Katalog opinii

• bonus za restrukturyzację wyklucza szpitale z nadwykonaniami — karze za pracę ponad kontrakt

—

• egzaminator bywa przełożonym rezydenta, co zniechęca do zgłaszania problemów ze szkoleniem specjalizacyjnym

• utrzymanie zwolnienia najlepszych z ustnej części PES
• nagrywanie ustnego egzaminu specjalizacyjnego, by można było się odwołać

• budżet programu in vitro nie pokrywa zapotrzebowania — pary czekają w kolejce

• zwiększenie budżetu rządowego programu in vitro

• na SOR-ach kompetencje ratowników i pielęgniarek blokuje lista zleceń lekarskich
• dokumentacja zleceń uzupełniana „post factum” przez lekarza

• samodzielne decyzje ratowników i pielęgniarek na SOR, m.in. przy triażu
• odejście od sztywnych kart zleceń lekarskich
• dodatkowe wynagrodzenie dla medyków przejmujących odpowiedzialność

• brak przepisów o postępowaniu z nietrzeźwymi pacjentami — szpitale psychiatryczne muszą ich przyjmować

• kierowanie części nietrzeźwych na izby wytrzeźwień zamiast do szpitali psychiatrycznych

• brak 23 mld zł wpływów ze składki zdrowotnej mimo rekordowego budżetu

—

• NFZ nieregularnie płaci za świadczenia nielimitowane
• podwyżki płac bez celowych środków, przy obniżanych wycenach
• zbyt niskie nakłady na zdrowie liczone od PKB sprzed dwóch lat
• +1 więcej

• ogólnokrajowy plan transformacji szpitali oparty na mapie potrzeb zdrowotnych
• zmiana ustawy o minimalnych wynagrodzeniach
• powiązanie wzrostu płac w ochronie zdrowia z płacami w sferze budżetowej

• propozycje resortu to działania pozorne wobec głębokich problemów systemu

—

• jednolity limit 240 zł/godz. nie odróżnia pracy wybitnego specjalisty od spokojnego dyżuru i wypchnie najlepszych do sektora prywatnego
• za dużo łóżek szpitalnych, dramatycznie za mało opieki długoterminowej
• wadliwe wyceny świadczeń i pełnoprofilowe szpitale niemal wszędzie
• +2 więcej

• centralna e-rejestracja z możliwością zapisu telefonicznie, w okienku i z konsultantem
• e-kolejka oparta na kryteriach klinicznych, pozwalająca szybciej przyjąć pacjenta w pogorszeniu
• najpierw zdecydować o sieci szpitali na podstawie mapy potrzeb zdrowotnych, potem regulować wynagrodzenia

• sztywny limit udziału wynagrodzeń w budżecie szpitala (60 proc.) jest nierealny — wymaga wyższych wycen albo redukcji etatów i zamykania oddziałów
• NFZ zalega szpitalom z płatnościami za nadwykonania

—

• dane o zarobkach lekarzy bywają wykorzystywane w złej intencji i źle interpretowane

—

• zbieranie przez AOTMiT wynagrodzeń lekarzy powiązanych z PESEL to ryzyko wycieku wrażliwych danych bez zysku analitycznego

—

• docelowy model centrów zdrowia psychicznego odbiega od rozwiązań przetestowanych w pilotażu
• odejście od odpowiedzialności terytorialnej CZP za konkretną populację
• tylko 3 proc. ryczałtu CZP zależy od jakości, mierzonej innymi wskaźnikami niż w pilotażu
• +1 więcej

• utrzymać zasadę odpowiedzialności terytorialnej CZP

• brak reformy strukturalnej systemu — zamiast niej fragmentaryczne zmiany uspokajające emocje

• nowe kierownictwo Ministerstwa Zdrowia i NFZ zdolne przygotować reformę strukturalną

• pacjenci wyrzucają nieużyte leki, często refundowane i bardzo drogie

—

• marnowanie setek ton leków

• ustawa o receptach, która ma ograniczyć marnowanie leków i poprawić adherencję

• ministra zdrowia szuka cięć zamiast zabiegać o brakujące pieniądze

• domagać się od ministra finansów dodatkowych 23 mld zł na ochronę zdrowia

• oszczędności szukane w badaniach i diagnostyce pacjentów
• brak reform stabilizujących system

—

• w kryzysie finansowym resort tnie diagnostykę zamiast przeorganizować system — pacjenci trafią do lekarza za późno
• najgorsze od kilkunastu lat czasy oczekiwania do specjalistów

• jawnie zabiegać w Ministerstwie Finansów o dodatkowe środki na zdrowie
• przeorganizować system zamiast ciąć diagnostykę

• szpitale boją się leczyć ponad kontrakt, bo mogą nie dostać pieniędzy za nadwykonania — pacjenci zostaną bez pomocy

—

• cięcia w finansowaniu badań obrazowych przesuwają terminy i ograniczają dostęp do diagnostyki
• utrzymanie części kontraktu po zamknięciu oddziału zachęca do zamykania oddziałów bez planu
• brak nowelizacji planu finansowego NFZ przerzuca skutki dziury na pacjentów

• skończyć z kontraktami lekarzy uzależnionymi od liczby wykonanych badań
• znowelizować plan finansowy NFZ i zasypać dziurę w ochronie zdrowia

• finansowanie ochrony zdrowia ze składki przestało się bilansować

• zastąpić składkę zdrowotną podatkiem zdrowotnym, który bardziej obciąża najlepiej zarabiających

• brak stabilnego finansowania ochrony zdrowia
• brak strategii państwa dla systemu
• każda zmiana ministra zdrowia to kilka miesięcy chaosu

• rozmowa o systemie jako rozmowa o strategii — decyzja, czy zdrowie to koszt czy inwestycja

• zamiast reorganizacji szpitali — chaotyczne zamykanie kolejnych oddziałów
• wsparcie inwestycyjne konsolidacji szpitali za małe wobec jej kosztów
• centralna e-rejestracja prawie nieużywana przez pacjentów

—

• szpitale powiatowe kończą rok ze stratą i dopłacają do leczenia pacjentów
• oszczędności mogą ograniczyć dostęp do świadczeń w mniejszych ośrodkach

—

• POZ, AOS i szpitale działają jak osobne silosy, inaczej finansowane i rozliczane — pacjent nie ma spójnej ścieżki leczenia
• stawka kapitacyjna w POZ zachęca do wypychania trudniejszych pacjentów do specjalisty lub szpitala
• system rozlicza procedury, a nie efekt zdrowotny
• +5 więcej

• przebudowa systemu od podstaw zamiast łatania dziur przepisami
• przeniesienie części czynności lekarzy na asystentów, systemy cyfrowe i AI
• najpierw uporządkować strukturę i procesy, potem liczyć potrzeby finansowe
• +2 więcej

• niebywały deficyt w ochronie zdrowia
• pacjenci wypychani z kolejek zapożyczają się, żeby zbadać się prywatnie

—

• niedobór kardiochirurgów i personelu
• nadwykonania procedur ratujących życie nie są w pełni sfinansowane
• nowe oddziały konkurują o tych samych, brakujących specjalistów

• wzmacniać istniejące ośrodki kardiochirurgii zamiast tworzyć nowe
• racjonalny system planowania świadczeń wysokospecjalistycznych
• zmiany wycen powinny uwzględniać wyższe koszty dużych ośrodków klinicznych

• niedoszacowana wycena programu lekowego B.90
• szpitale kredytują drogie leki z własnych środków, zanim NFZ je zrefunduje
• za mało neurologów od choroby Parkinsona poza największymi miastami

• zmienić sposób finansowania programów lekowych i dostosować ich wycenę do realnych kosztów terapii
• tworzyć nowe ośrodki leczenia zaawansowanego tam, gdzie dostęp jest najmniejszy

• finansowanie programu in vitro może nie wystarczyć na kwalifikowanie nowych par
• algorytm podziału środków różnicuje pacjentki tylko wiekiem

—

• konkurs w programie in vitro promuje pewne ośrodki
• pacjenci tracą możliwość swobodnego korzystania z programu

• kontynuować refundację in vitro, ale z przejrzystymi, jasnymi i stabilnymi zasadami zarządzania programem

• resort decyduje o psychiatrii bez rzetelnej dyskusji w gremiach ekspertów
• brak kontynuacji reformy psychiatrii środowiskowej grozi utratą dorobku centrów zdrowia psychicznego

• kontynuować reformę psychiatrii środowiskowej w dotychczasowym kształcie

• NFZ wydaje na psychiatrię 4,5 proc. środków, mniej niż 5 proc. zalecane krajom ubogim
• MZ przedstawił zmiany w centrach zdrowia psychicznego jako ogólne hasła, bez dokumentu z danymi
• eksperci Rady ds. Zdrowia Psychicznego są niesłyszani

• opierać zmiany w psychiatrii na dokumencie, w którym są policzone skutki, źródła danych i literatura

• planowane zmiany w centrach zdrowia psychicznego odchodzą od zasad psychiatrii środowiskowej i Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego

• partnerski dialog ministry zdrowia z ekspertami

• wyceny MZ i NFZ zachęcają do rozwoju jednych oddziałów i utrudniają utrzymanie innych
• państwo od lat nie finansuje właściwie oddziałów, które są fundamentem lokalnego bezpieczeństwa zdrowotnego
• szpitale walczą o przetrwanie zamiast skupić się na leczeniu

• szpital jako centrum koordynujące profilaktykę, POZ, część AOS, opiekę długoterminową i psychiatrię środowiskową dla lokalnej wspólnoty
• system premiujący współpracę zamiast rywalizacji

• spotkania decydentów z organizacjami pacjentów bywają formalnością, a nie dialogiem

• włączać organizacje pacjentów w rozmowę wtedy, gdy decyzje się rodzą
• współtworzyć system ochrony zdrowia z organizacjami pacjentów jako partnerami

• ustawowe podwyżki dla etatowców wywołują presję płacową kontraktowców
• niedobory kadrowe dają anestezjologom, radiologom i lekarzom medycyny ratunkowej silną pozycję negocjacyjną
• w szpitalach powiatowych za niższe stawki brakuje chętnych do pracy
• +1 więcej

• zamrożenie skutków ustawy o minimalnych wynagrodzeniach

• dyrektorzy sami proponowali lekarzom kontrakty, bo przy braku norm czasu pracy łatwiej było obsadzić dyżury
• lokalni politycy blokują niepopularne decyzje o zamknięciu oddziałów
• zatrudnianie w szpitalach z politycznego klucza
• +1 więcej

• przeszacowanie wycen świadczeń

• przekazanie pieniędzy na podwyżki przez wzrost wycen świadczeń nierówno dzieli je między szpitale
• brak pieniędzy na podwyżki dla pracowników administracyjno-technicznych i kontraktowych
• zadłużone szpitale obiecują lekarzom wyższe stawki, ale płacą z opóźnieniem

—

• brak działań, które skracają kolejki do specjalistów
• dyrektorzy szpitali i zarządy spółek publicznych bez kontroli płacili bardzo wysokie kwoty
• ryzyko zamknięcia części oddziałów i mniejszej liczby lekarzy w poradniach specjalistycznych

• narzędzie do weryfikacji wysokich wypłat w szpitalach
• obowiązek uzgadniania wysokich wynagrodzeń przez dyrektorów i prezesów spółek z radą nadzorczą

• brak rzetelnych danych o skali bardzo wysokich, „nieetycznych” zarobków lekarzy

• zbierać dane o wynagrodzeniach medyków, żeby oszacować skalę problemu i rzetelnie wyceniać procedury i świadczenia

—

• obowiązkowy udział wszystkich aptek w systemie realizacji jednej pozycji recepty w kilku aptekach

• prywatne gabinety używają nazwy „centrum zdrowia psychicznego”, wprowadzając pacjentów w błąd

• prawna ochrona nazwy „centrum zdrowia psychicznego” dla publicznej, skoordynowanej opieki

• pacjent w kryzysie psychicznym nie wie, czy trafił do publicznego systemu pomocy, czy pod podobnie brzmiący szyld

—

• „zeszyty” z nazwiskami osób, które mają być lepiej traktowane w kolejce

• wgląd instytucji w MZ w to, kto i gdzie zarabia publiczne pieniądze
• centralna e-rejestracja dla transparentności kolejek

• Plan dla Chorób Rzadkich pozostaje w dużej mierze na papierze

• pilne przyspieszenie realizacji Planu dla Chorób Rzadkich

• dialog społeczny zastępowany konferencjami prasowymi
• ryzyko rozwiązywania problemów finansowych szpitali kosztem pracowników i bezpieczeństwa pacjentów

• projekty ustaw i rozporządzeń omawiane w Trójstronnym Zespole ds. Ochrony Zdrowia przed reformą

• w niektórych szpitalach wynagrodzenia pochłaniają nawet 106 proc. budżetu

• określenie, jaki procent budżetu szpitala może iść na wynagrodzenia
• uporządkowanie obszaru diagnostyki, z prawem NFZ do korygowania wprowadzonych zmian

• kominy płacowe w ochronie zdrowia
• przecenione procedury prowadzą do patologii płacowych
• brak konkretów MZ o skróceniu kolejek i dostępie do specjalistów
• +1 więcej

• wynagrodzenie lekarza specjalisty na poziomie trzech średnich krajowych, by zachęcić do przejścia z kontraktów na umowy o pracę
• likwidacja kominów płacowych bez zaburzenia dostępu do specjalistów
• poprawa wycen świadczeń
• +1 więcej

• nierówny dostęp do lekarzy konkretnych specjalności w różnych częściach kraju
• zbyt wielu rezydentów w części ośrodków klinicznych ogranicza im dostęp do pacjenta

• narzędzia w nowelizacji, które motywują rezydentów do przesunięć do miejsc z brakami specjalistów
• praktyczne nauczanie kliniczne na ostatnim roku studiów, z wykonywaniem codziennych czynności lekarza