzystanie sprawniejszych narzędzi NFZ do ściągania należności zamiast obciążania szpitala powiatowego

• Luka w budżecie NFZ na leczenie utrzymująca się na poziomie ok. 23 mld zł
• Brak reformy mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń w ochronie zdrowia obciąża NFZ presją kosztową
• Cięcia finansowania badań diagnostycznych i AOS ponad limit (40 proc. za nadwykonania)

• Zasilenie NFZ przez ministra finansów kwotą, której fundusz potrzebuje
• Reforma mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń w sektorze ochrony zdrowia

• Od 2024 r. brakuje źródeł pokrywania niedoborów w finansowaniu ochrony zdrowia
• Reguła „t-2" (PKB sprzed dwóch lat) zaniża nakłady na zdrowie
• Przeniesienie zadań z budżetu państwa na NFZ przy zmniejszonym finansowaniu
• +2 więcej

• Zlikwidować regułę t-2 i wprowadzić regułę „t" (PKB roku bieżącego)
• Przywrócić dotacje celowe z budżetu państwa do NFZ
• Zlikwidować odpisy z NFZ na AOTMiT i ABM (finansować je z budżetu)
• +4 więcej

• Wątpliwość, czy pieniądze z KPO trafią na potrzebny sprzęt
• Inwestycje mogły być realizowane kompulsywnie — bo były pieniądze i trzeba je szybko wydać
• Gigantyczna suma na rynku wywindowała ceny sprzętu i serwisu
• +2 więcej

—

• Pakiet MZ bez szkicu reformy strukturalnej — nie plan reform
• Skupienie się tylko na lekarzach i ich zarobkach
• Rosnące pustynie zdrowotne i białe plamy medyczne poza dużymi miastami
• +5 więcej

• Głęboka reforma strukturalna i zmiana ładu instytucjonalnego systemu
• Strategia realnego zwiększenia dostępności (białe plamy, kolejki)
• Ukrócenie działalności spółek lekarskich naciągających szpitale publiczne
• +2 więcej

• Model finansowania oparty na składce od przychodów z pracy wyczerpuje się (demografia, robotyzacja, malejący udział płac w PKB)
• Publiczne wydatki na zdrowie tylko ok. 6 proc. PKB, poniżej średniej UE
• Wysoki udział wydatków ponoszonych bezpośrednio przez pacjentów prywatyzuje ryzyko choroby i przekreśla solidaryzm
• +3 więcej

• Zamiana składki na powszechny podatek zdrowotny (12 proc. z kwotą wolną), obejmujący też przychody kapitałowe
• Dodatkowe źródła finansowania: podatek od przetworzonej żywności, podatek od podmiotów prawnych
• Zwiększenie wydatków na zdrowie do ok. 9 proc. PKB
• +3 więcej

—

• Zapłata 100% za nadwykonania w programach lekowych mimo ich limitowanego charakteru

• Problemy finansowe NFZ — wartość umów globalnie niższa niż potrzeby zdrowotne z powodu ograniczeń finansowych
• Rosnące z roku na rok nadwykonania
• Bez dodatkowych pieniędzy spłacenie nadwykonań za II kwartał niemożliwe
• +1 więcej

• Negocjować z Ministerstwem Finansów kolejną dotację z budżetu państwa dla NFZ

• Trudna sytuacja finansowa szpitali narastająca od lat
• Szpitale powiatowe na granicy upadłości (nawet 40 placówek)
• Niska efektywność organizacji pracy szpitali
• +1 więcej

• Narzędzia dla menedżerów szpitali do podnoszenia efektywności
• Reorganizacja i konsolidacja oddziałów oraz placówek
• Planowanie w skali regionalnej z NFZ, wojewodami i szpitalami różnych typów
• +4 więcej

• Luka w budżecie NFZ szacowana na ok. 15-16 mld zł dodatkowego finansowania
• Nawet jedna trzecia środków płatnika trafia na wynagrodzenia personelu
• Nieuregulowane relacje publiczne-prywatne placówki wykonujące diagnostykę na NFZ
• +2 więcej

• Analiza sufitu (górnej granicy) udziału wynagrodzeń w budżecie szpitala finansowanym z NFZ
• Powiązanie szybkiej ścieżki onkologicznej (DiLO) ze 100-proc. finansowaniem diagnostyki
• Doregulowanie rynku placówek publicznych i prywatnych świadczących na NFZ
• +2 więcej

• Głęboki kryzys w ochronie zdrowia i w NFZ
• Dziura w finansowaniu opieki zdrowotnej (14 mld zł, 23 mld zł w przyszłym roku)
• Zamykanie oddziałów położniczych do końca roku
• +3 więcej

—

• Dziura w finansowaniu opieki zdrowotnej: 14 mld zł w tym roku i 23 mld zł w przyszłym
• Zamykanie oddziałów położniczych, odwoływane operacje i zabiegi onkologiczne
• Kończące się limity przyjęć, odsuwanie w czasie wizyt u specjalistów, kolejki
• +5 więcej

• Wydatki na zdrowie muszą osiągnąć 6,8 proc. PKB, docelowo 7 proc.
• Brak zgody na jakąkolwiek prywatyzację publicznych placówek ochrony zdrowia
• Ochrona podwyżek płacy minimalnej pracowników medycznych
• +3 więcej

• Ochrona zdrowia wrzucona w spór polityczny, pacjent jego zakładnikiem
• Zamykane oddziały położnicze i odwoływane zabiegi onkologiczne
• Narastające problemy finansowe szpitali
• +5 więcej

• Podpisanie ustawy o Funduszu Medycznym z poprawkami blokującymi odbieranie środków
• Rada Zdrowia przy Prezydencie RP jako eksperckie zaplecze
• Centrum Obsługi Pacjenta koordynujące leczenie i odciążające administracyjnie
• +3 więcej

• Nieracjonalne wydatkowanie środków na ochronę zdrowia mimo dużego wzrostu nakładów
• Wyceny świadczeń nieodpowiadające realiom
• Nierówności płacowe i szokujące kontrakty rekordzistów wśród medyków

• Bardziej racjonalne, mądrzejsze wydatkowanie pieniędzy na zdrowie ('nie będzie wodospadu pieniędzy')
• Urealnienie wycen świadczeń, tak by odpowiadały kosztom i realiom
• Bardziej zrównoważony i transparentny system wynagradzania lekarzy

• Część wydatków na zdrowie jest marnowana i nie służy bezpośrednio zdrowiu pacjentów
• Środki, którymi dysponują MZ i NFZ, są niewystarczające na wszystkie świadczenia

• Nie podnosić składki zdrowotnej
• Zorganizować dodatkowe finansowe wsparcie ochrony zdrowia ponad obecne środki MZ i NFZ
• Zracjonalizować wydatki — przeanalizować, gdzie pieniądze są marnowane

• Profilaktyka od lat zaniedbywana — systemowy rachunek sumienia wypada źle dla decydentów
• Kadencyjność parlamentu zniechęca do inwestycji dających efekt za kilka/kilkanaście lat
• Zbyt małe wykorzystanie nauk behawioralnych i zachęt systemowych w profilaktyce

• System zachęt, nagród, ale i „kar" za (nie)wykonywanie badań przesiewowych i szczepień
• Wykorzystać POZ do wymuszania korzystania z badań (np. przy wizycie z błahego powodu)
• Wykorzystać medycynę pracy — wymagać udziału w badaniach nowotworowych (mammografia, cytologia, kolonoskopia)
• +2 więcej

• Niewystarczające finansowanie opieki paliatywnej i hospicyjnej przez NFZ
• Wycena świadczeń zaniżona przez włączenie współczynników korygujących do wyceny punktu
• Nierówna wartość punktu w poszczególnych województwach
• +5 więcej

• Zwiększenie środków i wyceny punktu na opiekę paliatywną i hospicyjną
• Waloryzacja stawek NFZ o wskaźnik inflacji
• Przyjazne zasady realizacji opieki paliatywnej i hospicyjnej
• +1 więcej

• Przedłużający się proces legislacyjny nowelizacji ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej
• Niewystarczające monitorowanie jakości i efektów leczenia onkologicznego
• Brak jednoznacznych standardów organizacyjnych opieki follow-up po leczeniu onkologicznym
• +1 więcej

• Pilne zakończenie procesu legislacyjnego i podpisanie nowelizacji ustawy o KSO
• Elektronizacja karty diagnostyki i leczenia onkologicznego (e-DiLO)
• Analiza danych i publikowanie przez NFZ wyników oceny jakości opieki onkologicznej
• +2 więcej

• Deficyt NFZ w przyszłym roku szacowany na około 23 mld zł
• Pojawianie się pod koniec roku problemu z finansowaniem świadczeń

• Musimy optymalizować ten system, by był bardziej efektywny
• Nadwykonania nielimitowe zostaną zapłacone

• Kominy płacowe: zarobki rzędu 3 mln zł rocznie i spółki lekarskie za 26 tys. zł za godzinę
• Niejednorodny system wynagrodzeń B2B (ryczałt, godzinowe, procentowe, premiowe), który wymknął się spod kontroli
• Brak pełnego obrazu, kto ile zarabia na kontraktach B2B
• +3 więcej

• Urzędowy limit 240 zł za godzinę na kontraktach dla medyków w placówkach publicznych
• Jawność wynagrodzeń kontraktowych (B2B) — ustawa „PESEL-owa” oraz rejestr umów od 1 lipca
• Upublicznienie warunków konkursowych w szpitalach
• +2 więcej

• Przenikanie się interesów prywatnych i publicznych w części instytucji medycznych („wymieszały się prywata z publiką”)
• „Saloniki ordynatorskie” — nieformalne układy i wpływy w placówkach ochrony zdrowia
• Eksperci występujący jako niezależni, w rzeczywistości powiązani z koncernami farmaceutycznymi
• +3 więcej

• Współpraca Ministerstwa Zdrowia z prokuraturą, Ministerstwem Sprawiedliwości, KAS i NFZ przy naprawie systemu
• NFZ powinien prowadzić realne kontrole, a nie tylko sprawdzać zgodność dokumentacji
• Organy państwa powinny dokładniej przyjrzeć się dużym publicznym instytucjom medycznym

• Procedury patomorfologii nie są rozliczane wprost z NFZ, lecz w „kosztach ogólnych szpitala”
• Jednostki ścinały koszty badań, przesuwając je do firm zewnętrznych i wymuszając niższe ceny
• Obniżanie kosztów badania oznacza obniżenie jakości diagnostyki
• +2 więcej

• Opracowanie i wdrożenie standardów wykonywania badań patomorfologicznych
• Akredytacja: tylko akredytowane zakłady mogłyby wykonywać badania finansowane przez NFZ
• Wyodrębnione finansowanie NFZ patomorfologii (rozporządzenie, pilotaż)
• +2 więcej

• Cięcia w finansowaniu MRI/TK opóźnią rozpoznawanie chorób i wydłużą kolejki
• Lekarze będą musieli decydować o leczeniu bez ostatecznej diagnozy
• Placówki będą limitować świadczenia i odsyłać pacjentów między szpitalami
• +2 więcej

• Problem nadmiarowych badań rozwiązać inaczej niż przez odgórne limity finansowe
• Wybór badania (TK vs MRI) wg potrzeb medycznych pacjenta, a nie dostępności

• Załamanie kardiochirurgii jako efekt złej, zaniżonej wyceny świadczeń
• Niedoszacowanie wyceny procedur o 18–46%; im trudniejsza procedura, tym większe
• Szpitale ograniczają kardiochirurgię na rzecz lepiej wycenianych procedur
• +2 więcej

• Pilna waloryzacja (podniesienie) wyceny procedur kardiochirurgicznych
• Zniesienie limitów procedur kardiochirurgicznych i ułatwienie ich rozliczania
• Wprowadzenie nowych procedur chirurgii małoinwazyjnej
• +1 więcej

• Onkologia dopiero wdraża systemowe monitorowanie jakości — brak go w innych działach
• System opieki onkologicznej jest w trakcie transformacji, poprawa dopiero oczekiwana

• Priorytet KSO: monitorowanie jakości opieki onkologicznej
• Krajowe wytyczne diagnostyczno-terapeutyczne (adaptacja NCCN) obwieszczane przez MZ
• Nowe wskaźniki jakości opieki onkologicznej
• +2 więcej

• Trudności z rozliczaniem świadczeń onkologicznych
• Modernizacja opieki toczy się na w pełni działającym systemie — decyzje są trudne

• Nowy system raportowania i monitorowania opieki onkologicznej (nowa karta DiLO)
• Wypracowanie wskaźników jakościowych opieki onkologicznej w oparciu o analizy AOTMiT
• Stopniowe, ostrożne wdrażanie KSO na kilku kluczowych wskaźnikach
• +2 więcej

• Brak finansowania dziennej opieki paliatywnej; chorzy trafiają na oddziały stacjonarne
• Zapowiedzi zmiany modelu i likwidacji specjalizacji z medycyny paliatywnej
• Reformy podejmowane bez konsultacji ze specjalistami medycyny paliatywnej

• Wprowadzić finansowanie dziennej opieki paliatywnej
• Zachować wzorcowy polski model opieki paliatywnej i jego specjalizację
• Konsultować zmiany z zainteresowanymi środowiskami

• Ok. 30% chorych na POChP nie wie o chorobie; skala niedodiagnozowania
• Niska świadomość społeczna POChP; tylko ~25% Polaków zna ten skrót
• Zbyt późna diagnoza; przewlekły kaszel bagatelizowany przez palaczy
• +1 więcej

• Wczesne wykrywanie POChP i dopasowanie leczenia do stopnia zaawansowania
• Więcej edukacji zdrowotnej o POChP i rozpoznawaniu zaostrzeń
• Kontrola po hospitalizacji: wizyta u lekarza w ciągu 30 dni od wypisu
• +1 więcej

• Zbyt mała dostępność do porad reumatologicznych; prawdopodobnie za mało reumatologów
• Pacjenci docierają do reumatologa zbyt późno; objawy chorób układowych bywają nierozpoznane
• Problem z edukacją o szczepieniach, także u chorych na choroby układowe

• Więcej czasu, miejsc i funduszy na edukację i dostęp do porad reumatologicznych
• Lepsze finansowanie i szersza dostępność programów lekowych dla większej liczby pacjentów
• Poprawa wyszczepialności i edukacji zdrowotnej społeczeństwa

• Badania wciąż powiązane z hospitalizacją lub rozliczane niezgodnie ze współczesną medycyną
• Hospitalizacja pacjenta nie z powodu potrzeby łóżka, lecz by rozliczyć diagnostykę
• Brak dostępu do inhibitorów BTK w I linii chłoniaka z komórek płaszcza
• +2 więcej

• Umożliwić pełną diagnostykę i leczenie w AOS zamiast zbędnej hospitalizacji
• Program lekowy jako narzędzie udostępniania leczenia, niezależne od struktury administracyjnej poradni
• Prowadzenie pacjenta jak najbliżej miejsca zamieszkania
• +1 więcej

• 1,68 hematologa na 100 tys. ludności wobec docelowych 3/100 tys. — niedobory kadrowe
• Rosnąca zachorowalność na nowotwory krwi i wzrost zapotrzebowania na świadczenia hematologiczne

• Poprawa dostępu do diagnostyki i nowoczesnych metod leczenia
• Kompleksowa, koordynowana opieka hematologiczna oparta o współpracę między ośrodkami
• Monitorowanie diagnostyki i leczenia (struktura, procesy, wyniki); pilotaż Krajowej Sieci Hematologicznej

• Administracyjny limit 96 tygodni leczenia biologicznego łuszczycy — zniesiony w innych specjalizacjach, w dermatologii wciąż obowiązuje
• Po 96 tygodniach odbiera się skuteczną terapię aż do ponownego nasilenia objawów
• Łuszczyca jako choroba ogólnoustrojowa obciąża też inne narządy (serce, stawy, metabolizm)

• Znieść limit 96 tygodni leczenia biologicznego łuszczycy
• Wprowadzić do programu lekowego najnowszy inhibitor IL-17
• Zwiększyć portfolio leków biologicznych dla dzieci z łuszczycą

• Trudniej dostać się do okulisty w AOS niż zoperować zaćmę
• Duże rozdrobnienie ośrodków w witrektomii
• Rozdrobnienie ośrodków → za mało lekarzy i pielęgniarek, bo każdy chce mieć swój personel
• +1 więcej

• Opisać minimalne wymagania i minimalną liczbę zabiegów per ośrodek (zaćma, witrektomia, jaskra)
• Przekazać optometrystom dobór okularów, by skrócić kolejki w AOS
• Podnieść wycenę w AOS, by konkurowała ze stawkami rynku prywatnego
• +1 więcej

• Polska to jedyny kraj UE, gdzie wystandaryzowany współczynnik śmiertelności z powodu raka gruczołu krokowego rośnie (o 18%)
• Nierefundowana biopsja fuzyjna (oparta o rezonans); szpitale nie mogą rozliczyć procedury ze znieczuleniem
• Dostępność wizyt u onkologów wielokrotnie mniejsza niż poradni urologicznych — potencjał urologii niewykorzystany
• +1 więcej

• Zniesienie skierowań do urologa (dostęp do specjalisty bez skierowania)
• Ogólnopolski program skriningu raka prostaty + szeroko zakrojone akcje świadomościowe
• Refundacja biopsji fuzyjnej (z użyciem rezonansu i znieczulenia)
• +1 więcej

• Obniżenie wyceny prostatektomii robotowej zmniejszy liczbę tych zabiegów na rzecz gorszych metod
• Przy gorszych metodach większe ryzyko zaburzeń erekcji i nietrzymania moczu

• Nie obniżać wyceny prostatektomii robotowej (ochrona jakości i dostępu do metody)

• 2024 to rok z najmniejszą liczbą urodzeń w okresie powojennym (252 tys.), tendencja spadkowa
• Małe porodówki (poniżej 300 porodów/rok) generują rocznie kilkumilionowe straty
• Spadek liczby procedur obniża sprawność operacyjną zespołów i zwiększa ryzyko dla matek i noworodków
• +2 więcej

• Przy decyzji o zamknięciu porodówki uwzględniać dojazd do innej w ok. 30-45 min
• Utrzymać nierentowny oddział tam, gdzie dojazd zbyt długi (decyzja konsultanta wojewódzkiego)
• Całodobowa opieka położnej dyżurującej w szpitalach bez porodówki (min. 25 km od porodówki)
• +2 więcej

• Cena to jedna z największych barier dostępu do szczepień; brak mechanizmu wyrównującego wg zamożności
• Polityka szczepień tkwi mentalnie w latach 60.; bezpłatny program kończy się na 19 r.ż.
• Szczepionki dla dorosłych są w pełni płatne i bez motywacji dla lekarzy rodzinnych
• +2 więcej

• Udostępnić szczepionki w refundacji aptecznej (sygnał, że to istotny lek)
• Przesunąć finansowanie szczepionek na państwo, by koszt nie był barierą
• Rozszerzyć bezpłatne szczepienia poza 19 r.ż. — na dorosłych, seniorów i grupy ryzyka
• +2 więcej

• W Polsce jest tylko 367 specjalistów chorób zakaźnych (+42 emerytów, 80 rezydentów)
• MZ wymusza wprowadzanie danych do rejestru, z którego samo nie korzysta i nie udostępnia
• Oddziały zakaźne zablokowane, padają instalacje tlenowe zagrażające życiu pacjentów
• +2 więcej

• W każdym szpitalu utworzyć oddział obserwacyjny dla zakażonych z inną chorobą podstawową
• Usankcjonować i dofinansować już powstałe oddziały obserwacyjne, otworzyć je w pozostałych
• Zakaz stosowania testów antygenowych zakupionych na początku pandemii

• Brakuje ok. 1,5 tys. specjalistów medycyny ratunkowej (jest ~1100, potrzeba 2,5 tys.)
• Szpitale, zwłaszcza wielospecjalistyczne w dużych miastach, są przepełnione
• Jest drogi sprzęt, ale brakuje ludzi do jego obsługi (np. radiologów opisujących nocą)
• +1 więcej

• Kierownikiem/ordynatorem SOR może być wyłącznie specjalista medycyny ratunkowej
• Ułatwić obecnym szefom SOR zrobienie specjalizacji z medycyny ratunkowej w 3 lata
• Wprowadzić do ochrony zdrowia lean management (oddolne usprawnienia organizacyjne)
• +1 więcej