Katalog opinii

• Polacy wydają znaczne środki na alternatywne formy leczenia zamiast korzystać z certyfikowanych placówek.
• SOR-y są przeciążone, bo zastępują świadczenia niewykonane wcześniej w POZ.
• Bez wsparcia po diagnozie pacjenci wracają do placówek po czasie, w znacznie gorszym stanie zdrowia.

• Wprowadzić system nagród za udział w badaniach powszechnych, na przykład bonifikatę dla osób, które badają się regularnie.
• Wydłużyć programy badań profilaktycznych o kolejne konsultacje po diagnozie.

• Polacy nie mają nawyku regularnych badań profilaktycznych, a system nie daje im za nie żadnej nagrody.
• Po diagnozie często brakuje dalszej ścieżki leczenia, bo programy kończą się na wykryciu choroby.
• Akcje profilaktyczne prowadzi się bez jasnych wskaźników i celów, więc nie wiadomo, co przyniosły.
• +1 więcej

—

• Ochrona zdrowia nie mieści się w pierwszej piątce oczekiwań wyborców, więc politycy jej nie priorytetyzują.
• Pacjent porusza się po systemie jak po kolejnych planszach gry, zamiast widzieć jedną całość.
• System nie jest przygotowany na nagły wzrost budżetu, bo najpierw potrzebuje reformy strukturalnej.
• +1 więcej

• Najpierw przeprowadzić reformę strukturalną, dopiero potem zwiększać nakłady.
• Utrzymać programy lekowe dla seniorów, w tym 60+.

• Bez realnych działań nawet dobre wizje systemu pozostają iluzją.

• Zwiększyć nakłady budżetowe na profilaktykę.
• Nagradzać pacjentów, którzy stosują się do zaleceń zdrowotnych.
• Doprowadzić do tego, żeby dialog kończył się realną zmianą.

• Rezerwy farmaceutyczne są niskie.
• Farmacja jest pozostawiona sama sobie i nie dostaje wsparcia decydentów.

• Podjąć zdecydowane działania wobec farmacji, zanim zabraknie leków.

• Zdrowia nie traktuje się jako źródła kapitału politycznego, więc decydentom brakuje odwagi.
• System nie zbiera danych, które pozwoliłyby ocenić jego skuteczność.

• Umieścić zdrowie w centrum polityki państwa.
• Cyfryzować system i wprowadzić indywidualne plany leczenia pacjenta.
• Zbierać dane pozwalające mierzyć efektywność systemu.
• +1 więcej

• Wiele postulatów o zdrowiu zostaje deklaracjami i nie przechodzi w konkret.

• Rozwijać krajową produkcję leków.
• Zachować konkurencyjne przetargi.
• Przyspieszyć dostęp pacjentów do nowoczesnych terapii.

• Rozmowa o zdrowiu kończy się na tym, czy pieniądze wydano, a nie na co je wydano.

• Zwiększać finansowanie ochrony zdrowia rok do roku.
• Finansować ochronę zdrowia i ze składek, i z budżetu państwa.
• Rozliczać wydatki z tego, na co poszły, a nie tylko z tego, że je wydano.

• 53 proc. Polek uważa polski system ochrony zdrowia za niedostosowany do potrzeb współczesnych kobiet.
• Kobiety załatwiają własne potrzeby zdrowotne na końcu, najpierw dbając o rodzinę.
• W sieci krążą nieprawdziwe i szkodliwe treści o zdrowiu.

• Institute for Health konsoliduje głos interesariuszy systemu i opiera rekomendacje na dowodach.
• Cztery obszary wymagające pilnych działań: onkologia, choroby rzadkie, zdrowie psychiczne i kardiologia.
• Kampania oparta na dialogu ekspertów, której efektem ma być Strategia Zdrowia Kobiet.
• +1 więcej

• Około 500 gmin nie ma żadnej apteki, a w kolejnych 800 działa tylko jedna.
• W małych miejscowościach pacjent nie ma kogo zapytać o leki, bo apteka się zamyka.
• Państwo nie wykorzystuje aptek jako lokalnych punktów opieki zdrowotnej.
• +1 więcej

• Pozwolić farmaceucie pracować poza apteką: konsultacje w domu pacjenta, szczepienia, przeglądy lekowe.
• Uczynić z aptek lokalne centra zdrowia, które odciążą podstawową opiekę zdrowotną.
• Powierzyć farmaceutom edukację zdrowotną, opiekę nad osobami starszymi i pilnowanie terapii przewlekłych.

• Rynek apteczny jest jednym z najbardziej przeregulowanych w Europie, co blokuje jego rozwój.
• Zezwolenie na aptekę jest przypisane do adresu, więc utrata lokalu oznacza zamknięcie apteki.
• Przepisy AdA 2.0 odbierają farmaceutom prawo do swobodnego zarządzania majątkiem.
• +2 więcej

• Uchylić regulacje AdA 2.0 jak najszybciej.
• Pozwolić przenieść aptekę do innego lokalu bez utraty zezwolenia.
• Pisać przepisy pod interes pacjenta, a nie pod interes części rynku.

• Limit czterech aptek wzięto z sufitu, nie ma uzasadnienia w interesie publicznym.
• Apteka nie może poinformować pacjenta o swoich usługach, choć leki i suplementy reklamować wolno.
• Przepisy o rynku aptecznym grożą państwu wielomiliardowymi odszkodowaniami.
• +1 więcej

• Odróżnić zakazaną reklamę apteki od dozwolonej informacji o jej usługach.
• Zmienić złe przepisy teraz, zanim pojawią się kolejne roszczenia wobec państwa.

• Pacjent nie wie, z jakich usług może skorzystać w aptece, bo farmaceucie nie wolno o nich informować.

• Dać farmaceutom prawo do rzetelnego informowania pacjentów o świadczonych usługach.
• Objąć apteki pakietem ponad 40 ułatwień dla przedsiębiorców.
• Wdrożyć czerwcowy wyrok TSUE, który podważył zakaz informowania o usługach apteki.

• Od 2017 roku liczba aptek spadła o 15 procent, zamknięto ponad 2300 placówek.
• W marcu 2025 roku 503 gminy nie miały ani jednej apteki, a 100 nawet punktu aptecznego.
• Brakuje konsekwentnej polityki zdrowotnej i jasnych priorytetów.
• +2 więcej

• Dać farmaceutom narzędzia i stabilne prawo, żeby odciążali lekarzy.
• Znieść ograniczenia rynku aptecznego wzorem Włoch, gdzie po deregulacji liczba aptek wzrosła.

• Studenci farmacji nie chcą pracować w aptekach, wybierają firmy farmaceutyczne i badania kliniczne.
• Prowadzenie apteki to duże ryzyko finansowe, a bez prawa sprzedaży biznesu apteka staje się pułapką.
• Hurtownie leków zdobywają pozycję dominującą, co grozi monopolem i bezpieczeństwu lekowemu państwa.
• +1 więcej

• Rozwinąć refundowaną opiekę farmaceutyczną i poszerzyć kompetencje aptekarzy.
• Zapewnić właścicielom aptek bezpieczeństwo prowadzenia działalności.

• NFZ będzie w coraz większym stopniu zależał od dotacji i finansowania pozaskładkowego z budżetu państwa.
• Dotacja budżetowa do NFZ urosła z 0,2 mld zł w 2023 r. do 33,5 mld zł zrealizowanych w 2026 r.; na 2027 r. ma wzrosnąć z 35 mld zł do 41,5 mld zł.
• Sumaryczny koszt rekomendacji AOTMiT z lat 2022-2026 wyniesie w samym planie na 2027 r. 72 mld zł, czyli około jednej trzeciej planu finansowego NFZ.
• +4 więcej

• Rozliczać świadczenia nielimitowane, programy lekowe i chemioterapię w 100% ceny nominalnej; degresja dotyczy tylko świadczeń limitowanych.

• Centra zdrowia psychicznego dla dzieci w Nowym Tomyślu, Obornikach i Przeźmierowie straciły dofinansowanie i działają już tylko komercyjnie.
• Przez sześć lat w tych powiatach nie powstało żadne inne centrum ani przychodnia, a miejsca uznane za wymagające wsparcia nagle przestały być tak traktowane.
• Konkurs na tym terenie wygrał podmiot, który nie zajmował się wcześniej psychiatrią dziecięcą, i po miesiącu próbował podkupywać personel przegranego ośrodka.
• +2 więcej

• Utrzymać finansowanie środowiskowych centrów zdrowia psychicznego dla dzieci w powiatach wskazanych mapą potrzeb.
• Uwzględniać doświadczenie i zespół podmiotu przy rozstrzyganiu konkursów na psychiatrię dziecięcą.

• Żaden kraj europejski nie wdrożył systemu opieki środowiskowej w całym kraju — to wyjątkowo trudne.
• Części ośrodków odpowiada status quo i rozliczanie fee for service, bo centrum zdrowia psychicznego wymaga od nich więcej przy niedoborach kadr.
• Pomija się drugi poziom referencyjny — małe oddziały powiatowe w centrach mogą nie poradzić sobie ze współchorobowością i lekoopornością.
• +2 więcej

• Doprowadzić do pokrycia całej Polski centrami zdrowia psychicznego.
• Zbudować drugi poziom referencyjny ponad centrami zdrowia psychicznego dla przypadków trudnych diagnostycznie i lekoopornych.
• Rozstrzygnąć konkursy Funduszu Medycznego na infrastrukturę psychiatryczną.

• Nie ma efektywnej, kompleksowej opieki od momentu diagnozy choroby neurodegeneracyjnej — brakuje profilaktyki wtórnej i wsparcia rodziny.
• Brakuje badań przesiewowych; kompleksową ocenę geriatryczną wykonuje się wyłącznie w warunkach szpitalnych.
• Debata skupia się na świadczeniach opiekuńczych i organizacji systemu, a nie na tym, jak długo chory zachowa samodzielność.
• +2 więcej

• Uznać utrzymanie samodzielności chorego za nadrzędny cel systemu opieki nad osobami z chorobami neurodegeneracyjnymi.
• Zapewnić każdej osobie z rozpoznaną chorobą neurodegeneracyjną dostęp do ciągłej i kompleksowej fizjoterapii od momentu diagnozy.
• Traktować fizjoterapię domową jako inwestycję opóźniającą przejście pacjenta do placówki całodobowej, a nie jako koszt.
• +1 więcej

• System wsparcia osób z chorobami neurodegeneracyjnymi jest rozproszony i nieskoordynowany — rodzina sama musi rozpoznawać ścieżkę i przez nią przechodzić.
• Brakuje jednego czytelnego mechanizmu koordynacji prowadzącego chorego i rodzinę przez cały proces, od objawów po opiekę długoterminową.
• Choroby rozpoznaje się zbyt późno; potencjał POZ jest niewykorzystany, a wstępna ocena geriatryczna często nie jest właściwie dokumentowana.
• +5 więcej

• Patrzeć na system od strony osoby chorej i jej opiekuna, a nie od strony kompetencji ministrów i instytucji.
• Wykorzystać pierwszy kontakt w POZ do wyłapywania pierwszych sygnałów zaburzeń poznawczych, bez wymogu diagnozowania choroby przez lekarza rodzinnego.
• Poprawić zarządzanie informacją: gdzie się zgłosić, jakie świadczenia przysługują, kto odpowiada za pomoc.

• Do ZOL czeka 2540 osób w trybie pilnym i 14 tys. w stabilnym; do ZPO odpowiednio 780 i 3735.
• Ministerstwo nie ma kolejki oczekujących w podziale na lata ani danych o tym, ilu nowych świadczeniodawców powstawało w kolejnych latach.
• Nieostre kryteria kwalifikacji powodują, że koszyki opieki długoterminowej i paliatywno-hospicyjnej przenikają się i blokują miejsca.
• +3 więcej

• Doprecyzować kryteria kwalifikacji i wyjścia z poszczególnych rodzajów opieki, zaczynając od koszyka opieki paliatywnej i hospicyjnej.
• Wydać rozporządzenie o standardzie organizacyjnym opieki długoterminowej (po konsultacjach i opinii RCL).
• Przenosić pacjentów niewymagających opieki całodobowej do opieki domowej sprawowanej przez personel pielęgniarski.

• Różnica między liczbą mieszkańców DPS objętych świadczeniem lekarza POZ a pielęgniarki POZ wynosi 15 393 osoby bez opieki pielęgniarskiej.
• Raport MZ podaje 78 323 mieszkańców DPS, a inne dane za 2024 r. mówią o 99 tys. — źródła się rozjeżdżają.
• Około 6% mieszkańców DPS ma w ogóle dostęp do pielęgniarskiej opieki długoterminowej (5600 zrealizowanych świadczeń).
• +4 więcej

• Połączyć działania obu ministerstw i skoordynować system opieki długoterminowej.
• Rozbić budżet DPS na płace pracowników i koszty pobytu mieszkańców oraz sprawdzić strukturę zatrudnienia: obsługa bezpośrednia kontra administracja.

• Świadczeniodawcy nie przekazują do NFZ informacji, czy pacjent jest pensjonariuszem DPS, więc danych o dostępie mieszkańców DPS do świadczeń po prostu nie ma.
• Ministerstwo Zdrowia nie gromadzi danych o DPS, bo nie są one zakładami leczniczymi — nie potrafi podać statystyki dla wsi i miast.
• Nie wiadomo, dlaczego mieszkańcy DPS dostają odmowy w pielęgniarskiej opiece długoterminowej.
• +1 więcej

• Sprawdzić przyczyny odmów w pielęgniarskiej opiece długoterminowej dla mieszkańców DPS.
• Zwiększać liczbę łóżek ZOL przez przekształcanie oddziałów szpitali powiatowych ze środków KPO.

• W poradni neurologicznej nie istnieje procedura NFZ na testy przesiewowe w rozpoznawaniu otępień — nie ma ani skali MMSE, ani testu rysowania zegara.
• Zrzucenie diagnostyki otępień na lekarzy POZ się nie uda, bo lekarz ma na pacjenta kilka minut.
• Zwykła poradnia neurologiczna czy psychiatryczna nie uwzględnia specyfiki chorób otępiennych; nie ma w niej psychologa ani psychiatry do konsultacji.
• +5 więcej

• Utworzyć poradnie diagnostyki i leczenia chorób otępiennych z zespołem: neurolog, psychiatra, geriatra, neuropsycholog — i z wycenionymi procedurami testów.
• Uwzględnić w takiej poradni osobne wizyty dla opiekunów chorego.
• Zaplanować miejsca podawania zarejestrowanych leków spowalniających chorobę (lecanemab, donanemab) i zasady kwalifikacji pacjentów.
• +1 więcej

• Kolejka na oddział psychogeriatryczny wynosi 3 lata, a na oddział rehabilitacyjny 2 lata — część pacjentów przez ten czas przestaje spełniać warunki przyjęcia.
• NFZ płaci za pacjentów psychogeriatrycznych dopiero po 60. roku życia; przy młodszym lekarz musi tłumaczyć hospitalizację, co opóźnia płatność.
• W województwach śląskim, zachodniopomorskim i opolskim nie ma ani jednego oddziału psychogeriatrycznego.
• +4 więcej

• Uruchomić w ośrodku centrum zdrowia psychicznego typu A dla powiatów lubińskiego i polkowickiego, na wolnych łóżkach zamiast działalności komercyjnej.
• Wpisać chorych w ostatnim stadium chorób otępiennych do rozporządzenia koszykowego o opiece paliatywnej i hospicyjnej.
• Wznowić pilotaż wczesnego wykrywania zaburzeń otępiennych w ramach programu działań wobec chorób otępiennych do 2030 r.

• Geriatrów jest w Polsce niecałe 600, a pracujących na oddziałach i w poradniach około 300.
• Lekarz POZ nie wykona diagnostyki otępienia z powodu braku czasu, mimo szkoleń prowadzonych przez towarzystwa naukowe.
• Geriatria jest zawsze na minusie finansowym, bo rozpoznanie otępienia wymaga rezonansu magnetycznego, a tomografia nie wystarcza.
• +3 więcej

• Rozdzielać w debacie publicznej otępienie naczyniopochodne od alzheimerowskiego, bo pierwsze poddaje się profilaktyce czynników promiażdżycowych.
• Zająć się systemowo brakiem chętnych na specjalizację z geriatrii, a nie liczbą miejsc szkoleniowych.

• Ustawa o szczególnej opiece geriatrycznej obowiązuje, ale nie ma rozporządzenia o minimalnym zakresie świadczeń dziennego ośrodka geriatrycznego (art. 24).
• Minister nie zatwierdził programu szkolenia edukatorów zdrowotnych (art. 28), więc ich kształcenie się nie zaczęło.
• Rada do Spraw Opieki Geriatrycznej miała powstać do 31 marca; nie wiadomo, czy się zebrała.
• +3 więcej

• Skrócić czas czynności urzędniczych resortu zdrowia przy KPO na rzecz wydłużenia czasu na realizację projektów przez samorządy.

• Pomoc konsularna udzielana co do zasady na wniosek, a osoby nieprzytomne lub z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi nie są w stanie go złożyć
• Brak wniosku bywa interpretowany jako brak woli współpracy
• Procedury z art. 54 ustawy o świadczeniach są niedostosowane do bezdomności transgranicznej
• +1 więcej

• Zmiany legislacyjne postulowane przez RPO w sprawie dostępu do świadczeń dla obywateli w kryzysie bezdomności za granicą

• Przy 200 pytaniach LEK, z czego ok. 70% z jawnej bazy CEM, i progu 56% zdawalność jest bardzo wysoka
• O dostępie do najbardziej obleganych specjalizacji decydują różnice ułamków punktów
• Reformę egzaminu połączono w jednym projekcie ze skróceniem stażu podyplomowego do 6 miesięcy, wobec którego NRL wniosła o zaprzestanie prac

• Wyodrębnienie reformy LEK i LDEK, w tym rezygnacji z jawnej bazy pytań, do osobnego projektu ustawy
• Przywrócenie egzaminom funkcji obiektywnego narzędzia różnicowania kandydatów

• NFZ wydaje rocznie ponad 200 mld zł, ale łącznej kwoty trafiającej do jednego lekarza ze wszystkich publicznych źródeł praktycznie nie da się ustalić
• Publiczne rejestry umów sięgają najwyżej pojedynczego kontraktu lub placówki

• Publikowanie wypłat ze środków publicznych pod trwałym, zanonimizowanym identyfikatorem zamiast jawnego numeru PWZ
• Jawny ma być wydatek, a nie osoba — dane konkretnej osoby dostępne wyłącznie dla uprawnionych organów

• Dyrektorem Centrum e-Zdrowia został menedżer prywatnych sieci medycznych Enel-Med i LUX MED — ryzyko konfliktu interesów
• CeZ zarządza ponad 50 centralnymi systemami, z których korzystają zarówno podmioty publiczne, jak i prywatne
• Poprzedni dyrektor CeZ został odwołany po niespełna dwóch miesiącach; obsadzenie stanowiska na stałe zajęło ponad cztery miesiące
• +1 więcej

• Analiza konfliktu interesów przy powołaniu dyrektora CeZ i zastosowanie zabezpieczeń
• Strategia zapewnienia stabilności kadrowej na stanowisku dyrektora CeZ

• Kontrole NFZ i RPP wykazały, że operacje raka trzustki robotem w PIM MSWiA były uzależnione od „dobrowolnych wpłat"
• Proceder mógł dotyczyć nawet 2000 pacjentów
• Procesy kontrolne i nadzorcze nie wychwyciły procederu wcześniej

• Konsekwencje wobec osób odpowiedzialnych, w tym zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa
• Usprawnienie procesów kontrolnych i nadzorczych wobec placówek medycznych

• Ustawa z 5 sierpnia 2025 r. o programach naprawczych nie przewiduje refinansowania zadłużenia szpitali
• Według nieoficjalnych danych szpitale są zadłużone wobec parabanków na 4,5 mld zł
• Zadłużenie Szpitala im. Narutowicza w Krakowie może sięgać 200 mln zł, a miasto może musieć dopłacać do obsługi długu

• Preferencyjne, niskooprocentowane pożyczki z Banku Gospodarstwa Krajowego na refinansowanie zadłużenia szpitali

• Art. 5 ustawy płacowej z 2022 r. nie gwarantuje wzrostu wynagrodzeń pracownikom technicznym szpitali
• Różnica płac wobec utrzymania ruchu w przemyśle sięga ok. 3000 zł netto miesięcznie
• Średnia wieku pracowników technicznych w ankietowanych szpitalach w 2023 r.: od 51,8 do 56,3 lat
• +1 więcej

• Uwzględnianie kosztów pracy personelu technicznego w finansowaniu świadczeń
• Objęcie techników aparatury medycznej mechanizmem najniższego wynagrodzenia

• SOR-y są przeciążone, przyjmują jednocześnie pacjentów w stanie zagrożenia życia i zgłaszających się bez wskazań
• Infrastruktura SOR nie jest dostosowana do przyjmowania porodów, a personel nie zawsze ma kwalifikacje do prowadzenia porodu
• Brak systemowych rozwiązań opieki neonatologicznej nad noworodkiem urodzonym na SOR
• +2 więcej

• Powiązanie funkcjonowania SOR z dostępnością oddziałów położniczo-ginekologicznych
• Minimalne normy zatrudnienia personelu na SOR
• Rozdzielenie funkcji SOR i izby przyjęć

• Brak rzetelnych, zagregowanych danych o rzeczywistych dochodach pracowników medycznych
• Kody zawodów w ZUS uzupełniane dopiero od 16 maja 2021 r. i obejmują część populacji ubezpieczonych
• Bez danych nie da się ocenić skuteczności reform wynagrodzeń ani dysproporcji między grupami zawodowymi

• Udostępnienie zagregowanych danych ZUS o dochodach w zawodach medycznych za 2024 r., z rozkładem decylowym
• Obowiązek uzupełniania kodu zawodu w dokumentach zgłoszeniowych ZUS dla wszystkich ubezpieczonych
• Publiczny, cyklicznie aktualizowany rejestr zagregowanych danych o wynagrodzeniach w zawodach medycznych

• Produkty homeopatyczne sprzedawane w aptekach jako produkty lecznicze, w cenach leków o udowodnionym działaniu
• Oznaczenie „produkt homeopatyczny" bywa nieczytelne, a farmaceuta nie informuje ustnie o charakterze preparatu
• Obowiązek informacyjny wobec pacjenta ma charakter fikcyjny
• +1 więcej

• Realny obowiązek informowania pacjenta, że produkt homeopatyczny nie ma potwierdzonej skuteczności klinicznej

• Ustawa o niektórych zawodach medycznych odebrała prawo wykonywania zawodu osobom z 10-15-letnim stażem z powodu innej nazwy ukończonego kierunku studiów
• Urzędy wojewódzkie prowadzą wpisy do Centralnego Rejestru bez wskazówek interpretacyjnych ministerstwa
• Brak ścieżki szybkiego uzyskania opinii w sprawie indywidualnej
• +1 więcej

• Uporządkowanie zasad oceny kwalifikacji przy wpisie do rejestru zawodów medycznych
• Nowelizacja ustawy usuwająca jej błędy

• Składka zdrowotna obciąża dochody niższe niż minimum egzystencji, mimo wyroku TK o kwocie wolnej (K 21/14)
• Składka nie ma charakteru składkowego: jej wysokość nie przekłada się na otrzymywane świadczenia
• Obniżona stawka 4,9% dla podatników liniowych i ryczałt zamiast proporcjonalnej podstawy
• +1 więcej

• Kwota wolna od składki zdrowotnej na poziomie 30 tys. zł rocznie dla rozliczających się według skali
• Zniesienie minimalnej składki dla przedsiębiorcy ponoszącego stratę
• Zastąpienie stawki 4,9% dla podatników liniowych stawką podstawową 9%
• +2 więcej

• Dostępność pomocy psychiatrycznej nadal jest niewystarczająca.
• Psychiatrów jest za mało, mimo rozwoju centrów zdrowia psychicznego.
• Szybkie zwiększanie liczby studentów kierunków lekarskich może zaszkodzić jakości kształcenia.
• +1 więcej

• Dalszy rozwój centrów zdrowia psychicznego jako ważnego kroku w dostępności.
• Utrzymanie mówienia o psychiatrii bez stygmatyzowania — zasługa fundacji i mediów.
• Zwiększanie liczby psychiatrów zamiast mnożenia kierunków lekarskich.

• Punktowe zmiany nie wystarczą — potrzebna jest reforma systemowa od podstaw.
• Pojedyncze spełnianie życzeń środowisk nie poprawi sytuacji.
• Brakuje odważnego polityka gotowego przeprowadzić reformę.
• +1 więcej

• Zacząć reformę od realnej wyceny świadczeń.
• Stworzyć mapy potrzeb zdrowotnych określające liczbę szpitali i łóżek w poszczególnych dziedzinach.
• Uczciwa rozmowa z pacjentami o tym, czego reforma będzie kosztować.

• Nie ma dziś solidnych podstaw do planowania polityki zdrowotnej.
• Nie wiadomo, jaki naprawdę jest deficyt kadry medycznej.
• Świadczenia medyczne nie są wycenione od podstaw.

• Wycena świadczeń medycznych od podstaw przeprowadzona przez rząd.
• Rzetelne mapy potrzeb zdrowotnych jako podstawa planowania.
• Cel: miejsce Polski w czołówce europejskich rankingów systemów zdrowotnych.

• Zmienił się profil pacjenta psychiatrycznego — częściej osoba 15-35 lat, zaburzenia lękowe, depresyjne i neurorozwojowe zamiast ciężkich psychoz
• System zaprojektowany w 2015 r. wokół hospitalizacji nie odpowiada dzisiejszym potrzebom
• Dotychczasowy system jest rozproszony i pacjent nie wie, gdzie i do jakiego specjalisty się zgłosić
• +2 więcej

• Centrum zdrowia psychicznego jako stała forma organizacji opieki psychiatrycznej dla dorosłych po zakończeniu pilotażu w 2026 r.
• Nowy model finansowania: ryczałt populacyjny plus składowa funkcyjna (case-mix) plus komponenta jakościowa 3% rosnąca do 5%
• Punkt zgłoszeniowo-koordynacyjny bez skierowania, z natychmiastową pomocą w kryzysie
• +3 więcej

• Leczenie substytucyjne obejmuje ok. 30% osób uzależnionych od opioidów, a pożądany poziom to co najmniej 60%
• Program leczenia substytucyjnego prowadzi tylko 25 podmiotów dla 4378 pacjentów wobec ok. 15 tys. problemowych użytkowników opioidów
• Obecne ramy prawne pozwalają leczyć substytucyjnie wyłącznie w ramach programu, co ogranicza dostęp
• +2 więcej

• Leczenie buprenorfiną w ramach ordynacji lekarskiej, poza programem — objęcie 4-5 tys. nowych pacjentów
• Rozszerzenie podmiotów leczących o poradnie leczenia uzależnień i poradnie psychiatryczne
• Rozszerzenie rejestru leczenia substytucyjnego z danymi wyłącznie kodowanymi, bez imienia i numeru PESEL
• +3 więcej

• Obywatelski projekt o refundacji in vitro jest ogólnikowy i nie precyzuje procedury ani liczby refundowanych podejść
• Projekt zakłada 500 mln zł wydatków bez opisu, jak procedura miałaby być przeprowadzona
• Projekt wyłącza opinię Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji
• +2 więcej

• Bon prokreacyjny ogłoszony razem z premierem jako element kompleksowego podejścia do niepłodności
• Rządowy program prokreacyjny z pełną diagnostyką kobiet i mężczyzn oraz leczeniem chirurgicznym i inseminacją
• Doprecyzowanie projektu obywatelskiego i uzupełnienie go o pozostałe metody leczenia niepłodności
• +2 więcej

• Na wniosek refundacyjny od firmy farmaceutycznej ministerstwo czeka czasem grubo ponad rok — dłużej niż trwa rozpatrzenie wniosku
• Duża nowelizacja ustawy refundacyjnej z 1 listopada 2023 r. wprowadziła przepisy nieoptymalne, wymagające korekty
• Leki zarejestrowane w FDA, ale nie w EMA, pozostają poza polskim systemem refundacji
• +2 więcej

• Wdrożenie wspólnego unijnego HTA — uznawanie analiz wykonanych w innym kraju Unii
• Szybka nowelizacja ustawy refundacyjnej, planowane wejście w życie 1 stycznia 2026 r.
• Możliwość wezwania firmy do złożenia wniosku o refundację i karania za jego niezłożenie
• +2 więcej

• Branża nikotynowa reaguje na regulacje i szuka luk w prawie, m.in. po objęciu saszetek akcyzą
• Reklamy piwa w odczuciu ministerstwa wykraczają poza dozwolone granice, a zgłoszenia nie skutkują działaniami wymiaru sprawiedliwości
• Saszetki nikotynowe i jednorazowe e-papierosy dostępne dla nieletnich
• +2 więcej

• Ustawa ograniczająca saszetki nikotynowe: zakaz sprzedaży nieletnim od 1 lipca i maksymalna zawartość nikotyny
• Kolejna ustawa z zakazem jednorazowych e-papierosów — po konsultacjach, z dłuższą notyfikacją unijną
• Ustawa alkoholowa z analizowanym zakazem reklamy piwa
• +3 więcej

• Sieć szpitali pochodzi z lat 70. i nie odpowiada dzisiejszej diagnostyce, demografii ani długości hospitalizacji
• Szpitale powiatowe były niedofinansowane przez wiele lat i są zadłużone
• Ustawa o minimalnych wynagrodzeniach zrównała płace w szpitalach powiatowych i klinicznych bez pieniędzy na to
• +1 więcej

• Restrukturyzacja sieci szpitali w oparciu o plany wojewódzkie prowadzone przez wojewodę z udziałem konsultantów i NFZ
• Przejście na krótsze hospitalizacje i większą liczbę świadczeń ambulatoryjnych
• Prace nad poprawą finansów szpitali powiatowych
• +2 więcej

• Narodowa Strategia Onkologiczna z 2019 r. nie jest idealna i wymaga korekty wraz ze zmianą modelu leczenia
• Wyszczepialność przeciw HPV w 2023 r. tylko na poziomie 20% populacji wobec celu 60% do 2030 r.
• Pięć rozporządzeń do ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej wciąż niewydanych — trzy dotyczą wskaźników jakości
• +3 więcej

• Refundacja 145 cząsteczkowskazań w 2023 r. (75 onkologicznych) i 135 w 2024 r.
• Wdrażanie Krajowej Sieci Onkologicznej — 271 ośrodków SOLO i 3621 ośrodków kooperacyjnych
• Rozszerzenie szczepień HPV o dzieci 9- i 10-letnie; cel co najmniej 40% w drugim roku programu
• +3 więcej

• Plan finansowy NFZ na 2024 r. ustalono rok wcześniej i jest niewystarczający na zapłatę za wykonane świadczenia
• Fundusz zapasowy NFZ wyczerpany w I kwartale 2024 r. — z 25,9 mld zł do zera
• Szpitale wykonują świadczenia ponad limit, licząc na rozliczenie jak w latach 2022-2023; za limitowane nie zapłacono
• +3 więcej

• Kwartalne rozliczanie nadwykonań w zakresach nielimitowanych i podnoszenie limitów po weryfikacji
• Dotacje celowe dla NFZ: 1246 mln zł w czerwcu i 1648 mln zł we wrześniu 2024 r. na świadczenia nielimitowane
• Obligacje skarbowe 3 mld zł na onkologię, psychiatrię dziecięcą i choroby rzadkie
• +2 więcej