Katalog opinii

• Luka finansowa NFZ może w 2026 r. sięgnąć aż 54 mld zł
• Budżet NFZ na 2026 r. pozostaje silnie iluzoryczny — narzędzie maskowania rosnących zobowiązań
• Dotacja nie zaspokaja potrzeb, często pokrywa przeszłe zobowiązania zamiast nowych potrzeb
• +1 więcej

• Urealnienie składki: integracja chorobowej, wyrównanie ZUS/KRUS, podwyższenie stawek
• Zwiększenie dotacji budżetowej do 50–60 mld zł rocznie
• Odejście od rocznego planowania na rzecz wieloletnich ram finansowych NFZ

• Dzisiejszy system jest społecznie niesprawiedliwy, skorumpowany
• Polityczna korupcja to skutek, a nie przyczyna — naturalna konsekwencja upartyjnienia służby zdrowia
• Skutków socjalizmu w ochronie zdrowia nie da się pokonać pogłębiając socjalizm

• Zniesienie państwowego monopolu NFZ (bez jego likwidacji)
• Prywatne firmy ubezpieczeniowe konkurujące o obywateli
• Państwo ogranicza się do pilnowania standardów; szpitale i ubezpieczenia w prywatnych rękach

• Mamy straszną nadprodukcję prawa: coraz więcej przepisów i coraz mniej jasności
• Przedsiębiorca musi przeczytać rocznie 2000 stron aktów prawnych regulujących jego działalność
• Proces legislacyjny jest tak wolny, że regulowana innowacja w chwili uchwalenia już nią nie jest

• Model pilotażowy: testowanie nowych rozwiązań w ograniczonym środowisku przed regulacją

• System oplata 'ośmiornica' — sieć niezliczonych ustaw nieustannie nowelizowanych bez planu i oceny wzajemnych powiązań.
• Brak logicznej linii między ustawami; ustawa o świadczeniach, refundacyjna i o prawach pacjenta mówią co innego.
• Zarządzenia NFZ nie są prawem, ale de facto funkcjonują jak prawo — monopolista dyktuje warunki.
• +5 więcej

• Prawnie uporządkować system; dodać w ustawie o zdrowiu publicznym rozdział mapujący, co i w której ustawie jest uregulowane.
• Pacjent z daną chorobą powinien łatwo ustalić, kto go wyleczy, wg jakich procedur, z jakimi lekami i w jakim czasie.
• Podnieść nakłady na ochronę zdrowia (popiera postulat lekarzy).
• +2 więcej

• Braki pieniędzy w NFZ przekładają się na ograniczenia w dostępie pacjentów do terapii lekowych.
• Programy lekowe formalnie uchodzą za nielimitowane, a de facto są limitowane (poza onkologią).
• Praktyka: oddziały wojewódzkie podpisują kontrakt na niską kwotę i aneksują go dopiero przy rezerwach — których teraz brak.
• +3 więcej

• Zmiany legislacyjne (nowelizacja ustawy refundacyjnej) porządkujące finansowanie programów lekowych i dostęp pacjentów.
• Podział ryzyka: firma farmaceutyczna finansuje pierwsze 2-3 miesiące, ale NFZ nie może przeciągać kontraktacji.

• Polska ma najniższe w UE wskaźniki zatrudnienia lekarzy i pielęgniarek na 1000 mieszkańców.
• W 72% szpitali brakuje pielęgniarek, w 68% brakuje lekarzy.
• Niekorzystna struktura wiekowa i luka pokoleniowa wśród lekarzy i pielęgniarek.
• +4 więcej

• Decyzje kadrowe podejmować w oparciu o rzetelne analizy i prognozy, z uwzględnieniem potrzeb demograficzno-epidemiologicznych i różnic regionalnych.

• Umieralność z przyczyn możliwych do uniknięcia jest w Polsce wyższa niż w większości krajów UE.
• Różnica na niekorzyść Polski jest większa w profilaktyce niż w leczeniu.
• Więcej jest zgonów z przyczyn, którym można zapobiegać, niż tych, które można skutecznie leczyć.
• +3 więcej

• Wprowadzić elektroniczną kartę zgonu wymuszającą precyzję i automatyczne kodowanie przyczyn.
• Położyć większy nacisk na zapobieganie, zwłaszcza na czynniki ryzyka chorób układu krążenia.
• Nadrabiać dystans do innych krajów przede wszystkim w chorobach układu krążenia.

• Próg efektywności kosztowej oparty na QALY może marginalizować terapie w chorobach śmiertelnych.
• QALY z kwestionariuszy bywa niewiarygodny: pacjent pod środkami narkotycznymi, personel wypełnia za niego.
• Jeden wspólny próg dla QALY i LYG jest dyskusyjny — to zwykle różne wielkości.
• +1 więcej

• W chorobach o wysokim ryzyku zgonu oceniać przeżycie całkowite i koszt LYG na twardych danych o zgonach.
• Rozważyć odrębny próg efektywności kosztowej dla kosztu dodatkowego roku życia (LYG).

• Bez zaufania niemożliwy jest dostęp do świadczeń i realizacja polityki zdrowotnej państwa.
• Pandemia pogłębiła rozproszenie między publicznym a prywatnym systemem opieki.
• Narastający rynek prywatny utrudnia zarządzanie sektorem publicznym i równość w dostępie.
• +3 więcej

• Budować system opieki oparty na zaufaniu i wartościach między interesariuszami.
• Kierować codzienną opiekę jak najszybciej na najbardziej dostępną POZ.

• Obecny system zdrowia jest w 97% nieefektywny — na profilaktykę idzie mniej niż 3% wydatków
• Metodologia ekonomii zdrowia (oparta na kosztach, scentralizowana) niekompatybilna z cyfrowym ekosystemem pacjenta
• Sposób myślenia wciąż zakotwiczony w paternalistycznym systemie opieki zdrowotnej
• +1 więcej

• System opieki zdrowotnej, jaki znamy, trzeba wysłać na emeryturę — głęboka przebudowa
• Przejście z leczenia na profilaktykę dzięki transformacji cyfrowej
• Płacenie za świadczenia zgodnie z medycyną opartą na wynikach
• +2 więcej

• Wyzwania finansowe w szczególnie trudnym momencie: starzejąca się populacja
• Rosnące koszty innowacyjnych terapii i technologii medycznych
• Rosnące oczekiwania pacjentów co do jakości i dostępności świadczeń zwiększają presję finansową

• Niezbędne odważne decyzje polityczne i społeczna zgoda na wprowadzenie reform finansowania
• Potrzeba efektywnych rozwiązań finansowych gwarantujących stabilność i dostępność opieki w długiej perspektywie

• W szarej części funkcjonowania szpitala wciąż dominuje dokumentacja papierowa
• Struktura teleinformatyczna szpitali nie jest dojrzała — placówki muszą drukować EDM
• Brak środków i braki personelu hamują wdrażanie rozwiązań cyfrowych
• +2 więcej

• EDM powinna wspierać personel w realizacji zadań, a nie być sztucznym tworem
• Centralna e-rejestracja: pacjent umawia się sam, krótszy czas oczekiwania, mniej czynności administracyjnych
• Rozwój Internetowego Konta Pacjenta i aplikacji mobilnych wspierających pacjenta

• Szpitale nie mają dostępu do pełnej dokumentacji pacjenta (szpital A vs szpital B)
• Tylko połowa szpitali podłączona do P1; jedynie 1/3 dzieli się dokumentacją
• Nietransparentny dostęp do medycznych baz danych na cele badawczo-rozwojowe
• +3 więcej

• Udrożnić dostęp do zanonimizowanych medycznych baz danych na cele B+R jako priorytet
• Dokończyć interoperacyjność dokumentacji medycznej między placówkami (P1)
• Rozwijać AI i analitykę predykcyjną w profilaktyce — ochrona, zanim zachorujemy
• +2 więcej

• Lekarze niewystarczająco znają przepisy prawa regulujące udzielanie świadczeń
• Brak kontaktu lekarzy z prawem od początku studiów medycznych
• Lekarz ma 15–20 min na wizytę — brakuje czasu na rzetelne informowanie pacjenta
• +1 więcej

• Stworzyć dobry algorytm weryfikujący wiedzę i umiejętności lekarzy
• Wprowadzić edukację prawną lekarzy od początku studiów
• Lekarz powinien znać kluczowe ustawy: o zawodzie lekarza, o prawach pacjenta

• Pielęgniarki bywają traktowane jako personel pomocniczy mimo samodzielności zawodu
• Za mało pielęgniarek — opieka schodzi do czynności wykonawczych, umyka obserwacja
• Polisy OC nie zawsze obejmują ryzyka, np. przekroczenie kompetencji zawodowych
• +3 więcej

• Profesjonalizacja zawodu pielęgniarskiego — nacisk na wiedzę i umiejętności
• Pielęgniarki muszą uświadomić sobie konieczność profesjonalizacji zawodu
• Samodzielność jako zobowiązanie do optymalnej jakości świadczeń pielęgniarskich

• W Polsce dominuje punitywny nurt szukania winnego zamiast przyczyny błędu
• Wielu niewinnych lekarzy zostało „przemielonych" przez system i odeszło z zawodu
• Sprawy cywilne o błędy ciągną się latami — pacjent nie dochodzi skutecznie roszczeń
• +3 więcej

• Zapewnić pacjentom skuteczne dochodzenie roszczeń na drodze cywilnej
• Profesjonalizacja odpowiedzialności zawodowej — prawnicy w składach sądów lekarskich
• No-fault możliwy tylko pod warunkiem realnej alternatywy dla pacjentów
• +1 więcej

• Brak sprawnego systemu no-fault: rekompensat wypłacanych poszkodowanym bez ustalania winy
• Postępowanie karne jest dziś jedynym narzędziem pacjenta do wyjaśnienia przebiegu zdarzenia medycznego
• Problemem dla pacjentów jest odpowiedzialność cywilna lekarzy kontraktowych i prowadzących podmioty lecznicze
• +4 więcej

• Wprowadzić no-fault jako sprawny system rekompensat wypłacanych bez ustalania winy personelu
• Budować kulturę bezpieczeństwa: analizować mechanizm i przyczyny zdarzeń, eliminować je i wyciągać wnioski
• Utrzymać odpowiedzialność karną za czyny umyślne i rażące niedbalstwo
• +1 więcej

• Prognozowana luka finansowa NFZ 111 mld zł w latach 2025-2027
• Malejące wpływy ze składki wraz ze starzeniem się społeczeństwa (rosnąca grupa seniorów)
• Zdrowie musi coraz mocniej konkurować o środki budżetowe (np. z obronnością)
• +1 więcej

• Wzrost składki dla pracowników, emerytów i rencistów o 0,25 p.p. rocznie przez 4 lata, do 10%
• Wzrost składki dla pracujących na własny rachunek odpowiadający wzrostowi dla pracowników
• Wymuszenie zmian w preferencyjnym ubezpieczeniu zdrowotnym rolników
• +2 więcej

• Ekonomia zdrowia traktowana po macoszemu, długo ignorowana jako nauka
• Ochrona zdrowia skrajnie upolityczniona; przy wyborach manipuluje się problemami zdrowia
• Znikoma wiedza społeczeństwa o systemie; państwo nie wywiązuje się z roli edukacyjno-informacyjnej
• +3 więcej

• Wykorzystać dorobek ekonomii zdrowia do racjonalnych decyzji o alokacji rzadkich zasobów
• Stosować ocenę ekonomiczną do oceny procedur medycznych, farmaceutyków i programów zdrowotnych
• Łączyć efektywność świadczeniodawców z rolą państwa (nie tylko niewidzialna ręka rynku)
• +2 więcej

• Rosnąca luka finansowa NFZ: ponad 30 mld zł w 2024 r., prognoza nawet do 90 mld zł (30% wydatków bez pokrycia w składkach)
• Od trzech lat pierwotny plan finansowy NFZ jest systematycznie niedoszacowany
• Plan finansowy NFZ korygowany w ciągu roku kilka razy, o dziesiątki miliardów złotych
• +5 więcej

• Zmiana wycen świadczeń powinna odbywać się wcześniej albo NFZ musi to ujmować w swojej prognozie
• Realnie planować plan finansowy NFZ, by luka była widoczna już na etapie planowania
• Skończyć z fikcją zaniżania planu i pokazać prawdziwy plan finansowy NFZ

• ograniczony dostęp do skutecznych i bezpiecznych leków
• nieoptymalne wydatki publiczne na farmakoterapię
• niedostateczna innowacyjność polskiego przemysłu farmaceutycznego
• +4 więcej

• zwiększenie nakładów finansowych na ochronę zdrowia
• zapewnienie szerokiego dostępu do skutecznych, bezpiecznych i efektywnych kosztowo terapii
• wspieranie rozwoju polskiego przemysłu farmaceutycznego
• +7 więcej

• trudności w negocjacjach cen leków z firmami farmaceutycznymi
• ryzyko wycofania leku z refundacji przez producenta przy wymuszaniu obniżek cen
• niskie ceny leków w Polsce na tle innych krajów regionu
• +2 więcej

• wprowadzenie przepisów wymuszających 25-procentową obniżkę ceny leku po utracie wyłączności rynkowej

• brak ustawy o zawodzie farmaceuty
• brak nowelizacji ustawy refundacyjnej
• niewdrożenie Refundacyjnego Trybu Rozwojowego
• +4 więcej

• uchwalenie ustawy o zawodzie farmaceuty
• zwiększenie roli farmaceutów w systemie ochrony zdrowia
• rozszerzanie programów lekowych
• +3 więcej

• ryzyko koncentracji władzy i zasobów w rękach marszałków województw
• zagrożenie zamiany jednego partykularyzmu na inny
• nieskoordynowany rozwój infrastruktury zdrowotnej motywowany partykularyzmami
• +2 więcej

• tworzenie wojewódzkich trustów medycznych z wiodącą rolą marszałków województw
• powołanie centralnej instytucji nadzoru nad związkami jednostek samorządowych
• promowanie dobrych praktyk i weryfikacja poprawności działania trustów
• +1 więcej

• system ochrony zdrowia nie jest skoncentrowany na poprawie zdrowia i dobrostanu pacjenta
• nadmiar regulacji i interesów środowiskowych prowadzi do zagubienia sensu działania systemu
• brak czytelnego, spójnego dokumentu określającego prawa pacjenta i zobowiązania płatnika
• +1 więcej

• wprowadzenie Konstytucji NFZ jako spójnego dokumentu określającego prawa pacjenta i zobowiązania płatnika
• zdefiniowanie wzajemnych zobowiązań pacjentów, płatnika i personelu w systemie ochrony zdrowia
• uczynienie Konstytucji NFZ zrozumiałą dla obywateli, pacjentów i pracowników systemu

• niewystarczające finansowanie ochrony zdrowia
• zbyt twarde ograniczenia budżetowe szpitali
• nieskuteczne lub nieefektywne wydatkowanie środków
• +5 więcej

• zwiększenie finansowania ochrony zdrowia
• podniesienie składki zdrowotnej
• wprowadzenie ubezpieczenia pielęgnacyjnego
• +6 więcej

• brak społecznego nadzoru nad NFZ uznany za niekonstytucyjny
• pełna kontrola NFZ przez Ministerstwo Zdrowia
• historyczne problemy z budżetowaniem i alokacją środków w systemie sprzed 1999 r.
• +4 więcej

• utrzymanie instytucji obsługującej kontrakty z placówkami zdrowotnymi
• rozważenie alternatyw dla NFZ: kasy chorych lub wydziały zdrowia urzędów wojewódzkich
• debatowanie nad tym, komu mają podlegać szefowie jednostek kontraktujących świadczenia

• wykluczenie części obywateli z systemu ochrony zdrowia ze względu na formę zatrudnienia
• zagrożenie przesuwania środków na zdrowie na inne cele w systemie budżetowym
• niższa stabilność finansowania ochrony zdrowia w systemie budżetowym
• +2 więcej

• objęcie wszystkich obywateli uprawnieniem do korzystania z publicznej opieki zdrowotnej
• utrzymanie składki zdrowotnej (być może pod nową nazwą podatku zdrowotnego)
• zwiększenie nakładów na ochronę zdrowia do 6,5% PKB
• +2 więcej

• nierówności w obciążeniu składką zdrowotną między pracownikami a samozatrudnionymi
• ryzyko destabilizacji finansowania ochrony zdrowia przy większym udziale budżetu państwa
• niestabilność wydatków na lecznictwo w systemach zależnych od budżetu państwa

• utrzymanie dominującej roli składki zdrowotnej w finansowaniu ochrony zdrowia
• dążenie do jednakowego poziomu oskładkowania dochodów niezależnie od formy zatrudnienia
• unikanie zmian proporcji finansowania na rzecz większego udziału budżetu państwa

• niedofinansowanie publicznej ochrony zdrowia
• niski poziom składki zdrowotnej i niechęć społeczeństwa do jej podwyższenia
• brak zaufania do publicznego płatnika
• +6 więcej

• przejście z finansowania przez NFZ na finansowanie z budżetu państwa
• regulowanie górnych pułapów wynagrodzeń pracowników służby zdrowia
• określanie urzędowych cen leków szpitalnych
• +6 więcej

• reforma szpitali obejmuje tylko wybrane placówki, głównie zadłużone powiatowe
• brak systemowego podejścia do reformy szpitalnictwa na poziomie krajowym
• brak jasnych instrumentów finansowych wspierających restrukturyzację szpitali
• +4 więcej

• restrukturyzacja szpitali przez analizę potrzeb pacjentów i zasobów świadczeniodawców
• wprowadzenie odrębnego koszyka świadczeń i sposobu finansowania dla szpitali powiatowych
• premiowanie szpitali za realizację trudnych i skomplikowanych przypadków
• +3 więcej

• rosnące zadłużenie szpitali publicznych
• zmiana rozliczania nadwykonań z kwartalnych na roczne pogarsza płynność szpitali
• wydłużenie kolejek do świadczeń zdrowotnych
• +4 więcej

—

• niedostateczna świadomość zdrowotna społeczeństwa
• brak zrozumienia znaczenia zdrowia publicznego

• wzmacnianie profilaktyki zdrowotnej
• edukacja społeczeństwa w zakresie zdrowia publicznego

• brak profilaktyki w systemie ochrony zdrowia
• brak adherencji do zaleceń terapeutycznych
• choroby cywilizacyjne jako rosnące wyzwanie dla systemu zdrowia

• wzmocnienie zdrowia publicznego poprzez nowe rozwiązania legislacyjne
• promowanie zdrowych nawyków od najmłodszych lat
• dedykowanie Narodowego Programu Zdrowia młodym pokoleniom
• +2 więcej

• brak efektów zdrowotnych dotychczasowego Narodowego Programu Zdrowia
• wzrost czynników ryzyka zdrowotnego, w tym otyłości i uzależnień
• wzrost chorób przewlekłych
• +2 więcej

• nowelizacja ustawy o zdrowiu publicznym
• nowa edycja Narodowego Programu Zdrowia skupiona na profilaktyce dzieci
• zwiększenie budżetu na Narodowy Program Zdrowia
• +1 więcej

• nieadekwatna struktura bazy świadczeń ostrych
• przypadkowy charakter likwidacji oddziałów położniczych
• brak systemowego podejścia do zamykania oddziałów
• +2 więcej

• wprowadzenie centralnej rejestracji pacjentów
• aktualizacja map potrzeb zdrowotnych
• reorganizacja i konsolidacja szpitali
• +3 więcej

• system ochrony zdrowia przestał się finansować ze składki zdrowotnej
• rosnąca dysproporcja między finansowaniem składkowym a pozaskładkowym
• zadłużenie szpitali i trudna sytuacja finansowa placówek
• +4 więcej

• odejście od składki zdrowotnej na rzecz finansowania z podatku CIT
• monitorowanie programów naprawczych szpitali przez BGK
• ustawowa konsolidacja świadczeń i szpitali dla optymalizacji
• +3 więcej

• system ochrony zdrowia jest bliski pełnej niewydolności
• system finansowania zdrowia przeszedł z modelu składkowego na mieszany, zależny od dotacji budżetowych
• ustawa o minimalnym wynagrodzeniu w zawodach medycznych jest źle zaprojektowana
• +4 więcej

• zaprojektowanie minimalnych wynagrodzeń lekarzy jako wielokrotność średniej krajowej
• możliwość przesunięcia terminu waloryzacji płac minimalnych pod warunkiem podniesienia współczynników do docelowych wartości
• wypracowanie mechanizmu zakończenia dyskusji o ustawie o płacy minimalnej po osiągnięciu docelowych współczynników

• niedofinansowanie systemu ochrony zdrowia
• chaos organizacyjny i brak spójnej strategii restrukturyzacji
• ograniczanie dostępności świadczeń publicznych
• +5 więcej

• stworzenie funduszu restrukturyzacji i konsolidacji szpitali
• wprowadzenie modelu szpitali wiodących, koordynujących i filialnych
• większa współpraca i lepsza organizacja szpitali
• +3 więcej

• oczekiwania i możliwości wykonywania świadczeń przewyższają możliwości finansowe płatnika
• konieczność dostosowania oferty świadczeń do realnych możliwości finansowych systemu

• dostosowanie oferty świadczeń do obecnych możliwości finansowych płatnika
• przekształcanie oddziałów szpitalnych w odpowiedzi na lokalne potrzeby i możliwości

• brak dużego wzrostu finansowania ochrony zdrowia
• rosnąca luka finansowa między potrzebami a środkami NFZ
• wysokie wynagrodzenia lekarzy na kontraktach bez jawności
• +3 więcej

• zmiana struktury świadczeń na mniej kosztochłonne i lepiej odpowiadające potrzebom
• priorytetyzacja wydatków i kierowanie strumienia finansowego
• weryfikacja i okresowa selekcja świadczeniodawców o niższej jakości
• +3 więcej

• brak szybkiego wzrostu środków na ochronę zdrowia
• rosnące obciążenia systemu zdrowia
• wysokie wynagrodzenia lekarzy na kontraktach bez jawności
• +2 więcej

• zmiana struktury świadczeń na mniej kosztochłonne i lepiej odpowiadające potrzebom mieszkańców
• priorytetyzacja zadań i kierowanie strumienia finansowego
• ograniczenie kosztów wynagrodzeń lekarzy kontraktowych
• +2 więcej

• wielogodzinne kolejki na szpitalnych oddziałach ratunkowych
• niedofinansowanie służby zdrowia
• toksyczna konkurencja między szpitalami
• +1 więcej

• wprowadzenie ustawy o sieci szpitali gwarantującej stabilność i byt szpitali
• zapewnienie powszechnego dostępu do służby zdrowia finansowanego ze składek wszystkich pracujących
• organizacja przychodni nocnej pomocy lekarskiej obok SOR
• +2 więcej

• brak powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej dla wszystkich obywateli
• nadmierna biurokracja w systemie ochrony zdrowia
• niewystarczające publiczne nakłady na ochronę zdrowia

• likwidacja NFZ i zastąpienie go państwowym funduszem celowym
• wprowadzenie uprawnienia obywatelskiego do świadczeń zdrowotnych dla wszystkich
• centralizacja zarządzania środkami na ochronę zdrowia przez ministra i agendy wojewodów
• +3 więcej

• brak stabilności finansowania szpitali
• bezładna samoregulacja organizacji systemu opieki zdrowotnej
• trudny dostęp pacjentów do leczenia szpitalnego
• +2 więcej

• wprowadzenie sieci szpitali jako głównej formy zabezpieczenia dostępu do leczenia szpitalnego
• wyodrębnienie siedmiu poziomów systemu zabezpieczenia świadczeń
• automatyczne zaliczanie szpitali spełniających określone kryteria do sieci
• +5 więcej

• niewystarczająca liczba pielęgniarek i lekarzy
• długie kolejki do lekarzy i specjalistów
• niewystarczające środki na psychiatrię, zwłaszcza dzieci i młodzieży
• +1 więcej

• organizacja ogólnonarodowej debaty o przyszłości ochrony zdrowia
• zwiększenie wyceny świadczeń na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną
• zwiększenie nakładów na operacje zaćmy i stawu biodrowego
• +4 więcej

• pacjenci czują się zagubieni w systemie ochrony zdrowia
• brak jasnej ścieżki prowadzącej pacjenta przez system
• część pacjentów po zawale nie trafiała do kardiologa i na rehabilitację
• +2 więcej

• wprowadzenie opiekuna prowadzącego pacjenta przez system (na wzór sieci onkologicznej)
• rozwijanie opieki koordynowanej dla pacjentów kardiologicznych (np. KOS-zawał)
• wdrożenie i rozwój e-recepty
• +6 więcej

• niewystarczająca jakość zarządzania szpitalami
• nieefektywny nadzór właścicielski nad szpitalami
• szpitale w trudnej sytuacji finansowej
• +2 więcej

• profesjonalizacja kadry zarządzającej szpitalami poprzez wymóg egzaminu państwowego
• utworzenie Agencji Rozwoju Szpitalnictwa do nadzoru właścicielskiego i wsparcia restrukturyzacji
• przeznaczenie ponad 3 mld zł na wsparcie i oddłużenie szpitali w najgorszej sytuacji
• +2 więcej

• brak jednolitych standardów i procedur w NFZ
• niewykorzystany potencjał instytucji NFZ
• autonomiczne oddziały NFZ działające według różnych schematów
• +1 więcej

• ujednolicenie procedur i standardów obsługi w NFZ
• przekształcenie NFZ w jednolitą organizację o centralnych standardach
• wprowadzenie centralnego systemu rozliczeń w NFZ
• +2 więcej

• brak oficjalnych założeń makroekonomicznych przez COVID-19 utrudnia przygotowanie planu finansowego
• ryzyko spadku przychodów ze składki zdrowotnej
• część środków na zdrowie trafia do innych ministerstw, nie tylko do NFZ

• utrzymanie ustawowej kotwicy finansowania ochrony zdrowia na poziomie 6% PKB do 2024 r.
• zapewnienie minimalnych pułapów wydatków na zdrowie niezależnie od ściągalności składki
• systematyczne zwiększanie udziału NFZ w ogólnej puli wydatków na zdrowie