Katalog opinii

• Ogrom nieuzasadnionych wezwań karetek — w maju w Łodzi 8 z 14 tys. interwencji u osób bez potrzeby pilnej pomocy
• Zadysponowany zespół pogotowia nie może odmówić wyjazdu
• Rosnąca liczba porad ambulatoryjnych na SOR/izbach przyjęć (3,8 mln w 2022 r.)
• +1 więcej

• Symboliczna opłata za wezwanie karetki, by ograniczyć nieuzasadnione wyjazdy
• Wzorowanie się na Holandii (podwyższona składka na pół roku), Niemczech i Słowacji, gdzie opłata zmniejszyła nieuzasadnione wezwania o 30%

• Proces podwójnego starzenia się ludności — najwięcej chorych na Alzheimera wśród osób 80+
• Ok. 585 tys. osób choruje na Alzheimera i choroby pokrewne; co 6. osoba 60+ ma deficyt poznawczy
• Choroby otępienne rozpoznawane zbyt późno; ocena geriatryczna nie jest realizowana
• +2 więcej

• Krajowy plan przeciwdziałania chorobom otępiennym łączący resort zdrowia oraz rodziny/pracy/polityki społecznej
• Włączenie lekarzy POZ we wczesną diagnostykę i przesiewową ocenę deficytów poznawczych
• Rozwój opieki długoterminowej ze środków KPO
• +3 więcej

• Dług zdrowotny po pandemii — wzrost liczby chorych z wyjściowo zaawansowanymi nowotworami
• Pacjent gubi się w skomplikowanym systemie i sam musi szukać ośrodka i specjalistów
• Szpitale wykonujące rocznie kilka zabiegów danego typu nie mają wystarczającego doświadczenia
• +2 więcej

• Koordynatorzy z mocną pozycją i możliwością decyzji organizacyjnych — najlepiej statystycy medyczni, nie lekarze/pielęgniarki
• To koordynator, a nie pacjent, znajduje właściwy ośrodek w sieci
• Rejestracja „w miejscu” — koordynator z tabletem podchodzi do pacjenta w kolejce
• +3 więcej

• Rosnąca liczba zachorowań na nowotwory przy ograniczonej, „niepoliczalnej” liczbie onkologów, chirurgów i radioterapeutów
• Rozdrobnienie finansowania i organów właścicielskich szpitali onkologicznych
• Brak współpracy i więzi między ośrodkami — sam wykaz szpitali nie tworzy jeszcze sieci
• +3 więcej

• Budowa Krajowej Sieci Onkologicznej opartej na współpracy „duży współpracuje z małym”, nie hierarchii
• Spłaszczenie hierarchii sieci (nowela ustawy o KSO)
• Koordynatorzy pacjentów, w tym odpowiedzialni za współpracę między szpitalami
• +5 więcej

• Niedofinansowanie publicznej ochrony zdrowia — ok. 6,3% PKB, z czego 1/3 to środki prywatne
• Rosnący co roku współczynnik wydatków pacjentów z własnej kieszeni
• Niskie wynagrodzenia lekarzy specjalistów (1,4 średniej krajowej w 2017 vs 2,2-2,5 u sąsiadów)
• +2 więcej

• Znaczne dofinansowanie publicznego sektora ochrony zdrowia
• Uporządkowanie i podniesienie minimalnych wynagrodzeń pracowników medycznych, by zapobiec emigracji kadr

• Menedżerowie szpitali są obsadzani przede wszystkim politycznie („skaza”)
• Lekarze-klinicyści bez kompetencji zarządczych trafiają na stanowiska menedżerskie
• Dyrektorzy mierzą się z niechęcią do zmian
• +1 więcej

• Rozdzielenie roli klinicysty od zarządzania — menedżer powinien oderwać się od praktyki klinicznej
• Stworzenie kodeksu najlepszych praktyk zarządczych wzorowanego na najlepiej działających placówkach
• Poprawa komunikacji i pozytywnego PR ochrony zdrowia, by rosła satysfakcja pacjentów

• NIGRiR jest jednym z najbardziej zadłużonych instytutów MZ (57 mln zł zadłużenia, ~85 mln skumulowanej straty)
• Resortowa silosowość: DPS-y pod MRPiPS, ZOL-e pod MZ utrudnia spójną politykę senioralną
• Zależność finansów instytutu od wyceny NFZ, na którą dyrektor nie ma wpływu
• +1 więcej

• Wyjście z zadłużenia przez badania kliniczne i komercyjne usługi dla pacjentów, nie przez oczekiwanie wyższych wycen NFZ
• Interdyscyplinarne zespoły opieki (lekarz, pielęgniarka, farmaceuta, dietetyk, fizjoterapeuta) w DPS i ZOL wg modelu Veterans Affairs
• Włączenie farmaceuty i przeglądów lekowych do opieki nad seniorami z wielolekowością
• +3 więcej

• Pacjenci zgłaszają się z nowotworami w zaawansowanych stadiach, często z przerzutami
• Niska zgłaszalność na darmowe badania profilaktyczne mimo braku kolejek
• Brak rzetelnej edukacji prozdrowotnej w szkołach

• Korzystanie z badań przesiewowych (mammografia, kolonoskopia, cytologia) zamiast czekania w kolejkach
• Wykorzystywanie każdej wizyty POZ do przypominania o profilaktyce
• Edukacja prozdrowotna wśród dzieci i młodzieży w szkołach

• Braki kadrowe w POZ i przeciążenie lekarzy rodzinnych obowiązkami
• Starzenie się kadr medycyny rodzinnej i trudności ze znalezieniem następców

• Więcej lekarzy w POZ, by odciążyć pracujących
• Przesunięcie roli lekarza rodzinnego w stronę doradztwa profilaktycznego i zdrowego stylu życia

• Nowe kierunki lekarskie otwierane po 2015 r. krytykowane za brak własnego prosektorium i szpitala klinicznego
• Nadmiar emocji i strasznie napięta debata o jakości kształcenia lekarzy — po obu stronach
• Rozgoryczenie i żal studentów nowych uczelni z powodu publicznej oceny ich studiów
• +1 więcej

• Obrona nowych uczelni lekarskich — budowa zaplecza (prosektorium, szpital kliniczny) to naturalny, rozłożony w czasie proces
• Weryfikacja jakości kształcenia przez Polską Komisję Akredytacyjną po kilku latach
• Rozważenie transparentności wobec pacjenta: nazwa ukończonej uczelni oraz wyniki LEK i PES (postulat zgłoszony polemicznie)

• Szpitale powiatowe generują straty (SP ZOZ w Proszowicach: 17 mln zł straty za 2022 r.)
• Kolejki do świadczeń
• Zarządzanie szpitalami oparte na dyrektywach zamiast na motywacji, niewykorzystany potencjał pracowników

• Dopuszczenie finansowania świadczeń w szpitalach publicznych z ubezpieczeń prywatnych obok NFZ
• Nowoczesne zarządzanie oparte o lean management — motywacja i inicjatywa pracowników zamiast dyrektyw
• Wydłużone godziny pracy poradni (do 21:00) ułatwiające rejestrację i skracające kolejki
• +1 więcej

• Przepełnione gabinety specjalistów — wszyscy chcą być leczeni u specjalisty, także pacjenci niewymagający tego
• Hospitalizacja chorego na cukrzycę traktowana jako porażka opieki diabetologicznej
• Ok. 60% chorych na cukrzycę typu 2 ma równocześnie chorobę niedokrwienną serca (późne powikłania)

• Opieka koordynowana: stabilny chory na cukrzycę typu 2 prowadzony w POZ z roczną konsultacją specjalisty
• Odblokowanie poradni specjalistycznych dla pacjentów rzeczywiście wymagających opieki specjalisty
• Monitorowanie między wizytami ograniczone do samokontroli glikemii, ciśnienia i masy ciała w POZ

• 1,5 tys. diabetologów na 3 mln chorych — specjaliści nie są w stanie objąć opieką wszystkich
• Przekonanie pacjentów, że trzeba leczyć się u specjalisty, a lekarz rodzinny to „wypisywacz skierowań"
• Brak jednoznacznego podziału, którzy pacjenci zostają w POZ, a którzy w poradni specjalistycznej
• +2 więcej

• Opieka koordynowana: pacjent prowadzony w POZ, raz w roku kierowany z kompletem badań na konsultację specjalisty
• Rola koordynatora w POZ umawiającego wizyty do specjalisty
• Indywidualny Plan Opieki Medycznej sporządzany przez specjalistę
• +2 więcej

• Niskie nakłady na naukę (~1% PKB, dwa razy mniej niż w Europie Zachodniej) ograniczają innowacyjność ochrony zdrowia
• Brak wytyczonych ścieżek finansowania innowacji — łańcuch NCN/NCBR kończył się przed badaniami klinicznymi
• Bardzo mało niekomercyjnych badań klinicznych w Polsce (<2%, poniżej 80 badań) wobec 30% w Europie Zach.
• +2 więcej

• Agencja Badań Medycznych finansuje i przejmuje z NCBR projekty medyczne, kierując je do badań klinicznych
• Rozwój niekomercyjnych badań klinicznych (uczelnie, środowisko naukowe) rozszerzających wskazania terapii
• Stymulowanie komercyjnych badań klinicznych i zachęcanie firm farmaceutycznych do inwestycji w Polsce
• +1 więcej

• Pseudonauka i pseudomedycyna (m.in. Jerzy Zięba) namawiają chorych do rezygnacji z chemioterapii i radioterapii, co zagraża życiu
• Osoby bez wykształcenia medycznego robią biznes na „medycynie" i podważają osiągnięcia współczesnej medycyny
• Wypalenie zawodowe lekarzy: presja czasu, dyżury, roszczeniowi pacjenci
• +1 więcej

• Kampanie społeczno-edukacyjne w internecie i social media (viral „Raper GIS") jako skuteczny sposób dotarcia do młodzieży
• Nadzór sanitarny nad suplementami diety i dopalaczami
• Edukacja i kształtowanie postaw prozdrowotnych (programy typu „Trzymaj Formę!")
• +1 więcej

• Rentowność aptek stale spada, a nierentowna apteka przestaje istnieć
• Urzędowe marże na leki refundowane z 2012 r. nie zapewniają aptekom rentowności
• Naliczanie marży od limitu refundacji powoduje jej nieustanne obniżanie
• +1 więcej

• Stworzenie od nowa tabeli marż na leki refundowane
• Naliczanie marży od detalicznej ceny urzędowej, a nie od limitu refundacji
• Publikacja obwieszczeń refundacyjnych co 3 miesiące zamiast co 2
• +1 więcej

• Powrót 14-dniowego terminu rozliczania refundacji grozi utratą płynności finansowej aptek
• Apteki są zmuszane do kredytowania systemu refundacyjnego NFZ
• Wysoka inflacja i niska marża detaliczna pogłębiają problem opóźnionych wypłat refundacji
• +1 więcej

• Apel do ministra zdrowia o zablokowanie powrotu wydłużonego terminu rozliczeń
• Utrzymanie skróconego (do 48 godzin) terminu wypłaty refundacji aptekom

• W kryteriach kwalifikowania szpitali do sieci zabrakło wymogów premiujących jakość świadczeń
• Niejasne zasady funkcjonowania sieci szpitali (PSZ) i wątpliwości co do zabezpieczenia pacjentów
• Nieznane terminy i pula środków na konkursy NFZ dla placówek poza siecią

• Premiowanie jakości świadczeń w kryteriach kontraktowania szpitali
• Przystąpienie do postępowań konkursowych o finansowanie NFZ dotychczasowych świadczeń

• Kryteria kwalifikacji szpitali do sieci budzą wątpliwości co do zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych
• Wypadnięcie z sieci ważnego ośrodka kardiologii i kardiochirurgii zagraża pacjentom
• Kierowanie pacjentów do innych placówek wydłuży czas oczekiwania na zabiegi

• Staranie o finansowanie NFZ w ramach konkursów po wykluczeniu z sieci
• Utrzymanie dostępu pacjentów z systemu publicznego do świadczeń kardiochirurgicznych

• Wadliwa interpretacja ustawy Apteka dla aptekarza korzystna dla dużych sieci aptecznych
• Ustawa Apteka dla aptekarza wymaga uszczelnienia, doprecyzowania i aktualizacji
• Rynek apteczny jest dychotomiczny i spolaryzowany (apteki sieciowe vs rodzinne)
• +1 więcej

• Pionizacja Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej jako duża zmiana systemowa
• Nowelizacja i uszczelnienie przepisów ustawy Apteka dla aptekarza
• Ograniczenie franczyzy prowadzącej do dominacji jednego podmiotu i grup kapitałowych
• +1 więcej

• Niewłaściwie prowadzona farmakoterapia przekłada się na liczbę hospitalizacji
• Brak systemowego, holistycznego podejścia do farmakoterapii pacjenta
• W farmacji zanikł model kształcenia mistrz–uczeń

• Pilotaż przeglądów lekowych realizowany w 75 aptekach w całym kraju
• Rozwój opieki farmaceutycznej i roli farmaceuty w systemie
• Farmaceuci jako edukatorzy i mistrzowie dla kolejnych realizatorów usługi

• Niskie i mocno zróżnicowane wynagrodzenia inspektorów farmaceutycznych (od 4,4 do 7 tys. zł brutto) — opłaca się odejść do apteki
• Dualizm nadzoru: wojewódzcy inspektorzy podlegają wojewodom, nie GIF — dysproporcje płac i słabsza kontrola w części województw
• Inspektorom brakuje pieniędzy, paliwa do samochodów służbowych i elementarnego szacunku
• +4 więcej

• Podwyżki wynagrodzeń inspektorów farmaceutycznych
• Wprowadzenie realnego nadzoru GIF nad wojewódzkimi inspektorami farmaceutycznymi
• Ubezpieczenie / umowa ramowa zapewniająca pomoc prawną inspektorom pozwanym w związku z pełnioną funkcją
• +3 więcej

• Brak systemu oceny skuteczności prowadzonych terapii
• Słaba motywacja personelu do uzupełniania danych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych
• System monitorowania programów lekowych ma bezwład wobec zmieniających się obwieszczeń i nowych cząsteczek
• +1 więcej

• Wykorzystać istniejącą sprawozdawczość rozliczeniową (gdzie kompletność danych determinuje zapłatę) do oceny efektu terapii
• Poszerzyć sprawozdawczość o proste dane kliniczne o sytuacji pacjenta i efekcie terapii
• Zacząć od prostej jednostki chorobowej, by sprawozdawczość nie była nadmiernie rozbudowana
• +1 więcej

• Budżet na leki rośnie nominalnie, ale stale w korelacji do całkowitych wydatków płatnika — presja niedoboru
• Brak ustalonych priorytetów terapeutycznych utrudnia planowanie refundacji
• Nie wszyscy świadczeniodawcy dostrzegają możliwość stosowania tańszych terapii biopodobnych/generycznych, by objąć leczeniem więcej chorych
• +1 więcej

• Ustalenie priorytetów terapeutycznych — które schorzenia zaopatrywać w pierwszej kolejności
• Stosowanie leków biopodobnych i generycznych, by tworzyć przestrzeń finansową na nowe cząsteczki i nowych pacjentów
• Mechanizm premiujący świadczeniodawców prowadzących przetargi na najkorzystniejszą cenowo cząsteczkę
• +1 więcej

• Koordynacja międzysektorowa (ochrona zdrowia–szkoła) dziś nie działa
• Ustawa o ochronie danych osobowych blokuje wymianę danych między poziomami referencyjnymi a edukacją (lęk o udostępnianie danych)
• Nieuelastycznione przepisy utrudniają tworzenie oddziałów szkół na terenie drugich poziomów referencyjnych
• +2 więcej

• Drugi etap reformy: nowelizacja ustaw i koszyka usług psychiatrii dzieci i młodzieży
• Wprowadzenie monitorowania i oceny jakości
• Nowelizacja ustawy o ochronie danych osobowych, by umożliwić współpracę międzysektorową
• +2 więcej

• Dotychczasowy system psychiatrii dzieci i młodzieży oparty na leczeniu całodobowym (dziecko zamknięte w szpitalu)
• Przed reformą nie istniały środowiskowe poradnie psychologiczno-psychoterapeutyczne
• Publiczne oddziały całodobowej opieki nie mają szans w rywalizacji z prywatnymi gabinetami — inny poziom wycen wizyt
• +2 więcej

• Sieć ośrodków na trzech poziomach referencyjności (poradnie środowiskowe, centra zdrowia psychicznego, ośrodki wysokospecjalistyczne)
• Przesunięcie opieki z leczenia całodobowego do środowiskowego, z pracą z dzieckiem i rodziną
• Włączenie szkół w system pomocy psychologicznej ('połączyć siły, nasze i szkół')
• +2 więcej

• Całkowity Budżet na Refundację (CBR) jest permanentnie niedoszacowany — system refundacji jest niedoborowy a priori
• Ministerstwo dzieli 'wzrost' CBR, którego nie widać w planach finansowych NFZ (rozporządzenia rozmijają się z rzeczywistością)
• Wysokość CBR ustala arbitralnie prezes NFZ 'pociągnięciem długopisa', a nie przejrzysta reguła ustawowa
• +5 więcej

• Sztywno zapisać w ustawie refundacyjnej 17% środków na świadczenia na leki (dałoby ~4,5 mld zł więcej w CBR)
• Uporządkować i uczynić przewidywalnym CBR — powiązać go z jasną regułą, nie z uznaniem prezesa NFZ
• Znowelizować ustawę refundacyjną
• +2 więcej

• Przeniesienie finansowania hemofilii z budżetu państwa do NFZ (ustawą o zawodzie lekarza z 2022 r.) obciążyło fundusz kwotą ponad 1 mld zł
• System jest zbyt biedny, by obciążać go dodatkowymi zadaniami bez dodatkowych środków
• Finansowanie ABM oraz AOTMiT ze składki zdrowotnej zamiast z budżetu państwa
• +6 więcej

• Zunifikowanie leczenia hemofilii w jeden program (niekoniecznie lekowy) zamiast dwóch ścieżek
• Rozszerzenie profilaktyki pierwotnej krwawień z dzieci na osoby dorosłe
• Finansowanie ABM i AOTMiT z budżetu państwa, a nie ze składki zdrowotnej
• +5 więcej

• Kryzys finansowy NFZ; w części regionów niewypłacone nadwykonania dla poradni POZ
• Niedobór lekarzy rodzinnych i ich obłożenie pracą zniechęca do przystępowania do opieki koordynowanej
• Nierozliczone świadczenia zniechęcają lekarzy do rozszerzania działalności
• +1 więcej

• Rozszerzanie opieki koordynowanej o kolejne ścieżki (otyłość, zespół bólowy grzbietu, onkologia)
• Włączenie POZ w ścieżkę onkologiczną — monitorowanie badań pod kątem wznowy i konsultacji
• Poszerzenie uprawnień lekarzy rodzinnych (m.in. kierowanie na TK i rezonans)
• +2 więcej

• Luka finansowa w budżecie NFZ szacowana na 17 mld zł
• Obecny ryczałt i tempo wzrostu kosztów osobowych zagrażają płynności szpitali powiatowych
• Nie należy spodziewać się szybkiego płacenia za nadwykonania
• +2 więcej

• Gospodarowanie budżetem tak, by środków wystarczyło do końca roku
• Zmiana ryczałtów szpitali na II półrocze po rekomendacji AOTMiT ws. podwyżek minimalnych wynagrodzeń
• Racjonalizacja sieci układanych świadczeń i samofinansowanie świadczeń w segmentach rynku
• +1 więcej

• Kolejna cząstkowa nowelizacja pogłębia chaos w przepisach o kształceniu lekarzy
• Projekt uniemożliwia zmianę miejsca specjalizacji z zachowaniem rezydentury, blokując ucieczkę z placówek z nieprawidłowościami
• Arbitralna negatywna ocena predyspozycji przez kierownika specjalizacji bez procedury odwoławczej
• +2 więcej

• Uchwalenie odrębnej ustawy o kształceniu lekarzy i lekarzy dentystów, uporządkowanej i zharmonizowanej
• Utrzymanie realnej możliwości zmiany miejsca szkolenia (mobbing, niska jakość, plany macierzyńskie, choroba)
• Wprowadzenie procedury odwoławczej od oceny kierownika specjalizacji
• +1 więcej

• Braki i odpływ kadr medycznych jako główna bariera dostępności świadczeń
• Trudności pacjentów z dostaniem się do lekarzy specjalistów
• Ryzyko, że pacjenci umierają w kolejkach
• +1 więcej

• 15,5 mld zł przeznaczone w tym roku na wynagrodzenia pracowników medycznych
• Wzrost liczby uczelni kształcących lekarzy z 15 do 35 i o ponad 3400 miejsc na studiach polskojęzycznych
• Zwiększenie liczby rezydentur do ponad 6200 (o 2000 więcej niż rok wcześniej)
• +4 więcej

• Poziom dezinformacji i oporu wobec nauki osiągnął apogeum — oddano pole antyszczepionkowcom i pseudoterapiom
• Braki kadrowe anestezjologów (ok. 7 tys. specjalistów) wobec rosnącego zapotrzebowania — odwoływane operacje i problem znieczuleń do porodów
• Nie wszystkie dziedziny medycyny mają dokładnie ustalone ścieżki postępowania
• +1 więcej

• Ustanowić interdyscyplinarne, powszechnie obowiązujące procedury i standardy bezpieczeństwa dla wszystkich specjalności
• Rozwijać edukację medyczną i profilaktykę od najmłodszych lat
• Budować szerszą współpracę z innymi zawodami medycznymi w konsensusie ze środowiskiem
• +1 więcej

• Po latach namawiania, bez sankcji i mimo obowiązku prawnego, nie udaje się pozyskać od personelu danych o pacjencie
• Bez innowacyjnych technologii i digitalizacji system ochrony zdrowia nie pójdzie do przodu

• Tworzyć cyfrowego bliźniaka pacjenta już teraz, niezależnie od stopnia rozwoju technologicznego
• Wykorzystywać Centrum Symulacji sfinansowane przez resort zdrowia do rozwoju rozwiązań cyfrowych
• Budować świadomość, jak cyfrowy bliźniak wpływa na decyzje terapeutyczne i na pacjenta

• Mimo prawnego obowiązku przekazywania danych o pacjencie personel medyczny ich nie przekazuje — bez tego nawet najlepsze technologie nie pomogą
• Bez digitalizacji i innowacji system ochrony zdrowia nie zrobi kolejnych kroków rozwoju

• Realizacja Programu e-zdrowia na lata 2022–2027 i systematyzacja usług e-zdrowia
• Zbieranie danych pierwotnych i wtórnych do diagnozy, kontynuacji leczenia, rejestrów i prognozowania zdrowia
• Budowa cyfrowych bliźniaków pacjenta wspierających decyzje terapeutyczne lekarza
• +1 więcej

• Pacjenci onkologiczni w trakcie leczenia są bardzo podatni na infekcje — pandemia zwiększa ryzyko przerwania terapii
• Brak jednostki koordynującej wysiłki onkologów w Polsce
• Opóźnienie we wdrażaniu dobrych rozwiązań procedowanych w Ministerstwie Zdrowia (m.in. KSO)
• +1 więcej

• Utworzyć Krajową Sieć Onkologiczną ułatwiającą sterowanie przepływem chorych przy wyłączaniu oddziałów
• Uruchomić infolinię kierującą pacjentów onkologicznych do właściwych placówek
• Powołać jednostkę koordynującą onkologię w skali kraju
• +1 więcej

• Główne przyczyny zgonów w Polsce to choroby cywilizacyjne (serca, naczyń, nowotwory, układ oddechowy)
• Częstość występowania czynników ryzyka nie maleje, lecz rośnie
• Brak długoterminowej strategii walki z czynnikami ryzyka grozi rosnącymi kosztami leczenia i hospitalizacji
• +1 więcej

• Pilnie wdrożyć długoterminową strategię walki z kluczowymi czynnikami ryzyka chorób cywilizacyjnych
• Traktować populację jako wysokiego ryzyka i działać systemowo, nie doraźnie

• Choroby cywilizacyjne odpowiadają za nawet 65 proc. zgonów w Polsce i będą narastać
• Profilaktyka w Polsce praktycznie nie istnieje
• Ogromny dług zdrowotny po pandemii — przełożone badania i hospitalizacje pogorszyły stan pacjentów
• +4 więcej

• Postawić na profilaktykę pierwotną i wczesne wykrywanie chorób cywilizacyjnych
• Edukacja zdrowotna skierowana i do pacjentów, i do lekarzy
• Rozwijać programy przesiewowe (np. Profilaktyka 40 Plus) i selekcję pacjentów wysokiego ryzyka
• +2 więcej

• System publicznej ochrony zdrowia jest niewydolny
• Długie kolejki — na samą biopsję i na operację onkologiczną pacjentka czekała po kilka tygodni
• 70 tys. nadwyżkowych zgonów niespowodowanych COVID-19 wskutek niewydolności systemu
• +2 więcej

• Zaangażowanie środowiska medyków (protest, Białe Miasteczko 2.0) na rzecz naprawy systemu

• Pacjenci długie godziny spędzają na SOR, nie mogą doczekać badań diagnostycznych i umierają w kolejkach
• Zbędna biurokracja/papierologia zabiera lekarzom czas, jaki można poświęcić chorym
• Niedofinansowanie systemu — 7% PKB dopiero w 2027 r., poniżej średniej europejskiej
• +5 więcej

• Stworzenie warunków pracy i płacy, by medycy wrócili z sektora prywatnego do placówek publicznych
• Ograniczenie biurokracji/papierologii obciążającej lekarzy i pacjentów
• Zatrudnienie asystentów medycznych (np. studentów medycyny) odciążających lekarzy
• +2 więcej

• Objęcie leku refundacją nie równa się realnej dostępności — liczne ograniczenia systemowe pozbawiają pacjenta skutecznego leczenia
• Wyceny świadczeń w programach lekowych nie zmieniane od lat, nie odzwierciedlają kosztów pracy szpitali
• Kryteria programu B.75 (układowe zapalenia naczyń) zaostrzono bez zgody PTR — zagrażają zdrowiu i życiu pacjentów
• +5 więcej

• Hybrydowy model refundacji — leki biologiczne dostępne także w aptekach ogólnodostępnych/lecznictwie otwartym
• Podniesienie wyceny świadczeń oraz roczny ryczałt za ambulatoryjne prowadzenie pacjenta
• Refundacja wszystkich leków biologicznych referencyjnych i biopodobnych zarejestrowanych w UE
• +4 więcej

—

• Ogólnopolski projekt DERMABUS wspierający pacjentów z przewlekłymi chorobami skóry (łuszczyca, AZS)

• Fala pseudonaukowych, celebryckich wypowiedzi o zdrowiu (Celebrity-based medicine) stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego
• Pacjenci pod wpływem pseudomedycznych teorii rezygnują z leczenia o udowodnionej skuteczności
• Utrudniony dostęp do lekarza kieruje zdezorientowanych pacjentów najpierw do apteki po informacje

• Oddolny apel fundacji i organizacji pacjenckich piętnujący pseudomedyczne treści
• Mobilizacja instytucji państwowych i środowisk naukowych do stanowczego reagowania na dezinformację medyczną

• Wdrażane przez lata systemy informatyczne nie miały na celu wspierania procesu diagnostyczno-terapeutycznego, lecz rozliczenia z NFZ i administrację
• Zewnętrzne systemy IT utrudniają i wydłużają codzienną pracę lekarzy i pielęgniarek
• Rozwiązania firm informatycznych są niedostatecznie konsultowane z kadrą medyczną
• +3 więcej

• Tworzenie przez szpital własnych rozwiązań IT (własny Software House) szytych na miarę potrzeb personelu
• Wykorzystanie sztucznej inteligencji, machine learning i analizy big/smart data w diagnostyce i leczeniu
• Własny webowy system wymiany plików DICOM z prawami właścicielskimi po stronie szpitala
• +3 więcej

• Tylko część założeń rozwoju telemedycyny udało się zrealizować (często 20-30 proc.)
• Wyzwania e-zdrowia: cyberbezpieczeństwo, budowa zaufania do technologii, przeciwdziałanie nadużyciom
• Ryzyko, że teleporada nie zostanie w razie potrzeby zastąpiona realnym kontaktem z lekarzem
• +1 więcej

• Bezpieczny system teleporad z gwarancją zastąpienia realnym kontaktem z lekarzem, gdy to konieczne
• Wykorzystanie doświadczeń 10 lat telemedycyny do osiągnięcia sukcesu w kolejnym roku
• Budowa zaufania do technologii medycznych

• Niska wycena NFZ rehabilitacji stacjonarnej (ok. 170 zł na pacjenta) na utrzymanie całego zespołu, łóżka, wyżywienia i leków
• Niskie zarobki fizjoterapeutów (średnio 2,6-2,7 tys. zł netto)
• Brak zabezpieczenia środków na obiecane podwyżki, nawet te niższe
• +3 więcej

• Godne płace w ochronie zdrowia, dążenie choćby do jednej średniej krajowej
• Realne zabezpieczenie przez MZ i NFZ pieniędzy na podwyżki
• Włączenie samorządów zawodów medycznych do negocjacji płacowych
• +1 więcej

• Niskie płace fizjoterapeutów, niemożność wywalczenia nawet jednej średniej krajowej
• Sejm odrzucił poprawki Senatu i Komisji Zdrowia, przyjął niższy wskaźnik podwyżek ministra
• Część związków zawodowych działa na rzecz mniejszych podwyżek dla fizjoterapeutów
• +1 więcej

• Znaczące podniesienie wynagrodzeń wszystkich zawodów medycznych
• Podniesienie wycen świadczeń fizjoterapeutycznych jako źródła finansowania podwyżek
• Wspólne działania z innymi organizacjami zawodów medycznych i samorządami

• Niskie zarobki diagnostów laboratoryjnych (średnio 2,5-3,5 tys. zł)
• Podwyżki dla diagnostów w ostatnich latach są jedynie symboliczne
• Praca diagnostów niewynagradzana stosownie do kwalifikacji i odpowiedzialności
• +2 więcej

• Godziwe wynagrodzenia dla diagnostów laboratoryjnych zamiast symbolicznych podwyżek
• Nowelizacja ustawy o diagnostyce laboratoryjnej dostosowana do zmian w systemie ochrony zdrowia
• Traktowanie zawodu diagnosty na równi z innymi zawodami medycznymi

• Choroby układu krążenia odpowiadają za ok. 37% zgonów w Polsce (ok. 180 tys. rocznie); wskaźniki umieralności powyżej średniej UE
• Kardiologia niedofinansowana względem potrzeb — tylko ok. 9% budżetu lecznictwa szpitalnego mimo dużego obciążenia chorobowego
• Ambulatoryjna opieka specjalistyczna nie jest w pełni wykorzystywana, a rehabilitacja jest wręcz marginalizowana
• +1 więcej

• Odwrócenie piramidy świadczeń — wzmocnić opiekę ambulatoryjną i skrócić pobyty w szpitalu
• Zwiększyć nakłady na profilaktykę i edukację zdrowotną
• Uczynić program KOS-zawał obligatoryjnym dla wszystkich ośrodków leczących ostre zespoły wieńcowe
• +1 więcej

• Brak testu/narzędzia do szybkiego wykrywania raka jajnika — nowotwór wykrywany późno, w stadium zaawansowanym
• O losach chorej decyduje pierwszy zabieg — w ośrodkach bez doświadczenia pacjentki skazane na okrojony zakres operacji
• System płaci głównie za zabiegi operacyjne, a nie za właściwą, kompleksową diagnostykę (w tym molekularną)

• Centralizacja ośrodków leczenia raka jajnika — leczenie w miejscach z 50-100 pacjentkami rocznie i kompleksową opieką
• Zmiany systemowe: finansowanie także kompleksowej diagnostyki, w tym molekularnej i genetycznej
• Kierowanie pacjentek do ośrodków z doświadczoną kadrą, mierzoną liczbą zabiegów i szansą na kompleksowe leczenie