Katalog opinii

• Opór wobec konsolidacji i restrukturyzacji świadczeń
• Zbyt wiele szpitali dyżurujących całodobowo mimo małej liczby pilnych zabiegów
• Wysokie koszty dyżurowania personelu medycznego

• Konsolidacja szpitali i restrukturyzacja świadczeń
• Przestawienie części oddziałów na tryb planowy
• Wzmocnienie kontroli placówek przez NFZ

• Projekt wypycha lekarzy z systemu publicznego
• Obowiązek pół etatu omija większość poradni należących do sektora prywatnego

• Nie tworzyć rozwiązań wypychających lekarzy z sektora publicznego

• Wyłączenie pacjentów sektora komercyjnego z gwarancji bezpieczeństwa
• Nierówne traktowanie bezpieczeństwa pacjentów w systemie komercyjnym

• Zapewnić pacjentom systemu komercyjnego takie samo bezpieczeństwo pracy lekarzy

• Projekt faworyzuje system prywatny kosztem małych placówek publicznych
• Rozwiązania resortu mają zmniejszyć koszty i liczbę świadczeń zamiast usuwać patologie
• Ryzyko zamykania publicznych placówek na prowincji

• Nie wdrażać proponowanych rozwiązań resortu w obecnym kształcie

• Nierówności zdrowotne, szczególnie w onkologii
• Nierówny dostęp do ośrodków i leczenia w kraju

• Pełne wdrożenie Krajowej Sieci Onkologicznej
• Pełne wdrożenie Krajowej Sieci Kardiologicznej
• Poprawa jakości opieki w całym kraju

• Rozproszona struktura właścicielska szpitali
• Kryzysy ujawniające słabość nadzoru właścicielskiego
• Złe rozmieszczenie lekarzy
• +2 więcej

• Pilotaż nowego modelu właścicielskiego szpitali od 2028 roku
• Oddolne inicjatywy konsolidacji i reorganizacji szpitali
• Województwo jako lider nadzoru nad siecią szpitali
• +2 więcej

• Kluczowe zmiany w projekcie nowelizacji ustawy refundacyjnej wprowadzono bez konsultacji
• Zakaz udostępniania nowym pacjentom terapii innowacyjnych po wejściu odpowiedników do refundacji
• Obowiązkowy mechanizm CAP dla leków bez odpowiedników w danym wskazaniu

• Poprawa jakości ustawy refundacyjnej i jakości procesu legislacyjnego zamiast tempa prac

• Fragmentacja i rozproszenie odpowiedzialności w medycynie ratunkowej
• Finansowanie ratownictwa oparte na liczbie procedur, a nie na efektach zdrowotnych
• Przeżywalność po pozaszpitalnym zatrzymaniu krążenia wynosi 8,4 proc., jedna z najniższych w Europie
• +1 więcej

• Utworzenie Zintegrowanego Systemu Medycyny Ratunkowej jako krajowej, interoperacyjnej sieci reagowania
• Połączenie potencjału ratowniczego Ministerstwa Zdrowia, MSWiA i MON
• Koordynacja wojewódzka przy centralnie zbudowanych kompetencjach

• Zawodzi przepływ informacji między instytucjami i ciągłość ochrony dzieci krzywdzonych
• Lekarze nie mieli dostępu do informacji, że starsze rodzeństwo pacjenta było wcześniej ofiarą przemocy
• Informacje o dzieciach szczególnie zagrożonych nie są przekazywane wystarczająco szybko i skutecznie

—

• Odpowiedzią na nieprawidłowości jest powoływanie kolejnych struktur gromadzących dane zamiast egzekwowania istniejących przepisów
• Koszt nowych zespołów i struktur ponoszą podatnicy

• Egzekwowanie przepisów, które już obowiązują, zamiast tworzenia nowych struktur
• Odpowiedzialne zarządzanie szpitalami zamiast działań wizerunkowych

• Wynik leczenia ortopedycznego ocenia się w perspektywie kilkunastu lat, a organizacja zabiegów tego nie uwzględnia

• Wykonywanie zabiegów ortopedycznych tam, gdzie zapewniona jest opieka pooperacyjna i leczenie powikłań

• Operacje wykonywane w placówkach, w których chirurg pojawia się raz w tygodniu, bez zaplecza i opieki całodobowej

• Wykonywanie zabiegów tam, gdzie specjalista jest obecny na co dzień i można natychmiast leczyć powikłania

• Zabiegi walizkowe: lekarz przyjeżdża do szpitala tylko po to, by wykonać serię operacji, bez ciągłości opieki

• Koncentracja specjalistycznego leczenia i pełna opieka w miejscu wykonania zabiegu

• Wielość form zatrudnienia w systemie publicznym daje efekt braku możliwości kontroli, gdzie i ile pracuje dana osoba
• Kadra medyczna jest źle rozlokowana i źle wykorzystana, brakuje jej w poszczególnych specjalizacjach
• Rozdrobnienie nadzoru właścicielskiego nad szpitalami — samorządy, fundacje, resorty

• Wykorzystanie kompetencji specjalistów we właściwych miejscach i momentach zamiast dalszego zwiększania liczby kadry

• Dyżury po 48, 60 i 72 godziny bez przerwy, rekord w Szpitalu Południowym to 110 godzin
• Szpital przez półtora roku płacił za funkcję koordynatora SOR, której nie było w regulaminie organizacyjnym
• Stawka koordynatora rosła z 230 zł do 330 zł za godzinę bez uzasadnienia w dokumentach
• +4 więcej

—

• Nowy obowiązek raportowania harmonogramów dubluje sprawozdawczość, którą NFZ już zbiera przez Centrum e-Zdrowia
• Praca sprawozdawcza odciąga personel szpitala od leczenia

• Płatnik powinien korzystać z danych, które już posiada, zamiast nakładać na szpitale nowe raportowanie

• Kontrakty B2B wyłączają lekarzy spod przepisów o czasie pracy, co sprzyja dyżurom ponad dobę
• Brak przejrzystości kolejek — pacjent nie wie, dlaczego jego pozycja się zmienia
• System odpowiedzialności zawodowej działa zbyt wolno i nieskutecznie
• +2 więcej

• Pełna jawność kolejek do świadczeń wraz z wyjaśnianiem zmian pozycji pacjenta
• Szersze wdrożenie modelu no fault w analizie zdarzeń niepożądanych
• Wzmocnienie pionu odpowiedzialności zawodowej samorządu lekarskiego
• +1 więcej

• Szpitale powiatowe przegrywają konkurencję o lekarzy z AOS, sektorem prywatnym i dużymi ośrodkami
• Koszty wynagrodzeń pochłaniają w części szpitali tak dużą część budżetu, że brakuje na resztę działalności
• Problemem jest nie tylko liczba lekarzy, ale ich rozmieszczenie — luki różnią się między województwami
• +1 więcej

• Wyższe wyceny świadczeń dla regionów deficytowych zamiast kolejnych podwyżek wynagrodzeń
• Większa rola wojewody w zarządzaniu kadrami medycznymi we współpracy z konsultantami wojewódzkimi
• Kaskadowanie zadań na pielęgniarki, farmaceutów, diagnostów, fizjoterapeutów i techników
• +2 więcej

• Wyceny części świadczeń (np. witrektomia, implanty ślimakowe) są przeszacowane wobec dzisiejszych, tańszych technologii
• Szpitale przeznaczają średnio 81,3% budżetu na wynagrodzenia bez sztywnych limitów struktury kosztów
• Wzrost zadań AOTMiT (taryfikacja, dane PESEL/PWZ lekarzy) nie nadąża za wzrostem zatrudnienia w agencji
• +1 więcej

• Powiązanie wycen świadczeń z benchmarkingiem kosztów i wskaźnikami jakości klinicznej szpitali
• Mechanizmy dzielenia ryzyka z firmami farmaceutycznymi przy refundacji drogich terapii genowych
• Referencyjne limity udziału kosztów osobowych w budżecie szpitala wg 7 poziomów sieci szpitali
• +2 więcej

• Różny nadzór nad różnymi typami szpitali (samorządowe, ministerialne, kliniki) bez ujednoliconych zasad funkcjonowania
• Obecna mapa potrzeb zdrowotnych nie odpowiada rzeczywistej sytuacji w terenie i może prowadzić do zamykania potrzebnych szpitali powiatowych
• NFZ nie płaci pełnych ryczałtów ustanowionych przez sieć szpitali, co pogarsza finansowanie szpitali powiatowych
• +1 więcej

• Rzetelna analiza zadłużenia szpitali i uczciwa ocena ich faktycznej sytuacji ekonomicznej
• Rewizja wycen NFZ w ramach szerszej reformy funduszu
• Reforma oparta na współpracy ekspertów medycznych i ekonomicznych, nie tylko na krytyce obecnego stanu

• Szpitale publiczne podlegają różnym instytucjom (powiaty, województwa, ministerstwa, uczelnie), co utrudnia współpracę i sprzyja dublowaniu oddziałów
• Rezygnacja z obowiązku raportowania pierwszych wolnych terminów przez specjalistów utrudnia ocenę realnej dostępności świadczeń
• Karta DILO nie zawsze spełnia swoją funkcję, a wokół niej powstały kolejne kolejki
• +1 więcej

• Jeden organ zarządczy na poziomie województwa koordynujący szpitale zamiast rozproszonych organów założycielskich
• Regionalna platforma zakupowa szpitali na leki, wyroby medyczne, energię i gaz
• Przejrzyste zasady współpracy publiczno-prywatnej: zatrudniania personelu, kierowania pacjentów i elektroniczny system kolejek
• +2 więcej

• Ograniczenie modelu lekarzy walizkowych może zmniejszyć dostępność specjalistycznych świadczeń w mniejszych miejscowościach
• Duże szpitale mogą nie zwiększyć przepustowości w krótkim czasie, jeśli strumień pacjentów popłynie do nich z mniejszych ośrodków
• Pacjent operowany przez dojeżdżającego specjalistę, który wyjeżdża po zabiegu, może mieć utrudniony z nim kontakt

• Skutki ograniczenia modelu lekarzy walizkowych należy rozpatrywać dwojako: korzyści z ciągłości opieki pooperacyjnej i ryzyko spadku dostępności lokalnej

• Wcześniejsze kontrole w Szpitalu Południowym nie wykryły nieprawidłowości, bo miały węższy zakres niż obecne kontrole
• Współpraca personelu z licznymi jednoczesnymi kontrolami (prokuratura, biuro audytu, NFZ, MZ, PIP) jest dużym obciążeniem organizacyjnym dla szpitala

• Pełne ujawnienie okoliczności kryzysu w szpitalu, zanim podejmie się dalsze działania naprawcze
• Utrzymanie ciągłości leczenia pacjentów w trakcie prowadzonych kontroli i audytów

• W części podmiotów leczniczych dochodziło do nadużyć, koszty wynagrodzeń sięgały nawet 106 proc. przychodów
• Do tej pory jedna osoba mogła być wykazywana w kilku różnych pozycjach w systemach NFZ/AOTMiT, bez pełnego obrazu jej wieloetatowości
• W szpitalach brakowało pełnego obrazu obciążenia czasem pracy konkretnej osoby, mimo obowiązku raportowania do NFZ
• +1 więcej

• Ustawowy limit czasu pracy obejmujący wszystkie podmioty realizujące świadczenia finansowane ze środków publicznych, także prywatne z kontraktem NFZ
• Powiązanie danych o wynagrodzeniach z PESEL i PWZ, by AOTMiT widziało pełny obraz zatrudnienia i wynagrodzeń tej samej osoby
• Odejście od modelu procent od procedury na rzecz wynagrodzenia opartego na czasie pracy lub etacie
• +2 więcej

• Polska jest w czołówce krajów, gdzie najczęściej amputuje się stopę cukrzycową
• Siedem tysięcy amputacji stóp rocznie, którym często można było zapobiec
• Wcześniejsze wykrywanie i leczenie ran nie jest wystarczająco pokryte kompetencjami obecnych zawodów medycznych

• Nowy zawód medyczny podiatry wpisany do ustawy o innych zawodach medycznych, dający nowe kompetencje w diagnostyce i leczeniu ran
• Roczne studia podyplomowe z podiatrii od października dla pielęgniarek, położnych, ratowników medycznych, fizjoterapeutów i lekarzy
• Kształcenie oparte przede wszystkim na praktyce, na kierunkach medycznych
• +1 więcej

• Dotychczas AOTMiT miało tylko częściowe dane o wynagrodzeniach medyków, bez możliwości połączenia zarobków tej samej osoby z różnych miejsc pracy
• Zjawisko wieloetatowości (praca w wielu podmiotach, często po kilka godzin miesięcznie w każdym) nie było dotąd w pełni zbadane
• Około 1,5 proc. lekarzy zarabiało powyżej 100 tys. zł miesięcznie, ale bez pełnych danych ten odsetek może być realnie wyższy

• Powiązanie danych o wynagrodzeniach medyków z numerem PESEL i prawem wykonywania zawodu, by zsumować zarobki tej samej osoby z różnych miejsc i form zatrudnieni
• Dodanie do zbieranych danych wymiaru czasu pracy, by zbadać poziom zaangażowania względem wynagrodzenia, także przy kontraktach
• Wprowadzenie dodatkowych zabezpieczeń informatycznych i cyklu szkoleń dla podmiotów leczniczych przy zbiórce danych o wynagrodzeniach
• +1 więcej

• Każdy podmiot leczniczy ma własne, zróżnicowane wewnętrzne regulaminy zarządzania, co utrudnia jednolity nadzór
• Luki w przepisach są furtką do zaniedbań i nieprawidłowości w systemie ochrony zdrowia
• W części konkursów na świadczenia zdrowotne niekompetentnie przeprowadzano etap szacowania wartości świadczeń
• +1 więcej

• Skupić nadzór nad warszawskimi szpitalami w jednym miejscu: przenieść kompetencje z Biura Ładu Korporacyjnego do Biura Polityki Zdrowotnej
• Ustalić jednolite standardy konkursów na świadczenia zdrowotne: kryteria oceny ofert, przypisanie ról komisji, weryfikacja kompletności ofert i publikacja wynik
• Wprowadzić system zarządczy monitorujący czas pracy lekarzy, np. logowanie w systemie informatycznym
• +4 więcej

• Audyt Szpitala Południowego wykazał dyżury po 48, 60, 72, a rekordowo 110 godzin bez przerwy
• Szpital przez półtora roku płacił za funkcję koordynatora SOR, której formalnie nie było w regulaminie organizacyjnym
• Stawka za funkcję koordynatora SOR rosła bez uzasadnienia z 230 do 300, a potem 330 zł za godzinę
• +4 więcej

• Wdrożenie 44 zaleceń pokontrolnych audytu przez nowy zarząd szpitala, z rozliczaniem placówki z ich realizacji
• Kontrolowanie realnego czasu pracy lekarzy zamiast rozliczania na podstawie oświadczeń (koniec płacenia na słowo)
• Wyeliminowanie umów zawieranych bez jasnych zasad rozdziału obowiązków między kontraktami

• Projekt MZ wprowadzający limity wynagrodzeń jest niejasny i niespójny z prawem pracy
• Nie wiadomo, czy szpitale nadal będą mogły wypłacać nagrody jubileuszowe i dodatki stażowe
• Limity wynagrodzeń łatwo obejść przez zawarcie z pracownikiem drugiej umowy formalnie niezwiązanej ze świadczeniami
• +2 więcej

• Doprecyzować przepisy o dodatkach stażowych i nagrodach jubileuszowych w nowej ustawie
• Wprowadzić okres przejściowy dla zasady pół etatu w każdym miejscu pracy
• Decyzje o odstępstwie od zasady pół etatu powinny zapadać na poziomie oddziałów wojewódzkich NFZ
• +1 więcej

• SOR-y opierają się na lekarzach kontraktowych (60-85%), których nie chronią przepisy o czasie pracy
• Nikt w Polsce nie wie, ile godzin ten sam lekarz przepracował w innych placówkach
• Dyżury po 48, 60, 72 godziny bez przerwy; rekord 110 h; jeden lekarz ponad 400 h miesięcznie
• +7 więcej

• Audyt Szpitala Południowego oraz SOR-ów w innych warszawskich szpitalach
• Publikacja w całości wszystkich audytów na stronach miasta (od piątku, po anonimizacji)
• Apel o ogólnopolski, ustawowy rejestr czasu pracy lekarzy
• +7 więcej

• W debacie publicznej pojawiły się stwierdzenia mogące wprowadzać pacjentów i opinię publiczną w błąd.
• Sugeruje się, że rozporządzenie daje fizjoterapeutom nowe kompetencje — jest odwrotnie, nic nie tworzy.
• NRL podważa ustawowy model zawodu w konsultacjach aktu wykonawczego, nie samego rozporządzenia.
• +4 więcej

• Utrzymać jasny podział kompetencji: lekarz — rozpoznanie i leczenie, fizjoterapeuta — diagnostyka funkcjonalna i fizjoterapia.
• Zachować ustawowe kompetencje fizjoterapeutów (kwalifikacja, diagnostyka funkcjonalna) obowiązujące od 2015 r.
• Organizować system tak, by każdy zawód medyczny wykonywał zadania zgodne ze swoimi kwalifikacjami.
• +3 więcej

• W wielu regionach brakuje specjalistow; lekarze dojezdzajacy okresowo pozwalaja tam w ogole utrzymac czesc swiadczen.
• Dla osob starszych, uboszych, bez rodziny i srodkow na dojazd oraz nocleg model dojazdowy bywa jedynym realnym rozwiazaniem.
• Likwidacja swiadczen lekarzy dojezdzajacych grozi odcieciem od leczenia osob, ktore nie sa w stanie dojechac do duzego osrodka.
• +1 więcej

• Nie rezygnowac ze wszystkich swiadczen lekarzy dojezdzajacych - zachowac model tam, gdzie realnie niesie pomoc pacjentom.
• Kontrole kierowac przede wszystkim na placowki, w ktorych faktycznie dochodzi do nieprawidlowosci.
• Patologie zwalczac punktowo, nie eliminujac modelu pomagajacego pacjentom.
• +2 więcej

• Trudność z dodzwonieniem się do poradni i ręcznym szukaniem terminów
• Stres i obciążenie rodzin opiekujących się seniorami przy umawianiu wizyt
• Niepełny zakres Centralnej E-rejestracji na obecnym etapie wdrożenia

• Rozszerzanie Centralnej E-rejestracji jako sposobu poprawy dostępu do specjalistów
• Umożliwienie rodzinie lub opiekunowi zarządzania terminami seniora przez IKP po upoważnieniu
• Objęcie Centralną E-rejestracją wszystkich świadczeń specjalistycznych finansowanych przez NFZ

• Utrata ciągłości leczenia na styku segmentów psychiatrii i innych części systemu
• Brak właściwej koordynacji opieki psychiatrycznej
• Ryzyko reformowania psychiatrii przez skupienie się tylko na jednym elemencie

• Zaprojektowanie spójnych ścieżek współpracy między POZ, psychiatrią i medycyną somatyczną
• Ustalenie docelowego modelu całego systemu ochrony zdrowia psychicznego
• Budowa zintegrowanego modelu opieki z jasną rolą każdego elementu systemu
• +1 więcej

—

• Maksymalnie zwiększyć liczbę miejsc szkoleniowych i znieść limity przyjęć na studia medyczne

• Slogan „za mało lekarzy” zastępuje poważną analizę ekonomiczną
• Przy niskim wskaźniku lekarzy twierdzono zarazem, że jest ich za dużo i mogą wyjeżdżać

—

• Ujawnianie indywidualnych zarobków konkretnych lekarzy narusza RODO, prawo pracy i dobra osobiste.
• Rozbieżne orzecznictwo sądów administracyjnych co do jawności wynagrodzeń lekarzy.
• Ryzyko traktowania obowiązku raportowania danych o wynagrodzeniach jako podstawy do publicznego ujawnienia.

• Jawne mają być tylko łączne wydatki podmiotu leczniczego na wynagrodzenia, nie indywidualne zarobki lekarzy.
• Dane o wynagrodzeniach (PESEL/PWZ) trafiają wyłącznie do AOTMiT i Ministra Zdrowia, bez publicznego ujawnienia.
• W Centralnym Rejestrze Umów jawna tylko stawka godzinowa lub za procedurę, a nie łączne wynagrodzenie lekarza.

• Umowy centrów medycznych pozwalają kierować pacjenta poza sieć tylko, gdy placówka nie ma danego świadczenia.
• Lekarz musi każdorazowo uzyskać zgodę kierownictwa przed wystawieniem skierowania na zewnątrz.
• Decyzje terapeutyczne przeniesione z poziomu medycznego na organizacyjno-biznesowy.
• +3 więcej

• RPP wszczął postępowania wobec podmiotów ograniczających kierowanie pacjentów poza własną sieć.
• Decyzja o skierowaniu ma należeć wyłącznie do lekarza, na podstawie przesłanek medycznych.
• Zakłady opieki długoterminowej nie mogą wprowadzać odgórnych limitów przepustek pacjenta.

• Wadliwa wycena wybranych procedur medycznych napędza konflikty o wynagrodzenia.
• Brak środków na nadwykonania, programy lekowe i odsyłanie pacjentów onkologicznych.
• MZ zmusza szpitale do oszczędzania, a zarazem egzekwuje liczbę lekarzy na oddziałach.
• +5 więcej

• Naprawić błędy w wycenie procedur — rynek sam wyreguluje wynagrodzenia.
• Przeprowadzić całościową reformę systemu, nie wybierać populistycznych tematów.
• Zachęcać lekarzy narzędziami państwa do wyboru deficytowych specjalizacji.
• +1 więcej

• Kolejne rządy wprowadzają tylko zmiany populistyczne, kosmetyczne lub pozorne — prawdziwej reformy nie ma od 1999 r.
• System opieki zdrowotnej stopniowo się dezintegruje i degeneruje mimo totalnej centralizacji decyzji.
• Większość polityków nie rozumie, jak działa system opieki zdrowotnej; reagują hasłem 'zróbmy coś'.
• +7 więcej

• Radykalna reforma prawie wszystkiego i powrót do koncepcji kas chorych.
• Decentralizacja i regionalizacja decyzji w systemie opieki zdrowotnej.
• Wprowadzenie konkurencji pomiędzy kasami chorych i placówkami medycznymi.
• +7 więcej

• Placówki już teraz mogą weryfikować fizyczną obecność pracownika, ale nie potrafią lub nie chcą tego dopełnić i udają, że nie widzą nieprawidłowości
• NFZ już teraz zbiera znacznie więcej danych, niż jest w stanie przeanalizować, a tym bardziej wysłać fizyczną kontrolę do placówek
• Nowe prawo zarzuci NFZ setkami tysięcy danych, które z uwagi na ograniczone zasoby nie poprawią znacząco organizacji pracy
• +1 więcej

• Postawić bardziej na działalność lokalnych struktur, a nie zaczynać od razu od instytucji centralnej mającej zająć się wszystkimi nieprawidłowościami
• Zapewnić realną analizę zebranych danych i weryfikację zlokalizowanych nieprawidłowości „w terenie”, a nie tylko ich gromadzenie

• Projekt MZ nadmiernie formalizuje kwalifikację pacjentów do rehabilitacji, ograniczając rolę lekarza w podejmowaniu decyzji medycznych.
• Przekazanie fizjoterapeutom kompetencji do kwalifikowania pacjentów zamiast indywidualnej oceny lekarskiej.
• Zamknięty wykaz jednostek chorobowych może ograniczyć dostęp do rehabilitacji pacjentom z chorobami rzadkimi lub nietypowymi.
• +2 więcej

• Kwalifikacja do świadczeń rehabilitacyjnych powinna pozostać w kompetencjach lekarza, po uprzedniej ocenie medycznej.
• Czytelny podział odpowiedzialności: lekarz odpowiada za rozpoznanie i bezpieczeństwo medyczne, fizjoterapeuta za ocenę funkcjonalną i realizację fizjoterapii.
• O skierowaniu do rehabilitacji powinny decydować stan kliniczny i możliwość korzyści terapeutycznej, a nie wyłącznie kod ICD.
• +3 więcej

• Brak ciągłości opieki między lekarzem operującym a zespołem opiekującym się chorym po operacji
• Pacjentem często zajmują się lekarze, którzy nie brali udziału w jego operacji

—

• Chaos płacowy wynikający z funkcjonowania wielu różnych form zatrudnienia w ochronie zdrowia
• Brak spójnych zasad wynagradzania medyków
• Pakiet zmian MZ to nie reforma, a „próba ugaszenia pożaru”, który od lat narastał i nikt nie chciał go gasić
• +2 więcej

• Wprowadzić spójne zasady wynagradzania w ochronie zdrowia zamiast pogłębiania chaosu form zatrudnienia
• Prowadzić merytoryczną dyskusję o konkretnych propozycjach MZ, a nie polemiki na danych o różnych podstawach prawnych zatrudnienia
• Utrzymać bezwzględny zakaz wynagrodzenia liczonego jako procent kwoty uzyskiwanej od NFZ (art. 132ab ust. 11) — ocenia jako krok w dobrym kierunku

• Zjawisko „lekarzy walizkowych”: specjalista dojeżdża raz w tygodniu na najdroższe zabiegi i nie odpowiada za dalsze leczenie pacjenta
• Narastająca „przedsiębiorczość szpitali” i nieprawidłowości, za które ostatecznie może zapłacić pacjent
• Konkurencja placówek o deficytową kadrę winduje stawki wynagrodzeń
• +1 więcej

• Wybrane świadczenia (artroskopie, zabiegi kończyny dolnej, chirurgia kręgosłupa, urologia, bronchoskopie) wykonywane wyłącznie w szpitalach specjalistycznych od
• Ukrócenie lekarzy walizkowych — komplementarnie do projektów Ministerstwa Zdrowia
• Pozostawienie szpitali chirurgii ogólnej w roli placówek pierwszego kontaktu (żylaki, przepukliny, przypadki doraźne)
• +2 więcej

• Obniżanie wymagań dla nowo otwieranych wydziałów lekarskich, brak kluczowej infrastruktury i kompetentnej kadry (kazus Uniwersytetu Kaliskiego).
• Lawinowy wzrost liczby studiujących utrudnia znalezienie miejsc na praktyki wakacyjne w szpitalach.
• Raport Porozumienia Rezydentów: duży odsetek studentów ma poważne braki w umiejętnościach praktycznych (56% nie cewnikowało pęcherza, 54% bez badania per rectum
• +1 więcej

• Utrzymać wysokie standardy kształcenia i akredytacji zamiast mnożenia neowydziałów o obniżonych wymogach.
• Zapewnić realne miejsca i nadzór praktyk zawodowych proporcjonalnie do liczby studentów.

• Patologia kominów płacowych wzięła się ze złej wyceny procedur.
• Nagonka na lekarzy jako temat zastępczy, przykrywający aferę radnego z KO.
• Narastające rozwarstwienie wynagrodzeń wymaga zmiany.

• Zmienić wyceny procedur: obniżyć przeszacowane, podnieść niedoszacowane.
• Limit godzin pracy lekarza do 78 tygodniowo.
• Odpolitycznienie systemu ochrony zdrowia.

• Spodziewany jesienią paraliż oddziałów zabiegowych; szpitale w trybie dyżurowym, pacjenci odsyłani.
• Upolitycznienie szpitali: obsadzanie „swoich” na lukratywnych kontraktach bez kompetencji.
• Odkładane zabiegi pogarszają stan pacjentów i podnoszą koszt późniejszego leczenia.

• Odpolitycznić zarządzanie szpitalami i obsadę kontraktów (kompetencje zamiast koneksji).

• Ustawa PESEL o zarobkach lekarzy pozwala MZ zbierać dane do „nieokreślonych bliżej innych celów” — wątpliwości prawne i ryzyko dla prywatności.
• Zastrzeżenia do ustawy zgłaszał także UODO.
• Obawy, co stanie się z danymi personelu medycznego.

• Przejrzystość nie może oznaczać naruszania prywatności ani narażania personelu na nieuzasadnione ryzyko.
• Doprecyzować cele przetwarzania danych i dodać zabezpieczenia ochrony danych.

• Brakuje lekarzy do obsadzenia dyżurów, zwłaszcza w małych miejscowościach i szpitalach powiatowych — pracujący biorą kolejne dyżury.
• Sama ustawa nie rozwiąże problemów finansowych szpitali; placówki bez wysoko wycenianych procedur nadal będą się zadłużać.
• Nie da się naprawić systemu jednym przepisem.

• Kompleksowa reforma zamiast pojedynczego przepisu ograniczającego godziny pracy.