Katalog opinii

• Polski system ochrony zdrowia jest głęboko niedofinansowany — pod względem wydatków publicznych za krajami UE, także za Czechami
• Wydatki pacjentów z własnej kieszeni przekraczają 30% (w Czechach ok. 16%)
• Ogromna luka pokoleniowa i braki kadrowe — średnia wieku kadry przekracza 50 lat, chirurga 59 lat
• +3 więcej

• Dzielić i rozszerzać kompetencje zawodów medycznych oraz odciążać lekarzy (czynności opiekuńcze dla opiekuna medycznego, biurokracja dla osób po naukach o zdrow
• Wdrożyć ustawę o zdrowiu publicznym i rekomendacje raportu „Wspólnie dla Zdrowia”
• Rozmawiać o rzeczywistej jakości leczenia zamiast o samych wskaźnikach
• +1 więcej

—

• AOTMiT prowadzi prace analityczne nad wpisaniem podwyżek wynagrodzeń w taryfy świadczeń gwarantowanych od 1 lipca

• Tekst to relacja z wypowiedziami wielu dyrektorów szpitali; brak w nim cytowanych słów osoby, której dotyczy plik

—

• 75% szpitali powiatowych ma stratę na sprzedaży, a ich zadłużenie wciąż rośnie mimo dopłat samorządów
• Brak skutecznego mechanizmu szybko i na bieżąco waloryzującego wyceny świadczeń szpitalnych wobec wzrostu kosztów
• Koszty wynagrodzeń stanowią już przeciętnie ok. 75% kosztów funkcjonowania szpitali (efekt ustawy podwyżkowej)
• +1 więcej

• Wprowadzić mechanizm bieżącej waloryzacji wycen świadczeń szpitalnych uwzględniający tempo wzrostu kosztów
• Zmienić zasady wycen i strukturę szpitali powiatowych, by placówki się bilansowały

• Telemedycyna nie może być traktowana jako forma gromadzenia danych bez odpowiedzi po stronie personelu monitorującego
• Nieinwazyjny telemonitoring EKG wymaga wypracowania z Ministerstwem Zdrowia zasad efektywnego wdrożenia i finansowania

• Finansowanie ze środków publicznych telerehabilitacji kardiologicznej w warunkach domowych
• Wdrażanie telemonitoringu urządzeń wszczepialnych umożliwiającego zdalną kontrolę najciężej chorych
• Rozwój zaawansowanej teleopieki opartej na parametrach sygnalizujących ryzyko hospitalizacji
• +1 więcej

• Telemedycyna nie może być traktowana jako forma gromadzenia danych bez odpowiedzi po stronie personelu monitorującego
• Nieinwazyjny telemonitoring EKG wymaga wypracowania z MZ efektywnego i możliwego do finansowania modelu wdrożenia

• Finansowanie ze środków publicznych telerehabilitacji kardiologicznej w warunkach domowych
• Wdrażanie telemonitoringu urządzeń wszczepialnych dla najbardziej chorych pacjentów kardiologicznych
• Rozwój zaawansowanej teleopieki sygnalizującej ryzyko pogorszenia stanu i hospitalizacji
• +1 więcej

• Fizjoterapeuci są dyskryminowani finansowo — KIF składa wniosek do Trybunału Konstytucyjnego
• Od wielu lat brak realnej podwyżki pensji w fizjoterapii
• Wycena NFZ budzi wątpliwości: badanie i indywidualna praca z pacjentem wyceniane bardzo nisko
• +2 więcej

• Dalsze urealnianie wycen fizjoterapii przez NFZ
• Rozszerzenie grupy świadczeniodawców fizjoterapii
• Wprowadzenie przez NFZ monitorowania kolejek
• +2 więcej

• Fizjoterapeuci to najniżej opłacana grupa zawodowa w systemie publicznym (ok. 2 tys. zł, praktycznie bez szans przekroczyć 2,5 tys. zł)
• Niski odsetek chorych korzysta z rehabilitacji — fizjoterapia zepchnięta na margines systemu publicznego
• Brak fizjoterapeutów w szpitalnictwie może prowadzić do zamykania oddziałów rehabilitacyjnych
• +2 więcej

• Zachęta finansowa dla fizjoterapii w publicznej opiece zdrowotnej
• Płacenie uzależnione od efektu leczenia z wykorzystaniem mierników efektywności
• Wprowadzenie 5-6 kierunkowych specjalizacji w fizjoterapii (neurologia, ortopedia, pediatria)
• +2 więcej

• Chirurgia małoinwazyjna jest wyceniana przez NFZ tak samo jak operacje tradycyjne, mimo że jest o wiele droższa
• Pakiet onkologiczny nie obejmuje części nowotworów (np. skóry, nadnerczy) — brak szybkiej ścieżki
• Programy terapeutyczne nowotworów są limitowane
• +2 więcej

• Szersze otwarcie pakietu onkologicznego, by leczyć w jego ramach więcej chorych
• Zniesienie limitów w programach terapeutycznych nowotworów
• Wynagradzanie personelu za wykonane procedury jako bodziec do świadczenia większej liczby usług
• +2 więcej

• Stymulacja bezelektrodowa nie figuruje w katalogu świadczeń gwarantowanych, choć sama stymulacja jednojamowa jest gwarantowana
• Brak finansowania metody ze środków publicznych praktycznie zahamował wszczepianie tych nowoczesnych urządzeń w Polsce
• Jednostkowy koszt stymulatora bezelektrodowego jest 4-5-krotnie wyższy niż stymulatora klasycznego

• Wpisać stymulację bezelektrodową do katalogu świadczeń gwarantowanych, by nie było wątpliwości przy rozliczaniu przez NFZ
• Finansować metodę ze środków publicznych dla pacjentów z dokładnie określonymi, restrykcyjnymi wskazaniami
• Określić warunki dla ośrodków wszczepiających (kadra, doświadczenie, możliwość usuwania elektrod, kardiochirurgia)
• +1 więcej

• Głos pacjentów w Polsce nigdy nie był brany pod uwagę przy organizacji systemu opieki zdrowotnej
• W szpitalach najważniejsze są procedury, a potrzeby pacjenta są pomijane
• Zwiększanie nakładów na ochronę zdrowia nie przekłada się na jakość świadczonych usług
• +1 więcej

• Model pacjentocentryczny osiągalny bez dodatkowych pieniędzy — wystarczy zmiana nawyków
• Realne włączenie głosu pacjentów w organizację systemu opieki zdrowotnej

• Centra Zdrowia Psychicznego nie poradzą sobie z trudnymi przypadkami — 15-40% niektórych zaburzeń ma przebieg lekooporny
• Brak ośrodków II poziomu referencyjnego w psychiatrii dla przypadków lekoopornych
• Niedostępność zaawansowanych terapii (elektrowstrząsy, ketamina, esketamina, stymulacja przezczaszkowa) w każdym CZP

• Tworzenie dedykowanych ośrodków psychiatrycznych II poziomu referencyjnego dla przypadków lekoopornych
• Co najmniej 2-3 takie ośrodki w każdym województwie
• Opracowanie programów wysokospecjalistycznej psychiatrii przez ekspertów w koordynacji z MZ i AOTMiT (wycena)

• 40 lat permanentnej, fragmentarycznej reformy ochrony zdrowia — nigdy kompleksowej
• Reforma szpitalnictwa nie uwzględnia łącznie kadr, możliwości i finansowania
• Rażąco zaniżone wyceny SOR i dyżurów (okulista/laryngolog 282 zł/dyżur, transport SOR 113 zł/doba)
• +3 więcej

• Zatrzymanie obecnej reformy szpitalnictwa
• Kompleksowa reforma systemu uwzględniająca łącznie kadry, możliwości i finansowanie
• Rzetelna wycena świadczeń jako warunek oceny menedżerów szpitali według efektu
• +2 więcej

• Zbyt rozbudowany system specjalizacji — 77 specjalizacji lekarskich w Polsce vs ~50 w Europie
• Pogłębiający się deficyt kadrowy lekarzy (samorząd alarmował już w 2001 r.)
• Ekspansja ilościowa kształcenia (kierunki lekarskie w szkołach zawodowych) grozi obniżeniem jakości
• +3 więcej

• Likwidacja wąskich specjalizacji „od jednej choroby”
• Gruntowna przebudowa systemu kształcenia przed- i podyplomowego
• Kierowanie środków do uczelni już kształcących zamiast tworzenia nowych wydziałów lekarskich
• +2 więcej

• Trudny i ograniczony dostęp do danych gromadzonych przez NFZ — udostępniane są tylko dane zagregowane
• Hybryda systemu ordynatorskiego i rezydenckiego nie przynosi korzyści; osłabiona pozycja kierownika kliniki
• Dominacja pamięciowego modelu kształcenia na studiach medycznych — nie uczy rozsądnego myślenia

• Ustawowe zobowiązanie NFZ do udostępniania danych badaczom (epidemiologia, benchmarking)
• Wybór jednego modelu zarządzania oddziałem (rezydencki jak w Anglii/USA) zamiast hybrydy
• Systemowa zmiana dydaktyki medycznej w stronę kształtowania umiejętności wnioskowania

• Niskie uczestnictwo Polaków w badaniach przesiewowych
• Brak wiedzy o rzeczywistej zgłaszalności — NFZ raportuje tylko badania finansowane ze środków publicznych
• Brak kontroli jakości badań przesiewowych w prywatnej ochronie zdrowia
• +1 więcej

• Utworzenie jednej wspólnej bazy badań przesiewowych (publicznych i prywatnych)
• Rozporządzenie MZ plus infrastruktura IT zobowiązujące także prywatne ośrodki do raportowania badań przesiewowych

• Refundacja systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) ograniczona głównie do cukrzycy typu 1 i osób leczonych insuliną
• Wydatki na paski do glukometrów sięgają 600 mln zł rocznie
• Hospitalizacje z powodu ciężkich niedocukrzeń (utrata przytomności)
• +1 więcej

• Rozszerzyć refundację CGM na wszystkich leczonych insuliną (także jedną dawką na dobę)
• Umożliwić refundację CGM na 2–3 miesiące w momencie rozpoznania cukrzycy — cel edukacyjny
• Refundacja CGM okresowo (np. 3 miesiące w roku) lub przy braku poprawy wyrównania cukrzycy
• +1 więcej

• Otyłość traktowana w systemie jak „choroba sieroca” — brak refundacji leków i ścieżki leczenia mimo że to ciężka choroba przewlekła
• Skuteczne leki na otyłość (semaglutyd, tirzepatyd) nierefundowane — pacjenci w trudnej sytuacji
• Leczenie zespołu stopy cukrzycowej wciąż tylko w formie pilotażu, a nie standardowego świadczenia

• Uczynić program leczenia stopy cukrzycowej (łączący procedury internistyczne i chirurgiczne w jednym pobycie) standardowym świadczeniem — ogranicza amputacje
• Objąć refundacją leki na otyłość oparte na analogach GLP-1
• Uprościć refundację inhibitorów SGLT2 i obniżyć próg hemoglobiny glikowanej (do 7%)

• Rozwój telemedycyny ogranicza bezpośredni kontakt lekarz–pacjent, zwiększając rolę dentysty we wczesnym wykrywaniu chorób
• Stomatolodzy nie mają narzędzi (algorytmów, baz wiedzy, uprawnień) do diagnostyki chorób ogólnoustrojowych
• Brak finansowania dodatkowych zadań — nowe obowiązki nakładane bez środków
• +2 więcej

• Wyposażyć dentystów w łatwe algorytmy diagnostyczne, wskazania i internetowe bazy wiedzy
• Nadać każdemu lekarzowi prawo zlecania podstawowych badań krwi
• Włączyć lekarza dentystę na listę obligatoryjnych punktów konsultacyjnych (np. przed planowym zabiegiem chirurgicznym)
• +3 więcej

• Drastyczne niedofinansowanie stomatologii publicznej — 1,8% budżetu na zdrowie, wobec 4–5% w krajach o podobnym PKB
• Stawki NFZ kilkukrotnie niższe niż komercyjne i nie pokrywające kosztu zabiegu
• Malejąca liczba gabinetów z umową z NFZ; ortodonci masowo wypowiadają umowy — dzieci nie mają się gdzie leczyć
• +5 więcej

• Zwiększyć finansowanie stomatologii publicznej, zanim system się całkowicie załamie
• Wprowadzić nowe, wyższe wyceny AOTMiT (chirurgia stomatologiczna oraz wypełnienia zastępujące amalgamat)
• Umorzyć gabinetom szkolnym dług wobec NFZ z okresu pandemii
• +2 więcej

• Dramatycznie niskie nakłady publiczne na zdrowie: 4,69% PKB wobec średniej unijnej 8,85%
• Rosnący udział wydatków prywatnych (out of pocket) i ucieczka Polaków do prywatnej ochrony zdrowia
• Praktyczny brak systemu opieki długoterminowej wobec starzenia się społeczeństwa
• +4 więcej

• Wzrost nakładów publicznych do średniej unijnej i zbudowanie systemu w ciągu ok. 5 lat
• Połączenie zasobów publicznych i prywatnych w systemie finansowanym ze środków publicznych
• Centralny system kolejkowy jak najszybciej, z włączeniem świadczeniodawców prywatnych
• +4 więcej

• Polski system ochrony zdrowia jest niereformowalny — relikt PRL, tkwiący w marazmie w odróżnieniu od innych branż usługowych
• Dominuje kultura „załatwiania” zamiast jawnych, uczciwych procedur i kolejek
• Zarządzający szpitalami naginają rzeczywistość, tkwią na stanowiskach i udają, że system działa
• +2 więcej

• Radykalna, głęboka reforma zamiast drobnych modyfikacji („chirurgiczne wycięcie” patologii)
• Wdrożenie nowoczesnych technologii i rozwiązań, by zabezpieczyć system przed nawrotem patologii
• Stały nadzór i „skrining” wychwytujący nowe patologie w zarodku

• Zamknięte oddziały szpitala (m.in. pediatryczny, położniczy, chorób wewnętrznych) z powodu braków kadrowych
• Niewielu specjalistów na rynku utrudnia ponowne uruchomienie oddziału pediatrycznego
• Niskie wykorzystanie łóżek rehabilitacyjnych (51%) — niewykorzystany potencjał placówki
• +2 więcej

• Rozbudowa opieki ambulatoryjnej i koordynowanej, by pacjent nie został sam z diagnozą aż do zakończenia leczenia
• Utworzenie POZ na terenie szpitala
• Działania profilaktyczne i akcje zdrowotne dla mieszkańców powiatu z wykorzystaniem poradni diagnostycznych
• +3 więcej

• Permanentne niedofinansowanie szpitali utrudnia zapewnienie cyberbezpieczeństwa placówek medycznych
• Atak ransomware sparaliżował systemy szpitala — dane częściowo zaszyfrowane, nie można wykluczyć wycieku danych pacjentów
• Niedobór specjalistów IT w ochronie zdrowia — dobrej klasy specjalista od cyberbezpieczeństwa zarabia dużo więcej niż w budżetówce
• +2 więcej

• Pilne wsparcie finansowe dla szpitala na cyberbezpieczeństwo ze strony MSWiA i Ministerstwa Zdrowia
• Wdrożenie nowego oprogramowania i dodatkowych zabezpieczeń po ataku
• Ostrożna odbudowa systemów z weryfikacją backupów przez specjalistów (CSIRT, CeZ) przed ich użyciem
• +1 więcej

• Terapia CAR-T była w Polsce dla dorosłych niedostępna z powodu braku refundacji — leczenie kosztuje ponad milion złotych na pacjenta
• Przed wprowadzeniem terapii CAR-T szanse przeżycia chorych na agresywnego chłoniaka wynosiły 10%
• Pacjenci z Dolnego Śląska musieli dotąd jeździć na leczenie do odległych ośrodków

• Uruchomienie terapii CAR-T dla dorosłych pacjentów na Dolnym Śląsku, blisko miejsca zamieszkania
• Zapewnienie leczenia hematoonkologicznego na miejscu (jak w zachodniej Europie), by chory szybko mógł spotkać się z lekarzem w razie powikłań

• Interakcje leków lekceważone przez lekarzy i pacjentów („Kopciuszek” farmakoterapii)
• Błędy medyczne w ordynacji leków częstsze niż same działania niepożądane
• Polipragmazja — powyżej siedmiu leków rośnie ryzyko działań niepożądanych
• +4 więcej

• Zmniejszanie liczby stosowanych leków dla obniżenia śmiertelności
• Dialog z pacjentem o przyjmowanych lekach, suplementach i używkach
• Unikanie interakcji i rozsądne stosowanie skojarzeń w politerapii
• +2 więcej

• Niewielka chęć kobiet w ciąży do szczepień
• Szczepionka przeciwko RSV jest płatna (trwa proces refundacyjny)
• Niedostateczne przekonanie położników, położnych i lekarzy rodzinnych do szczepień w ciąży
• +1 więcej

• Szczepienie kobiet w ciąży (krztusiec, grypa, COVID-19, RSV) dla ochrony dziecka przeciwciałami matki
• Refundacja obniżająca cenę szczepionki przeciwko RSV
• Praca nad postawą i wiedzą położników, położnych i lekarzy rodzinnych
• +1 więcej

• Niekontrolowane samoleczenie i narastająca polipragmazja
• Interakcje lek–lek, lek–żywność, lek–suplement prowadzące do hospitalizacji
• Brak pełnej wiedzy o tym, co pacjent faktycznie przyjmuje (leki OTC, suplementy)
• +1 więcej

• Edukacja pacjenta jako warunek bezpiecznego samoleczenia
• Koncyliacja i przeglądy lekowe u pacjentów hospitalizowanych
• Szersze wykorzystanie kompetencji farmaceuty klinicznego w zespole terapeutycznym

• Ciągłe zapominanie o profilaktyce zdrowotnej
• Przez pandemię rzadsze zgłaszanie się do lekarzy i wykonywanie badań
• Choroby cywilizacyjne wykrywane zbyt późno

• Kioski profilaktyczne w oddziałach wojewódzkich NFZ (pomiar wzrostu, wagi, BMI, ciśnienia)
• Doradcy ds. profilaktyki proponujący udział w programach profilaktycznych i bezpłatne diety
• Pomoc w założeniu Profilu Zaufanego i aktywacji Internetowego Konta Pacjenta
• +1 więcej

• Weryfikacji podlega tylko ok. 20% z 190 tys. zarejestrowanych suplementów
• Brak systemu dopuszczeń suplementów — wystarczy powiadomienie GIS
• Ustawa nie określa terminu, w którym GIS musi podjąć działania sprawdzające
• +2 więcej

• Monitorowanie rejestru suplementów i wszczynanie postępowań wyjaśniających przy wątpliwościach
• Zespół ds. suplementów diety wspierający GIS rekomendacjami dot. składników
• Rozporządzenie MZ z listą niedozwolonych składników
• +1 więcej

• Otyłość to jedna z najczęstszych chorób niezakaźnych — do 2035 r. 1,53 mld chorych
• Cukrzyca typu 2 jako powikłanie otyłości rośnie w alarmującym tempie
• Trwałe utrzymanie efektu leczenia otyłości jest głównym wyzwaniem
• +2 więcej

• Zapewnienie dostępu do nowoczesnych terapii (agoniści GLP-1/GIP/glukagonu) wszystkim potrzebującym pacjentom
• Indywidualizacja terapii wg preferencji i chorób współistniejących pacjenta
• Upowszechnienie tańszych terapii po utracie patentów

• Lekarze POZ mają dokładanych coraz więcej obowiązków i są przeciążeni
• Niezagospodarowana przestrzeń współpracy farmaceuty klinicznego z placówkami POZ
• Długie kolejki do lekarzy
• +1 więcej

• Włączenie farmaceuty klinicznego do współpracy z POZ
• Recepta kontynuowana i przegląd lekowy realizowane przez farmaceutę, by odciążyć lekarza
• Rozwój kształcenia przed- i podyplomowego z farmacji klinicznej
• +2 więcej

• Farmacja kliniczna w Polsce wciąż na marginesie — potencjał niewykorzystany i niezakorzeniony w systemie.
• Brak jasno zdefiniowanego miejsca i roli farmaceutów klinicznych oraz regulacji prawnych tego obszaru.
• Usługi farmacji klinicznej nie są zdefiniowane jako świadczenie refundowane, co hamuje rozwój.
• +3 więcej

• Wdrożenie „recepty kontynuowanej” przez farmaceutę dla odciążenia lekarzy POZ i weryfikacji farmakoterapii.
• Model zintegrowanej opieki farmaceuty klinicznego na oddziale: koncyliacja i przegląd lekowy, udział w odprawach i obchodach, konsultacje antybiotykoterapii.
• Definiowanie roli farmaceuty klinicznego w krajowych regulacjach i wprowadzenie refundacji jego usług.
• +3 więcej

• Brak regularnego monitoringu zdrowia psychicznego armii — jedna z największych luk systemowych.
• W Siłach Zbrojnych RP służy zaledwie 13 czynnych psychiatrów wojskowych.
• Jeden psycholog pierwszej linii ma pod opieką średnio 825 żołnierzy przy normie NATO 300–500.
• +2 więcej

• Zainicjowanie badań oceny kondycji psychicznej polskiej armii pod egidą WIM–PIB.
• Wprowadzenie regularnego, populacyjnego monitoringu zdrowia psychicznego żołnierzy wzorem NATO (UK, Kanada).
• Tworzenie programów profilaktycznych i interwencyjnych opartych na danych z monitoringu.
• +2 więcej

• Kondycja psychiczna żołnierza odzwierciedla słabą kondycję psychiczną polskiego społeczeństwa.
• Badania przesiewowe Wojskowych Komisji Lekarskich nie wykrywają wielu zaburzeń zdrowia psychicznego.
• Wojsko ani instytucje statystyki zdrowotnej nie dysponują danymi o kondycji psychicznej armii.
• +2 więcej

• Systematyczne monitorowanie problemów zdrowia psychicznego w populacji żołnierzy w kontekście kondycji społeczeństwa.
• Organizacja konferencji naukowych diagnozujących zdrowie psychiczne żołnierzy i weteranów.

• Ataki i incydenty zagrażające bezpieczeństwu personelu medycznego, w tym zespołów ratownictwa, także w czasie pokoju.
• Rosnące spektrum zagrożeń dla systemu: geopolityczne, militarne, cyberataki, działania hybrydowe, ryzyka dla infrastruktury krytycznej i typu CBRN.
• Kryzys kadrowy w ochronie zdrowia.
• +1 więcej

• Traktowanie systemu ochrony zdrowia jako infrastruktury krytycznej państwa.
• Nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym wdrażająca dyrektywę CER (odporność podmiotów krytycznych).
• Doposażenie zespołów ratownictwa, zmiany prawne i zaostrzenie kar za ataki na personel.
• +2 więcej

• Wielu pacjentów, zwłaszcza seniorów, nie wie o istnieniu EDM i IKP lub nie potrafi z nich korzystać.
• Farmaceuta postrzegany głównie jako sprzedawca leków „przez szybę”, a nie jako edukator i doradca zdrowotny.
• Zbyt mało osób chce studiować farmację.
• +1 więcej

• Autorski program warsztatów edukacyjnych „Odczaruj polską farmację” dla dzieci w przedszkolach i szkołach, z otwartymi konspektami.
• Gabinety farmaceutyczne — wyjście farmacji poza aptekę i budowa bezpośredniej relacji z pacjentem.
• Usługi farmaceuty w domu pacjenta (wymazy, przeglądy lekowe).
• +3 więcej

• Instytut należy do najbardziej zadłużonych instytutów medycznych w kraju (w 2016 tylko 3 z 16 miały dodatni wynik).
• Utrata kategorii naukowej „A” skutkuje niższą dotacją statutową.
• Naukowcom brakuje grantów na innowacyjne projekty badawcze.
• +2 więcej

• Komercyjne świadczenie usług zdrowotnych nieobjętych kontraktem z NFZ (urynkowienie pracowni).
• Program opieki koordynowanej/kompleksowej nad pacjentem z wczesnym zapaleniem stawów — szybka ścieżka diagnostyki i leczenia (pilotaż w kilku ośrodkach).
• Rozwój oddziałów geriatrycznych i pracowni gerontologicznych w całym systemie ochrony zdrowia.
• +3 więcej

• Sam lekarz nie ma dość czasu, by odpowiadać za edukację zdrowotną i profilaktykę pacjentów.
• Brak spięcia rozproszonych działań profilaktycznych w jeden ogólnonarodowy program.
• Wyszczepienie w populacji ogólnej jest niskie w porównaniu z grupami objętymi zorganizowaną profilaktyką.

• Standaryzowane zalecenie: algorytmy programu szczepień wpięte w system, automatycznie generujące skierowanie po osiągnięciu wieku.
• Automatyczne, imienne przypomnienia kierujące pacjenta na szczepienie/profilaktykę.
• Wykorzystywanie wszystkich zawodów medycznych uprawnionych do edukacji zdrowotnej, nie tylko lekarza.
• +2 więcej

• Trudna sytuacja finansowa myślenickiego szpitala powiatowego
• Ryzyko utraty samodzielności szpitala przy ewentualnej fuzji ze Szpitalem Uniwersyteckim
• Dezinformacja i panika wokół rzekomej likwidacji szpitala

• Sprzeciw wobec likwidacji szpitala przy dążeniu do rozwoju i podniesienia jakości jego usług
• Współpraca ze Szpitalem Uniwersyteckim jako droga rozwoju placówki
• Przekazywanie mieszkańcom zweryfikowanych informacji przez samorządowców gmin powiatu

• Trudna sytuacja finansowa szpitala powiatowego w Myślenicach
• Niedostateczna liczba personelu medycznego do obsady dyżurów, zwłaszcza w okresach świątecznych
• Słabość i niedobory kadrowe małych szpitali powiatowych wobec dużych jednostek uniwersyteckich

• Plan naprawczy i reforma finansów szpitala po wielomiesięcznym audycie — oszczędności w rok bez uszczerbku dla pacjenta
• Ewentualna współpraca ze Szpitalem Uniwersyteckim (dostęp do rezydentów na dyżury) z zachowaniem wpływu powiatu na szpital i majątek
• Konsultacje społeczne przed ewentualnym połączeniem
• +1 więcej

• Zależność Polski od zewnętrznych dostaw leków — zagrożenie bezpieczeństwa lekowego w niestabilnej sytuacji geopolitycznej
• Ograniczona krajowa dostępność produktów wysokoaktywnych i onkologicznych

• Budowa krajowej fabryki produktów wysokoaktywnych i onkologicznych (TZF Polfa)
• Zapewnienie bezpieczeństwa lekowego przez utrzymanie dostępności kluczowych leków niezależnie od sytuacji geopolitycznej

• Większość chorób cywilizacyjnych wynika ze stylu życia: braku aktywności, złej diety, alkoholu, palenia, stresu
• Zaniedbywanie profilaktyki mimo że zapobieganie jest tańsze i skuteczniejsze niż leczenie
• Starzejąca się populacja: wkrótce więcej pacjentów do leczenia niż osób łożących na system
• +1 więcej

• Przestawienie systemu na profilaktykę i wczesną diagnostykę
• Promocja zdrowego stylu życia (dieta, codzienna aktywność) — 93% mniej cukrzycy, 50% mniej zawałów i nowotworów
• Interdyscyplinarna, długoterminowa opieka nad pacjentami z wielochorobowością
• +1 więcej

• Brak jasnej strategii rozwoju robotyki medycznej w Polsce
• Rynek robotyki rośnie w sposób niekontrolowany i nieoptymalny
• Brak danych jakościowych o efektach technologii medycznych utrudnia decyzje
• +2 więcej

• Centralny, koordynowany model rozwoju robotyki medycznej
• Pomiar i monitorowanie jakości poprzez rejestry i sprawozdawczość
• Alternatywne modele finansowania: wspólne zakupy, leasing, pilotaże
• +2 więcej

• Zlikwidowano specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa diabetologicznego mimo epidemii cukrzycy
• Brak konsultanta krajowego w dziedzinie pielęgniarstwa diabetologicznego
• Holistyczna edukacja diabetologiczna to brakujące ogniwo w opiece nad chorym
• +1 więcej

• Przywrócenie specjalizacji w pielęgniarstwie diabetologicznym lub powołanie konsultanta krajowego
• Umieszczenie usługi edukatora ds. diabetologii w koszyku świadczeń gwarantowanych (AOS)
• Wdrożenie Standardów Holistycznej Edukacji Diabetologicznej
• +2 więcej

• Pacjent pierwszorazowy z cukrzycą nie ma dostępu do edukacji diabetologicznej zaraz po diagnozie
• Przepisy NFZ nie pozwalają pielęgniarce udzielić porady edukacyjnej tego samego dnia co lekarz
• Niewykorzystany potencjał pielęgniarek diabetologicznych w AOS
• +2 więcej

• Zmiana zarządzeniem prezesa NFZ umożliwiająca poradę pielęgniarską edukacyjną tego samego dnia co wizyta lekarska
• Włączenie edukacji pacjentów pierwszorazowych jako standardu (odwrócona piramida świadczeń)
• Wczesna edukacja diabetologiczna dla uzyskania wyrównania metabolicznego i uniknięcia powikłań

• Rząd planuje ograniczyć odpis na Agencję Badań Medycznych do 0,3 proc., odbierając jej ok. 553 mln zł — pełnię przychodów z odpisu NFZ
• Redukcji finansowania ABM nie konsultowano z kierownictwem Agencji
• Zapis 'do 0,3 proc.' odbiera przewidywalność finansowania i grozi niewykonaniem wieloletnich umów oraz wstrzymaniem trwających badań klinicznych
• +2 więcej

• Utrzymanie gwarantowanego i przewidywalnego poziomu finansowania badań biomedycznych
• Obrona modelu finansowania ABM zabezpieczonego przed bieżącymi decyzjami politycznymi
• Wzmacnianie mechanizmów wspierających gospodarkę opartą na wiedzy

• Zalew clickbaitowych, sprzecznych informacji o dietach i odchudzaniu w mediach i od influencerów
• Drastyczne diety i obsesja na punkcie wagi prowadzą do zaburzeń odżywiania
• Brak w szkołach praktycznych zajęć o odżywianiu i rozmów z psychologami o zaburzeniach odżywiania
• +1 więcej

• Medycyna kulinarna — przekładanie wiedzy o żywieniu na praktyczne przygotowywanie posiłków
• Medycyna stylu życia jako profilaktyka i wsparcie leczenia chorób przewlekłych
• Włączenie farmaceuty w opiekę żywieniową i edukację pacjenta (dieta obok farmakoterapii)
• +1 więcej

• Choroby przewlekłe wymagają wsparcia procesu leczenia poprzez zmianę nawyków i wyborów pacjenta

• Medycyna stylu życia — interwencje oparte na dowodach naukowych zmieniające nawyki pacjenta, zwłaszcza w chorobach przewlekłych

• Brak jakichkolwiek zachęt wspierających krajową produkcję farmaceutyczną
• Surowce do produkcji leków są w większości importowane, bo to bardziej opłacalne
• Tylko 13 proc. refundowanych leków jest produkowanych krajowo; przy wstrzymaniu dostaw 87 na 100 pacjentów może nie dostać leku
• +2 więcej

• Zmiany systemowe i prawne oraz realne wsparcie finansowe dla produkcji leków krytycznych
• Współpraca międzyresortowa z zaangażowaniem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
• Ochrona i finansowe wsparcie leków z krajowej listy leków krytycznych