Katalog opinii

• brak dialogu Ministerstwa Zdrowia ze stroną społeczną w Zespole Trójstronnym
• obciążanie środowiska medycznego patologiami urządzonymi przez kolejne rządy

• reforma prowadzona w dialogu ze stroną społeczną

• pogarszająca się kondycja zdrowotna polskich mężczyzn

• narodowa strategia zdrowia mężczyzn

• ustawa o minimalnym wynagrodzeniu z 2022 r. przyjęta bez źródeł finansowania (58 mld zł, w tym roku 70 mld zł)
• nakłady rosną, a szpitale przyjęły tylko 3 proc. więcej pacjentów
• rozwiązania doraźne zamiast systemowych zmian

—

• grozi jeszcze większa dziura w finansach NFZ

• podatek zdrowotny proponowany przez Lewicę
• nieoszczędzanie na badaniach profilaktycznych

• niektóre szpitale przeznaczają nawet 100 proc. budżetu na wynagrodzenia
• brak przejrzystości, na co idą pieniądze ze składek

• transparentny system wydatkowania składek zdrowotnych
• rozwiązania dotyczące wynagrodzeń i przeprofilowania oddziałów

• realne nakłady na zdrowie w 2027 r. to 6,24% PKB, nie 7%
• koszty zadań NFZ rosną szybciej niż finansowanie
• niedobór środków wydłuża kolejki pilnych pacjentów i zwiększa zaległości płatnicze szpitali

—

• cesarskie cięcia bez wskazań medycznych wykonuje się nieformalnie, bez pewności, że kobiety znają ryzyko

• uporządkowana ścieżka konsultacyjno-edukacyjna dla kobiet rozważających cesarkę z przyczyn niemedycznych
• uszanowanie świadomego wyboru cesarskiego cięcia przez kobietę

• rozproszenie opieki położniczej między zbyt wiele oddziałów — za mało porodów na dyżur, personel traci doświadczenie

—

• brak podstawy prawnej dla cesarskiego cięcia na życzenie — szuka się pozornych wskazań („uprawiamy fikcję”)

• uregulowanie cesarskiego cięcia na życzenie pacjentki

• emocjonalne komunikaty polityków o wynagrodzeniach medyków budują fałszywy obraz

• debata o wynagrodzeniach oparta na faktach i rzetelnej statystyce

• niedostateczny dostęp do systemowego wsparcia psychologicznego dla przewlekle chorych dzieci
• brak wsparcia w szkołach dla uczniów z chorobami przewlekłymi
• ograniczenia wiekowe w programie lekowym SM blokują dzieciom dostęp do skutecznych terapii

• psycholog jako stały członek zespołu terapeutycznego dziecka z chorobą przewlekłą
• dostęp do nowoczesnych terapii SM także dla młodszych dzieci

—

• pełna wiedza Ministerstwa Zdrowia o zarobkach każdego lekarza, przypisanych do numeru PESEL
• ewentualne limity zarobków lub ograniczenia zatrudnienia lekarzy, ale bez wydłużania kolejek

• żaden rząd nie przeprowadził systemowej reformy ochrony zdrowia, bo politycy uznawali ją za polityczne samobójstwo

• 20 mld zł z przyszłego budżetu UE na systemową reformę ochrony zdrowia
• obowiązek przeprowadzenia reformy przez obecny lub kolejny rząd

• likwidacja szpitali przypisywana ministrze zdrowia
• model, w którym pacjent płaci fakturę u lekarza i odzyskuje pieniądze z NFZ, to prywatyzacja służby zdrowia

—

• usuwanie najtańszych leków z listy bezpłatnych leków dla seniorów
• szpitale ograniczają diagnostykę przez nowe zasady finansowania
• limit na kolonoskopię dla chorych przy braku limitu dla badań przesiewowych
• +1 więcej

—

• dyrektorzy szpitali i koordynatorzy SOR z nadania politycznego
• obniżanie standardów: skracanie stażu i dopuszczanie lekarzy bez znajomości języka polskiego
• brak systemu, który wychwytuje nadmiarowe i zdublowane godziny pracy lekarzy
• +2 więcej

• limit czasu pracy lekarzy
• system sprawdzający rozliczany czas pracy lekarzy

• cięcie 800 mln zł na badania diagnostyczne
• dziura w NFZ szacowana na 26 mld zł
• szpitalom powiatowym grozi utrata płynności i zamykanie oddziałów

• przywrócenie 800 mln zł na badania diagnostyczne
• dokładanie pieniędzy do NFZ zamiast likwidacji szpitali

—

• debata o programie bezpłatnych leków 65+ oparta na wyliczeniach NFZ
• fizyczna dostępność leków w aptekach, także w sytuacjach kryzysowych, jako priorytet

• ograniczenie finansowania TK i rezonansu przesunie pacjentów na SOR
• pacjenci trafiają na SOR, bo nie mogą dostać się do poradni specjalistycznych
• diagnostyka w szpitalu jest droższa niż przedszpitalna

—

• koszty badań na SOR przewyższą ryczałt
• szpital powiatowy nie może czekać rok na zapłatę 50 proc. nadwykonań
• dostosowanie się do limitów NFZ oznacza ograniczenie badań

—

• ponad połowa biosymilarów rejestrowanych w UE pochodzi z importu
• wydłużenie dodatkowych świadectw ochronnych (SPC) zahamuje rozwój biotechnologii w Europie

• rozwój krajowego przemysłu generycznego i biosymilarów
• konkurencja biosymilarów jako sposób na szerszy dostęp do terapii
• ocena unijnych regulacji lekowych z perspektywy ekonomicznej i zdrowotnej

• niewydolność systemu i brak czasu lekarzy otwierają pole dla dezinformacji medycznej
• sztywna komunikacja instytucji zdrowia

• jasne przepisy i realne sankcje za szkodliwą dezinformację medyczną
• komunikacja instytucji zdrowia prosta, z empatią, w social mediach, szkołach i przychodniach

• projekt MZ odbiega od ustaleń ministerialnego zespołu ekspertów w sprawie kształcenia położnych
• liczba szkół pielęgniarskich podwoiła się, a skład rady akredytacyjnej się nie zmienił
• rada akredytacyjna nie może odebrać uczelni akredytacji

• kształcenie położnych jako kierunek zamawiany, uruchamiany przy realnym zapotrzebowaniu
• utrzymanie położnictwa jako odrębnej ścieżki kształcenia
• szersze wykorzystanie kompetencji położnych przez Ministerstwo Zdrowia
• +2 więcej

• luka pokoleniowa położnych: do końca 2030 r. ponad 76 proc. pracujących położnych będzie miało uprawnienia emerytalne
• w niektórych województwach znikną aktywne zawodowo położne

—

• źle dobrane kryteria map potrzeb zdrowotnych wykluczają większość ośrodków reumatologicznych
• reformy prowadzone bez konsultacji ze środowiskiem
• system premiuje specjalności zabiegowe, a karze kompleksową opiekę

• zmiana kontraktowania: premiowanie diagnostyki i kompleksowego prowadzenia chorego zamiast samych procedur

• ośrodki wstrzymują przyjmowanie zakwalifikowanych pacjentów z obawy przed brakiem finansowania
• pacjenci nie mogą zapisać się do kolejki, więc planowanie zapotrzebowania i limitów opiera się na niepełnych danych

—

• mapa potrzeb zdrowotnych w obecnym kształcie pozbawi północną Polskę zaplecza szpitalnego w reumatologii
• AOS nie udźwigną leczenia biologicznego po redukcji oddziałów

—

• wyhamowanie włączeń do programów lekowych przez problemy finansowe i opóźnienia płatności NFZ
• nierówny regionalnie dostęp do programów lekowych

• inwestycja w profilaktykę i wczesne wykrywanie
• dostęp do wszystkich programów lekowych w każdym ośrodku reumatologicznym z oddziałem

• późna diagnoza chorób reumatycznych generuje koszty u wielu specjalistów
• obsługa programu lekowego niedofinansowana; rozliczenia roczne zamiast kwartalnych pogorszą sytuację ośrodków
• zakwalifikowani chorzy czekają na leczenie wyłącznie z powodu niedofinansowania

• wcześniejsze diagnozowanie i stabilne finansowanie
• triaż przez przeszkoloną pielęgniarkę i lekarza kierujący na szybką ścieżkę

• propozycje MZ odpowiadają na emocje społeczne zamiast naprawiać system
• brak przemyślanej oceny skutków regulacji; głos środowiska lekarzy nie jest wysłuchiwany

—

• propozycje MZ to nie prawdziwa reforma
• powtórzone propozycje bez poparcia dyrektorów, samorządów i innych interesariuszy

—

• nielimitowane świadczenia (MRI) wspierały rozwój prywatnego biznesu

• wzmacnianie systemu publicznego kosztem miejsca dla prywatnego

• koszty pracy kontraktowych lekarzy jako główny koszt zmienny badań diagnostycznych

• degresywna stawka za świadczenia ponad wartość umowy jako narzędzie renegocjacji kontraktów z personelem

• tradycyjny, oparty na hospitalizacji system psychiatrii nie odpowiada zmienionemu profilowi pacjenta

• systemowe wdrożenie centrów zdrowia psychicznego z konkursami NFZ w całym kraju
• odpowiedzialność terytorialna centrów zdrowia psychicznego

• zapowiadana likwidacja 30 proc. szpitali
• model, w którym pacjent płaci fakturę u lekarza i dochodzi zwrotu z NFZ, prowadzi do prywatyzacji ochrony zdrowia

—

• rządowe działania ograniczające dostęp do ochrony zdrowia (limity na diagnostykę)

—

—

• standaryzacja zakresu umów B2B w szpitalach

• w razie wojny cywilna ochrona zdrowia zostanie bez wsparcia wojskowej służby zdrowia

• szkolenia jak najszerszej grupy medyków w postępowaniu z rannymi w konfliktach zbrojnych

• MZ i NFZ nie mają wiedzy, kto ile zarabia w danym szpitalu
• narastająca podejrzliwość wobec zarobków lekarzy

• ustawa dająca agencji rządowej wgląd w zarobki lekarzy we wszystkich miejscach pracy

• jednolita maksymalna stawka dla wszystkich specjalizacji zniechęci do trudniejszych specjalizacji
• wspólny wskaźnik udziału płac w budżecie dla zróżnicowanych szpitali jest nieadekwatny; mniejsze szpitale nie zdołają go utrzymać
• zmiany wprowadzane zarządzeniem prezesa NFZ omijają realne konsultacje

• różnicowanie maksymalnych limitów wynagrodzeń wg specjalizacji i obciążeń
• część wynagrodzenia lekarza uzależniona od ruchomego wskaźnika jakościowego (efekty leczenia)

• decydenci nie podejmują działań wyprzedzających protesty zawodów medycznych
• przekazanie pieniędzy na wynagrodzenia do ogólnej puli kontraktowej przyczyniło się do załamania finansów szpitali powiatowych

• utrzymanie norm zatrudnienia pielęgniarek jako kompromisu między potrzebami pacjentów a możliwościami systemu

• regulacje będące „produktami postrajkowymi” destabilizują system i podnoszą koszty
• normy zatrudnienia pielęgniarek na łóżko nieadekwatne do zapotrzebowania (pediatria)
• przepisy tworzone ad hoc pod presją protestów, bez analizy merytorycznej

• deregulacja systemu

—

• program „Moje Zdrowie” jako narzędzie, które czyni profilaktykę fundamentem systemu

• młodzi pacjenci dotąd niewidoczni dla systemu

• programy profilaktyczne docierające do młodych dorosłych („Moje Zdrowie”)

• system ochrony zdrowia to niespójny „składak” zmian
• zmiany deregulacyjne zablokowane przez lobbing i politykę

• skupić dyrektorów na zarządzaniu szpitalem w istniejącym systemie

• szpitale powiatowe nie mają z czego odtwarzać infrastruktury
• umowy z NFZ utrwalają liczbę łóżek i normy zatrudnienia niezwiązane z jakością pracy

• zmiana struktury szpitalnictwa zamiast konkurencji blisko położonych szpitali

—

• powiązać zapłatę NFZ za procedurę z jakością leczenia

• NFZ płaci drugi raz za procedurę po nieskutecznym leczeniu w innym ośrodku
• szpitale zabetonowane w źródłach przychodów, brak nowego kontraktowania

—

• nadregulacja i dziesiątki sprawozdań miesięcznie
• brak nowego kontraktowania blokuje zmianę godzin pracy poradni AOS

—

• pomysły ograniczające dostęp obywateli do ochrony zdrowia
• wątpliwy model odpolitycznionego resortu zdrowia bez odpowiedzialności politycznej

• wielkie zmiany i odważne decyzje w ochronie zdrowia