Katalog opinii

• Od momentu startu wymiany EDM (1 lipca 2021) systemy informatyczne przetwarzające dane medyczne pacjentów zyskały nowe, większe znaczenie z punktu widzenia ochr

—

—

• Centrum e-Zdrowia planuje dodać do bezpłatnej aplikacji gabinet.gov.pl funkcje raportowania zdarzeń medycznych i wymiany EDM, a docelowo także udostępnianie rep

• Wymiana EDM wymaga szybkiego, stabilnego łącza internetowego, a w wielu gminach (jak jego własna) nadal nie ma światłowodu i długo się to nie zmieni - to barier

• Rozbudowa infrastruktury światłowodowej na terenach wiejskich powinna być priorytetem, jeśli wymiana EDM ma faktycznie zadziałać.

—

• Zamiast czekać na jedno centralne repozytorium EDM, mają powstać repozytoria regionalne skupiające wszystkie jednostki ochrony zdrowia w danym województwie (nie

• Tylko niewielki procent systemów gabinetowych, w które są wyposażone placówki medyczne, ma wbudowane repozytorium EDM, bez którego wymiana dokumentacji między p
• Wsparcie NFZ na cyfryzację (serwery, oprogramowanie) ograniczone jest tylko do przychodni POZ, mimo że wiele przychodni specjalistycznych nadal prowadzi dokumen

—

• Wielu lekarzy prowadzi dokumentację elektronicznie, ale jej nie udostępnia elektronicznie innym placówkom - pacjent nadal musi fizycznie dostarczyć papierowy wy

• Zamiast przesuwać termin wymiany EDM, trzeba zacząć ją wdrażać choćby przy gotowości tylko 15 proc. podmiotów, żeby to zmobilizowało dostawców oprogramowania i

• Pandemia COVID-19 zmusza placówki medyczne do koncentrowania się na bieżącej walce z koronawirusem, co grozi spowolnieniem tempa cyfryzacji przed styczniowym te

• Centrum e-Zdrowia deklaruje stały kontakt ze środowiskiem medycznym, wsparcie techniczne, szkolenia w ramach Akademii CeZ oraz dodatkowe finansowanie z NFZ dla

• Poziom świadomości lekarzy i pacjentów co do zbliżającego się obowiązku e-skierowania (8 stycznia 2021) wciąż wymaga budowania, mimo trwającej kampanii informac

• Apel do środowiska lekarskiego i zarządzających placówkami, by nie czekali do stycznia 2021 r., tylko przyspieszyli wdrożenie e-skierowania jeszcze przed termin

• Małe poradnie i placówki bez odpowiedniego systemu informatycznego mogłyby zostać niepotrzebnie obciążone nowym obowiązkiem raportowania (pierwszego wolnego ter

• Dyrektorzy oddziałów wojewódzkich NFZ dostaną możliwość zwolnienia małych podmiotów bez odpowiedniego systemu informatycznego z obowiązku codziennego raportowan

• Okres przewidziany na dostosowanie się do rozszerzenia katalogu elektronicznej dokumentacji medycznej (o opis badań diagnostycznych) może być zbyt krótki dla wi

• Wydłużenie terminu wejścia w życie przepisów, a przez to czasu na dostosowanie systemów przez świadczeniodawców, do 12 miesięcy zamiast pierwotnie planowanych s

• Zawężenie dopuszczalnych metod podpisywania dokumentacji medycznej do czterech konkretnych technik zmusi placówki, które legalnie zainwestowały już we własne me

• Zamiast zamkniętego katalogu czterech technik podpisu, rozporządzenie powinno dopuszczać także podpis biometryczny (odręczny podpis elektroniczny), co dałoby św

• Projekt rozporządzenia o dokumentacji medycznej całkowicie pomija koszty przejścia na EDM i nie wskazuje źródła ich finansowania - w praktyce zapłacą za to same
• Półroczny okres przejściowy na wdrożenie nowych zasad dokumentacji jest zbyt krótki, zwłaszcza że pokrywa się z wdrażaniem e-recepty, e-skierowań i e-zleceń.

• Przejście na dokumentację elektroniczną powinno być poprzedzone rozwiązaniem problemu bezpieczeństwa danych - stworzeniem ogólnodostępnego systemu przechowywani

• W papierowej dokumentacji medycznej (którą część placówek prowadzi jeszcze do połowy 2021 r.) zdarzają się później braki, dopiski lub zmiany "ugładzające" ją ta

—

• Przejście na dokumentację elektroniczną odbiera zespołowi operującemu możliwość natychmiastowego wglądu w historię choroby przy łóżku/na sali operacyjnej, gdy s

—

• Automatyczne, szablonowe wpisy w EDM ("kopiuj-wklej") bywają mniej dokładne niż odręczne notatki lekarza i prowadzą do absurdów w historii choroby (np. wpis o o

—

—

• przeniesienie na wojewodę decyzji o liczbie szpitali działających na terenie województwa

• narzędzie, jakim jest sieć szpitali, w znacznej mierze nie było wykorzystywane — zamiast niego wprowadzano inne rozwiązania dotykające tego samego obszaru
• systemowe zobiektywizowanie kryteriów jakościowych okazało się trudne, dlatego do wzoru ryczałtu trafiło tylko kilka wskaźników jakości

• zmiana ustawy o działalności leczniczej tak, by mechanizmy łączenia podmiotów dało się realnie przeprowadzić
• wprowadzanie elementów jakościowych do finansowania świadczeń pod warunkiem obiektywnego i powszechnie akceptowanego zdefiniowania wskaźników

• mechanizmy łączenia szpitali i oddziałów, które daje sieć, nie są w praktyce wykorzystywane

• wykorzystanie zapisanych w sieci mechanizmów łączenia szpitali i oddziałów oraz zmniejszania liczby łóżek

• NFZ podaje szpitalowi tylko łączną kwotę ryczałtu, bez składowych elementów wyliczenia
• Fundusz nie ujawnia wartości współczynnika jakościowego Ql ani współczynnika da, więc szpital nie wie, ile punktów ma wykonać
• tabela planu rzeczowo-finansowego może wprowadzać w błąd, bo w miejscu liczby punktów podaje kwotę ryczałtu

• obowiązek poinformowania szpitala przez oddział NFZ o kwocie ryczałtu, liczbie punktów do wykonania ORAZ o składowych elementach wyliczenia

• mimo kilkakrotnych naborów Agencja nie uzyskała pożądanego poziomu reprezentatywności danych kosztowych w położnictwie
• jakość pozyskanych danych była niezadowalająca, z nieprawidłowościami w kodowaniu rozpoznań, procedur i przypisaniu do grup JGP
• w konsultacjach projektów taryf nie wpłynęła żadna uwaga dotycząca położnictwa

• przebudowa grup JGP w położnictwie zamiast zatwierdzenia projektów taryf

• obniżenie finansowania ośrodków o najwyższym, trzecim stopniu referencyjności grozi spadkiem jakości opieki perinatalnej
• oszczędności w położnictwie i perinatologii mogą podnieść umieralność okołoporodową

• utrzymanie finansowania położnictwa i perinatologii jako priorytetu polityki państwa

• placówki, które zarzucają Agencji oderwanie taryf od kosztów, same nie podpisały umów o przekazanie danych kosztowych
• rzetelność przekazanych danych leży po stronie placówek, bo obligowały je do tego podpisane umowy

• taryfa korygowana punktowo na podstawie danych kosztowych — część świadczeń w dół, część w górę
• odpłatne przekazywanie danych kosztowych przez świadczeniodawców

• projekt ustawy o modernizacji i poprawie efektywności szpitalnictwa w ówczesnym kształcie był dla powiatów nie do przyjęcia
• nowa wersja projektu z 9 maja 2022 r. powielała rozwiązania krytykowane w konsultacjach publicznych

• zmiany systemowe w ochronie zdrowia zamiast samej ustawy o szpitalnictwie

• kategoryzacja ma się opierać na wynikach za 2022 r., czyli za rok, w którym szpitale leczyły pacjentów z COVID-19 na przekształconych łóżkach
• szpitale różnie traktują ugody z wierzycielami przy liczeniu zobowiązań, a Agencja może tego nie uznać

—

• wskaźnik zobowiązań wymagalnych do przychodów ogółem nie jest uznanym wskaźnikiem analizy finansowej
• porównywanie szpitali za rok 2022 wypacza wynik, bo oddziały były zamykane, na kwarantannie albo przekształcone w covidowe
• ustawa nie wyodrębnia szpitali według charakteru świadczeń ani poziomu w sieci

—

• kategoryzacja sprowadzona wyłącznie do oceny finansowej — głównym kryterium staje się zysk, weryfikowany jak w podmiotach komercyjnych
• wskaźnik zobowiązań wymagalnych do przychodów potrafi sam przesądzić o kategorii C lub D, niezależnie od pozostałych trzech

• dołożenie do kryteriów kategoryzacji wskaźników jakości, dostępności i kompleksowości obok finansowych

• wskaźnik rentowności działalności operacyjnej obejmuje zdarzenia jednorazowe (darowizny, odszkodowania, kary), więc zniekształca porównanie szpitali
• bez faktycznego wdrożenia standardu rachunku kosztów szpitale nie są porównywalne

• kategoryzacja oparta na wyniku ze sprzedaży z działalności podstawowej zamiast na wyniku operacyjnym
• benchmarking szpitali na wspólnych kryteriach z niezależną oceną zewnętrzną

• projekt reguluje w istocie tylko powołanie Agencji Rozwoju Szpitali, a nie modernizację szpitalnictwa
• główną przyczyną zadłużenia szpitali jest zbyt mała liczba kontraktowanych świadczeń i ich zaniżona wycena, czego projekt nie dotyka
• opublikowane mapy potrzeb zdrowotnych zawierały nierzetelne dane, więc nie mogą być podstawą decyzji
• +1 więcej

• odstąpienie od dalszych prac nad projektem
• rozpoczęcie planowania reform od analizy i rozliczenia zmian już wprowadzonych, z siecią szpitali na czele

• mimo zwiększenia ryczałtu w 2019 r. środki dla szpitala powiatowego pozostały niewystarczające
• zamknięcie interny odbiera dostęp do świadczeń mieszkańcom miasta i powiatu

• wyjście szpitala powiatowego z sieci jako decyzja słuszna wobec realiów finansowania

• model finansowania wprowadzony razem z siecią przyspiesza zadłużanie się szpitali powiatowych
• uruchomienie sieci zbiegło się z podwyżkami dla kolejnych grup zawodowych, co uruchomiło falę roszczeń płacowych

—

• ryczałt policzono na podstawie kwartału, w którym szpital miał zawieszone oddziały z braku lekarzy, i obniżono go o prawie 400 tys. zł miesięcznie
• w sieci nadwykonania są stratą szpitala, poza siecią można wystąpić o ich zwrot

• wyjście z sieci i kontraktowanie oddziałów w konkursie ofert jako korzystniejsze dla szpitala powiatowego

—

• zniesienie konkursów traktowane jako szansa na integrację szpitala i skuteczniejsze zarządzanie

• nie wiadomo, czy przyznany ryczałt wystarczy, bo w międzyczasie weszła ustawa o minimalnych wynagrodzeniach

—

• wcześniejsze przeceny procedur w kardiologii, chirurgii naczyniowej i ortopedii pogorszą wynik finansowy szpitala za 2017 r.
• ryczałt daje tylko 65 proc. przychodu z umowy z NFZ, reszta to świadczenia odrębnie finansowane i konkursy

• możliwość alokacji środków pomiędzy oddziałami jako korzyść ryczałtu
• uwzględnienie kryteriów jakościowych, kompleksowości i koordynacji w kolejnych okresach rozliczeniowych

• ryczałt nie docenił jakości, innowacyjności ani roli ośrodka referencyjnego
• szpital nie dostał pełnej kwoty za nadwykonania
• obowiązek nocnej i świątecznej opieki obciąża szpital wysokospecjalistyczny

—

• zasady wyliczania ryczałtu mają tyle zmiennych i niewiadomych, że szpital nie może zaplanować budżetu

—

• dotychczasowy system płacenia za usługę zachęcał do zwiększania podaży świadczeń, co samo rodziło popyt

• ryczałt zamiast konkursu jako korzystniejsza forma finansowania szpitali sieciowych
• wzór ryczałtu ograniczający finansowanie nadwykonań degresywną skalą i tylko z niedowykonań
• świadczenia spoza ryczałtu nadal negocjowane w postępowaniach konkursowych

• ryczałtowe finansowanie świadczeń szpitalnych likwiduje zachętę do podnoszenia ich jakości

—

—

• ryczałt uzależniony od rzeczywistej liczby wykonanych świadczeń — mniej świadczeń oznacza niższe wynagrodzenie, więcej wyższe
• część świadczeń (porody, endoprotezoplastyka, kompleksowe w kardiologii i ortopedii, pakiet onkologiczny) rozliczana odrębnie, poza ryczałtem

• tak poważna zmiana wprowadzana bez dogłębnej analizy konsekwencji i bez konsultacji społecznych

• wstrzymanie zmian do czasu analizy skutków wdrożenia i przeprowadzenia konsultacji społecznych

• ustawa eliminuje procedury jednodniowe i szpitale monospecjalistyczne wykonujące zabiegi planowe
• kryteria wyboru ofert ograniczają szanse podmiotów jednoprofilowych na kontrakt
• pacjenci zapisani na zabiegi w placówkach spoza sieci trafią na koniec kolejek w innych szpitalach

—

• sieć wprowadzana rewolucyjnie, bez co najmniej dwuletniego wyprzedzenia na przygotowanie placówek

• sieć specjalistyczna dotowana przez rząd, z miejscem na innowacje i badania, budowana ewolucyjnie
• co najmniej dwuletnie vacatio legis dla systemu sieci

• zmiana rozliczeń z kontraktowych na ryczałtowe zadziała demotywująco na podmioty lecznicze
• skutkiem zmian będzie likwidacja oddziałów, a nawet placówek, mimo wysokiej jakości świadczeń

• poważne zmiany systemowe dopiero po zwiększeniu nakładów publicznych do minimum 6 proc. PKB

• projekt nazwany siecią szpitali nie jest planem rozmieszczenia placówek i łóżek, tylko zmianą sposobu płacenia
• ryczałt wprowadzany bez dokładnych analiz skutków

—

• ośrodki kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej uznały proponowane taryfy za katastrofalne obniżenie finansowania

—

• proponowane przez AOTMiT obniżki wycen procedur pediatrycznych zabrałyby szpitalowi ponad 7 mln zł rocznie
• oddział noworodkowy straciłby ponad 4 mln zł, kardiologia ponad milion

—

• szpitale kliniczne i instytuty nie przekazały Agencji danych kosztowych, więc taryfy kardiologiczne policzono z danych szpitali powiatowych i wojewódzkich
• koszty osobowe w lecznicach klinicznych są wyższe niż w samorządowych, więc taryfa liczona bez ich danych zaniża im przychód

• weryfikacja obniżonych wycen po dosłaniu danych przez instytuty i szpitale kliniczne

• każda propozycja obniżki wyceny wywołuje protest, więc sam protest nie rozstrzyga, czy taryfa jest zła

• poczekać z oceną do końca konsultacji i doczekać wycen opieki koordynowanej w kardiologii

• polskie szpitale mają wielokrotnie niższe budżety niż szpitale w innych krajach UE

• wzrost wydatków na ochronę zdrowia zamiast szukania oszczędności w taryfach
• promowanie opieki koordynowanej i kosztowo-efektywnej

• resort pokazuje same obniżki wycen bez reszty pakietu zmian, przez co intencje są nieczytelne

• stały monitoring wycen zamiast jednorazowej korekty
• powiązanie zmiany wycen z pakietem opieki koordynowanej w kardiologii