Katalog opinii

• program lekowy sztucznie ogranicza dostępność i narusza konstytucyjną zasadę równości dostępu
• Polska jest przedostatnia w refundacji innowacji z powodu wyborów, nie niedostatków ekonomicznych
• nie analizujemy, czy efektywnie wydajemy środki
• +1 więcej

• równość dostępu do leczenia
• alokacja środków traktowana jako problem etyczny, na który zwracają uwagę lekarze
• słuchanie ekspertów przez polityków

• dostęp do programów lekowych jest często tylko teoretyczny
• kryteria włączenia do programów lekowych są tak skomplikowane, że uniemożliwiają leczenie lub je odraczają
• połowa ośrodków z kontraktem nie kwalifikuje pacjentów do programu lekowego B.124, powołując się na brak finansowania
• +1 więcej

—

• ograniczenie dostępu do badań wysokokosztowych zarządzeniem nr 34/2026/DSO uderza w pacjentów onkologicznych
• brak nielimitowanego dostępu do diagnostyki w trakcie leczenia i w okresie „follow up”
• ograniczenia budżetowe odbierają pacjentom onkologicznym dostęp do badań

• nielimitowane finansowanie badań wysokokosztowych dla wszystkich pacjentów onkologicznych w trakcie leczenia i „follow up”
• narzędzia monitorowania dostępności świadczeń i rzeczywistego czasu oczekiwania na badania

• Pacjent nie może dostać się do lekarza na NFZ i musi płacić prywatnie
• Lekarz z prywatnego gabinetu odsyła pacjenta na płatne badania do znajomych
• Prywatna wizyta u lekarza otwiera drogę do kolejki w publicznym szpitalu — kto ma pieniądze, ten się dostanie; reforma tego nie zmienia
• +2 więcej

—

• Długi szpitali narastają i grożą finansowym „zawałem” systemu przed wyborami 2027
• NFZ nie płaci szpitalom za nadwykonania
• Coroczne ustawowe podwyżki płac w ochronie zdrowia obciążają finanse, bo ustawa nie została uchylona

—

• pacjenci z chorobami płuc trafiają do szpitala z zaawansowaną chorobą
• za mało poradni pulmonologicznych w województwie, w części powiatów nie ma żadnej
• leczenie zaostrzenia POChP kosztuje szpital więcej, niż płaci NFZ
• +4 więcej

• NFZ powinien płacić za wszystkie wykonane nadlimity
• badania przesiewowe i akcje profilaktyczne docierające do osób, które nie zgłaszają się do specjalisty
• edukacja pacjentów, żeby zapobiegać zaostrzeniom i unikać hospitalizacji
• +1 więcej

• system pozwala lekarzom kontraktowym na skrajnie wysokie zarobki i fałszowanie faktycznego czasu pracy
• rozdrobniona własność szpitali (powiaty, marszałek, uczelnie) — szpitale konkurują o tych samych lekarzy i podbijają im stawki
• podkupywanie lekarzy zadłuża szpitale; długi trafiają do parabanków i funduszy
• +4 więcej

• zniesienie limitów NFZ (wzorem pakietu onkologicznego z szybką ścieżką)
• reforma od POZ przez AOS do szpitali — nie da się naprawić szpitali bez naprawy AOS i POZ
• marszałek województwa przejmuje władzę nad szpitalami w regionie, bez likwidacji szpitali
• +2 więcej

• wykazywanie przez lekarzy dyżurów w kilku miejscach naraz i brak kontroli służb nadzorczych szpitala nad fakturami
• szpitale wykazują lekarzy podwójnie lub potrójnie na dyżurach, żeby utrzymać kontrakt z NFZ
• kontrakty bez pełnych składek ZUS dają lekarzom bardzo niskie emerytury
• +7 więcej

• odpolitycznić jednostki ochrony zdrowia
• jeden właściciel lub jeden zarządzający siecią szpitali w województwie
• tachografy rejestrujące czas pracy lekarzy (propozycja NIL)
• +2 więcej

• Seniorzy nie są przygotowani na sytuację kryzysową, a część jest wykluczona cyfrowo
• Osoby w późnym wieku same nie przygotują się do ewakuacji opisanej w poradniku

• Międzyresortowe grupy powinny przygotować seniorów na sytuację kryzysową
• Edukacja seniorów, że generyk z tą samą substancją jest tym samym lekiem i nadal bezpłatnym

• o wysokich zarobkach lekarzy kontraktowych mówi się często, a o znacznie niższych zarobkach lekarzy na etacie rzadko
• nowe regulacje mogą uderzyć w lekarzy, którzy wybrali etat i pracują w jednym szpitalu

• nie karać lekarzy za wybór etatu i pracę w jednym, wiodącym szpitalu

• zarządzanie szpitalem wymaga szczególnych kompetencji, bo łączy odpowiedzialność za pacjentów, finanse, personel i wymogi prawne
• weryfikacja realnego czasu pracy lekarzy to poważny problem
• dyrektorzy szpitali rzadko poświęcają czas na analizę danych finansowych

—

• większość zadłużonych szpitali zaciąga zobowiązania, żeby utrzymać płynność i bieżącą działalność, a nie na inwestycje
• błędne koło: straty operacyjne napędzają zadłużenie, droższe pożyczki i koszty jego obsługi pogłębiają straty
• w wielu szpitalach brakuje systemów ewidencji i weryfikacji rzeczywistego czasu pracy personelu
• +2 więcej

• rzetelna ewidencja i weryfikacja rzeczywistego czasu pracy personelu jako warunek oceny efektywności kosztów osobowych
• stałe wykorzystywanie danych finansowych jako podstawy decyzji zarządczych w szpitalu

• łączny dług szpitali publicznych rośnie i stanowi znaczną część budżetu NFZ
• szpitalom brakuje podstawowych danych potrzebnych do restrukturyzacji

• restrukturyzacja szpitali oparta na dostępnych, podstawowych danych

• są programy i środki, ale brakuje ludzi, którzy w danym miejscu poprowadzą leczenie
• pacjenci uprawnieni do leczenia nie są do niego kierowani
• alokacja ograniczonych środków to problem etyczny, nad którym lekarze się nie zastanawiają
• +2 więcej

• merytoryczna odpowiedź naukowców na negatywną opinię AOTMiT
• przesunięcie środków na profilaktykę i przeznaczenie uzyskanych oszczędności na innowacyjne terapie
• rozwój programów lekowych jako profesjonalnie zorganizowanej, nieuznaniowej ścieżki: wybrani chorzy, wybrane ośrodki, jasne zasady

• większość chorych na POChP nie jest leczona prawidłowo dostępnymi już lekami
• terapia trójlekowa jest rzadko wybierana, a stosuje się terapie porzucone w Europie (teofilina, krótkodziałające leki rozszerzające oskrzela)
• pacjenci z POChP nie są szczepieni przeciwko patogenom wywołującym zaostrzenia

—

• połowa ośrodków z kontraktem na program lekowy nie kwalifikuje nowych pacjentów, powołując się na brak finansowania
• w niektórych województwach jeden ośrodek leczy dzieci, więc całe województwo zostaje bez dostępu do leczenia
• pacjenci niewłączeni do programu lekowego zwykle nie dostają pisemnego uzasadnienia
• +4 więcej

• zniesienie wymogu drugiej operacji w kryteriach programu lekowego dla polipów nosa
• prawo kwalifikowania do programu lekowego dla polipów nosa także dla alergologów

• Szpitale nieprawidłowo sprawozdają świadczenia do NFZ

• Kontrola godzin pracy medyków w szpitalach na podstawie nowego rozporządzenia
• Ustawy o wysokości wynagrodzeń i jawności konkursów w szpitalach, konsultowane z interesariuszami
• Wejście ustawy płacowej w życie po 12 miesiącach
• +1 więcej

• Składka zdrowotna z Polskiego Ładu mocno obciążyła przedsiębiorców
• Dosypywanie pieniędzy do niezreformowanej ochrony zdrowia
• Podnoszenie danin powoduje patologię podatkową i szarą strefę

• Najpierw zreformować ochronę zdrowia, dopiero potem dokładać pieniędzy
• Obniżyć składkę zdrowotną przedsiębiorców

—

• Ustawa powinna wejść w życie szybciej, bez dwunastomiesięcznego okresu przejściowego

—

• Wydłużenie vacatio legis zmian w wynagrodzeniach do roku, po uwzględnieniu uwag podmiotów medycznych

• Ograniczenia w sektorze publicznym mogą wypchnąć lekarzy do sektora prywatnego
• Wymóg pół etatu utrudni obsadzenie dyżurów i ciągłość opieki
• Specjaliści dojeżdżający do szpitali powiatowych przestaną przyjeżdżać
• +1 więcej

• Uwzględniać uwagi i propozycje środowiska lekarskiego przy projektowaniu zmian w systemie

• Głęboka ingerencja w wynagrodzenia bez wcześniejszej deregulacji koszyków świadczeń
• Przeregulowane wymogi koszyków generują ogromne koszty szpitali
• Wysokie zarobki wynikają z procentu od wysoko wycenionych procedur
• +7 więcej

• Najpierw deregulować koszyki świadczeń, potem regulować wynagrodzenia
• Przejściowa stawka dla kontraktów B2B, a wyższe stawki za zgodą organu założycielskiego
• Zbudować sprawną POZ i AOS, zanim zacznie się likwidować szpitale
• +2 więcej

• Ustawa nie likwiduje dyżurowania jednego lekarza na kilku oddziałach naraz — jednej z przyczyn kominów płacowych
• Wymóg pół etatu uniemożliwi pracę w dwóch szpitalach i przyjazdy lekarzy na konsultacje do małych szpitali powiatowych
• Limit stawki może sprawić, że lekarze dojazdowi przestaną dojeżdżać do małych ośrodków
• +5 więcej

• Zlikwidować możliwość dyżurowania jednego lekarza na kilku oddziałach jednocześnie
• Objąć zakazem umów ze spółkami także usługi już sprywatyzowane w szpitalach
• Pieniądze zaoszczędzone na wynagrodzeniach przeznaczać na leczenie i przyjęcie większej liczby pacjentów

• Reforma opieki koordynowanej wyhamowała przez problemy finansowe NFZ; realizuje ją niewiele ponad połowa placówek POZ
• Nowe placówki dostają zbyt niskie budżety powierzone, by wystartować z opieką koordynowaną
• POZ nie dostaje informacji o wypisie pacjenta ze szpitala — luka w cyfryzacji
• +2 więcej

• Automatyczne powiadomienie placówki POZ o wypisie pacjenta ze szpitala wraz z wypisem i zaleceniami
• Przesuwanie świadczeń ze szpitali do ambulatorium, a stabilnych pacjentów z AOS do POZ
• Upowszechnienie opieki koordynowanej we wszystkich placówkach POZ, z wsparciem i edukacją dla placówek, które jeszcze nie weszły
• +1 więcej

—

• Finansowanie centrów zdrowia psychicznego po pilotażu: płatność za świadczenie połączona z twardym komponentem jakościowym

• Spadek liczby porodów nie zmniejsza potrzeb zdrowotnych kobiet — liczba porodów nie jest miarą tych potrzeb

—

• Położne są nierówno rozmieszczone — gdy najbliższa jest 20–30 km od domu, kobieta realnie nie ma do niej dostępu

—

—

• Wychwytywać błędy, otwarcie o nich mówić i wyciągać wnioski
• Wprowadzać programy naprawcze i mierzyć ich skuteczność

• Wstyd i obawa przed reakcją przełożonego zniechęcają do zgłaszania zdarzeń niepożądanych

—

• Brak odpowiedzi, jak mierzyć jakość w ochronie zdrowia
• Lęki i obawy personelu hamują zgłaszanie zdarzeń niepożądanych

• Zbudować kulturę bezpieczeństwa pacjenta, w której zgłaszanie zdarzeń niepożądanych służy uczeniu się organizacji

• Projekt UD439 wyznacza wspólny termin końca okresu przejściowego, ale nie wspólny start — każdy szpital uruchamia procedurę według własnego kalendarza („luka ko
• Przy wielozatrudnieniu decyzja jednego szpitala (odmowa zgody, zmiana wymiaru) wywołuje efekt domina w obsadzie innych szpitali
• Okres dostosowawczy grozi dziurami w grafikach i problemami z dostępnością świadczeń dla pacjentów
• +2 więcej

• Wprowadzić jeden harmonogram wdrożenia UD439: wspólny termin wysłania wezwań, wspólny okres na pierwsze oświadczenia i wskazanie świadczeniodawcy podstawowego,
• Dać kierownikom podmiotów przejrzysty mechanizm działania, skoro ustawa obciąża ich obowiązkami i sankcją

• Patologicznie wysokie zarobki części lekarzy — z nadmiernego czasu pracy i stawek za godzinę lub procedurę
• Urynkowienie publicznego systemu: przekształcanie placówek w spółki handlowe, także prywatne sieci
• Kontrakty prowizyjne i firmy komercyjne pośredniczące w zatrudnieniu personelu osłabiają więź z placówką
• +3 więcej

• Traktować publiczną ochronę zdrowia jako zadanie państwa, jak policję, straż pożarną czy wojsko — bez zasad rynkowych
• Zatrudnianie personelu na czytelnych zasadach pracowniczych według jasno określonych stawek
• Ograniczyć wpływ grup interesu na decyzje państwa w ochronie zdrowia
• +1 więcej

—

• Dialog samorządu województwa ze starostami i szpitalami powiatowymi o nowoczesnej ochronie zdrowia
• Zacząć zmiany już teraz, bez zwłoki

• SPZOZ nie mają zdolności restrukturyzacyjnej, a szpitale-spółki ją mają — o możliwości naprawy decyduje forma prawna

• Zmiana Prawa restrukturyzacyjnego, która jednoznacznie przyzna SPZOZ zdolność restrukturyzacyjną
• Prace legislacyjne prowadzone przez Ministerstwo Sprawiedliwości jako resort właściwy

• Rządowy pakiet nie ma zakresu, który pozwoliłby uzdrowić system ochrony zdrowia — to nie reforma systemu.

• Wprowadzić maksymalne zarobki, maksymalny czas pracy oraz kontrolę tego, gdzie lekarz pracuje i jak wypełnia obowiązki.

• Pakiet naprawczy to doraźna tama, a nie reforma systemu
• Rządzący gaszą kryzysy zamiast przeforsować odważne, niepopularne zmiany
• Brak ciągłości polityki zdrowotnej — każda ekipa robi coś zupełnie innego zamiast kontynuować

• Kontynuować istniejące rozwiązania między kadencjami, jak w Czechach i Niemczech

• Reformę zdrowia sprowadzono do wynagrodzeń lekarzy, bez spojrzenia na cały system
• Przychodnie POZ działają w dni robocze do 18, więc wieczorami i w weekendy pacjenci trafiają do szpitali
• System jest drogi, niewydolny i przeregulowany
• +2 więcej

• Zamiast ustawowego limitu płac — walka z patologiami kominów płacowych
• Naprawa współdziałania całego systemu: POZ, poradni specjalistycznych i szpitali

• Płacowa konkurencja szpitali o specjalistów
• System składkowy nie wystarcza mimo rekordowego budżetu — potrzebne dotacje z budżetu państwa
• Konsolidacja szpitali różnych właścicieli jest trudna, a właściciele często nie chcą jej przeprowadzać
• +1 więcej

• Pakiet ustaw: jawność konkursów i przejrzystość wydawania środków publicznych
• Konsolidacja oddziałów i szpitali finansowana z Funduszu Medycznego, na podstawie mapy potencjalnych konsolidacji
• Pilotaż koordynacji szpitali w województwie przez marszałków
• +4 więcej

• Rosnąca różnica płac między sektorem publicznym a prywatnym skłania lekarzy do przejścia do sektora prywatnego.
• Brakuje realnej wiedzy o sytuacji na rynku pracy w ochronie zdrowia.

—

• Oddziały likwiduje się zbyt łatwo z powodu braku kadr, choć za kilka lat pojawią się nowi rezydenci.

• Przy decyzjach o likwidacji oddziałów z braku kadr brać pod uwagę, że za kilka lat przybędzie rezydentów.

• Mimo że kształcimy coraz więcej lekarzy, a lekarze wracają z zagranicy, nadal ich brakuje — sama liczba lekarzy daje mylący obraz.
• Lekarze są nierówno rozmieszczeni: dużo w ośrodkach akademickich, coraz mniej w małych ośrodkach.
• Specjalizacje są nierówno popularne, a dodatkowo ogranicza je to, gdzie można je odbywać.
• +2 więcej

—

• Im mniejsza miejscowość, tym gorszy dostęp do specjalistów; pacjenci z miast powiatowych i gminnych jeżdżą setki kilometrów na wizytę opłacaną przez NFZ.
• Limit wynagrodzeń w publicznej ochronie zdrowia może skłonić część specjalistów do odejścia do sektora prywatnego.

—

• Państwo nie wie, ilu lekarzy, jakich specjalności i w którym miejscu potrzebuje — ministerstwo i komisje udzielają różnych odpowiedzi.
• Miejsca specjalizacyjne nie trafiają tam, gdzie są potrzebne: na oddziale urologii przez 20 lat nie wyszkolił się żaden urolog.
• Nowe pokolenie lekarzy nie będzie pracować po kilkaset godzin w miesiącu, więc obecny model dyżurowy się skończy.

• Przeprowadzić analizę, ilu nowych lekarzy potrzeba teraz i w kolejnych latach.
• Zabiegać o miejsca specjalizacyjne tam, gdzie brakuje specjalistów (przykład: cztery miejsca z urologii w jego szpitalu).

• Profilaktyka jest mniej atrakcyjna niż spektakularna medycyna naprawcza
• Dostępne w systemie środki są źle zorganizowane

• Lepiej organizować istniejące środki, stawiając na wczesne interwencje zanim pacjent zachoruje
• Rozwijać szczepienia, także w aptekach i u lekarzy rodzinnych

• Rynek substancji czynnych i gotowych leków kontrolują Chiny i Indie — brak kluczowych leków to realne zagrożenie życia
• Łatwy dostęp do aptek uśpił czujność wobec bezpieczeństwa lekowego
• Bezpieczeństwu lekowemu poświęca się w debacie publicznej mniej uwagi niż mikroprocesorom czy energii

• Mądrze wdrażać unijne kierunki: większa dostępność leków, zdywersyfikowane dostawy, europejska autonomia lekowa i powiązanie polityki zdrowotnej z handlową

• Ministerstwo tworzy ustawy bez udziału zainteresowanych środowisk
• W dyskusji o kompetencjach zawodów medycznych pomylono rolę, jaką ktoś odgrywa, z kompetencjami, które musi nabyć

• Wprowadzić tachografy (rejestrację czasu pracy)
• Odpolitycznić system ochrony zdrowia
• Zmienić wycenę procedur

• Kwalifikacja do sieci szpitali jest czysto formalna — NFZ nie wybiera, z kim podpisuje umowę
• System pozostaje szpitalocentryczny, a udział leczenia szpitalnego w wydatkach rośnie
• Pieniędzy w systemie przybyło, ale struktura ich wydawania wymaga głębokiej reformy
• +2 więcej

• NFZ powinien móc przestać finansować szpitale tylko dlatego, że istnieją

• Największą barierą dla innowacji jest gotowość personelu do korzystania z nowych rozwiązań
• Personel obawia się utraty poczucia bezpieczeństwa i „usztywnia się”, gdy technologia trafia do szpitala
• Ustawa podwyżkowa bez okresów przejściowych skończyła się procesami sądowymi
• +3 więcej

• Zarządzający szpitalami powinni od razu zawierać nowe umowy medyków na nowych zasadach, nie czekając do ostatniej chwili
• Edukować personel i słuchać uwag pierwszych użytkowników przy wdrażaniu innowacji; liderzy mają sami korzystać z technologii
• Upowszechniać zasady korzystania z AI z Kodeksu Etyki Lekarskiej także wśród innych zawodów medycznych
• +3 więcej

• Polityka zdrowotna sprowadza się do oszczędzania i przetrwania zamiast rozwoju i poprawy jakości leczenia
• Długie kolejki w NFZ zmuszają pacjentów do płacenia prywatnie — wybór nie jest dobrowolny
• Po cichu postępuje prywatyzacja ochrony zdrowia
• +2 więcej

—

• Prezentacji nowej Polityki Lekowej zabrakło rozliczenia poprzedniej: co zrobiono, z czego zrezygnowano, czego nie zdążono
• 40, 50 czy 200 minut dyskusji nad dokumentem na 400 stron to za mało, by go poznać, odnieść się i przemyśleć kierunki zmian
• Część tematów wykracza poza właściwość Departamentu Polityki Lekowej; bez wyjścia z silosowości dobry pomysł może spalić na panewce
• +5 więcej

• Przed przyjęciem kolejnej polityki lekowej rozliczyć poprzednią: co wdrożono, z czego świadomie zrezygnowano, czego nie zdążono i co zmodyfikować
• Szeroko dyskutować dokument Polityki Lekowej po jego publikacji
• Włączyć w politykę lekową inne resorty (finanse, edukacja, infrastruktura, MON) i przygotować do dyskusji samych ministrów, nie tylko podległe komórki
• +1 więcej