Katalog opinii

• Konieczność łącznego spełnienia kryteriów eliminuje z sieci szereg szpitali publicznych, w tym ważne dla pacjentów szpitale jednoprofilowe
• Szpitale niepubliczne są de facto pozbawione możliwości zakwalifikowania do sieci
• Mniej niż 9 procent środków na konkursy to zdecydowanie za mało, gdy konkurs jest dla szpitala spoza sieci jedynym ratunkiem
• +3 więcej

• Poprawić kryteria kwalifikacji do sieci
• Podnieść odsetek środków przeznaczonych na postępowania konkursowe

• Dziesiątki szpitali nie wejdą do sieci ani nie zdobędą kontraktu w konkursie, a ustawa nic o ich przyszłości nie mówi
• Zamknięcie oddziałów wykonujących zaćmy i endoprotezy wydłuży już wieloletnie kolejki

• Namawiać szpitale spoza sieci do przekształcenia się w placówki opieki długoterminowej, opiekuńczej, rehabilitacyjnej i paliatywnej
• Zająć się geriatrią, której projekt nie dotyka

• Ryczałt odwraca zasadę „pieniądz idzie za pacjentem” — pacjent staje się kosztem, a kosztowny pacjent gorącym kartoflem przerzucanym między szpitalami
• Projekt nie zwiększa nakładów na leczenie szpitalne, a koszty rosną
• Ryczałt wypłacany z góry daje bezpieczeństwo szpitalom w sieci i żadne pacjentom

• Poprawić błędy w wycenach procedur i zmienić taryfikację zamiast wywracać cały system finansowania
• Zwiększyć nakłady na ochronę zdrowia
• Zwiększyć limity przyjęć na kierunki lekarskie i liczbę miejsc rezydenckich

• Brak lekarzy do nocnej i świątecznej opieki — nie ma jej nawet w programie specjalizacji z medycyny rodzinnej
• Wycena nocnej i świątecznej opieki pozostaje daleko w tyle za rosnącą stawką POZ
• Jeśli w promieniu 100 km będą tylko szpitale I poziomu bez wymaganego zabezpieczenia anestezjologicznego, pacjent nie ma gdzie trafić — a anestezjologia znajdzi
• +1 więcej

• Wydzielić finansowanie anestezjologii z ryczałtu
• Ująć w sieci samodzielne szpitale rehabilitacyjne

• Nie wiadomo, co się stanie z pacjentem w stanie ciężkim, gdy szpitalowi skończy się ryczałt kilka miesięcy przed końcem roku — dotąd były nadwykonania
• Ryczałt grozi zasadą „czy się stoi, czy się leży” — brak sposobu odróżnienia szpitala pracującego od niepracującego
• Procedury wysokospecjalistyczne kosztujące po 200 tys. zł mogą nie zmieścić się w budżecie szpitala

• Zabezpieczyć finansowanie procedur wysokospecjalistycznych poza ryczałtem szpitala

• Nie wierzy w zapowiedź rządu i płatnika, że po wejściu sieci stawka za punkt wzrośnie — publicznie obstawia przeciw

—

—

• Wprowadzać sieć i nowe kontraktowanie bez zwłoki — samorządy powiatowe są na to przygotowane
• Objąć Podkarpacie pilotażem reformy

• System wprowadzany zbyt szybko i bez analiz finansowych, co wypycha zarządy szpitali w decyzje ratunkowe
• Zarząd chciał połączyć jego szpital z innym, co po pewnym czasie doprowadziłoby do zakończenia działalności Katowickiego Centrum Onkologii
• Oddział geriatryczny leczący około tysiąca pacjentów rocznie nie ma kontraktu

• Nie łączyć geriatrii z interną, bo niszczy to kompleksowość opieki nad pacjentem geriatrycznym

• Wymóg posiadania kontraktu na oddział anestezjologii i intensywnej terapii przez dwa lata wyklucza szpitale, które ten oddział dopiero uruchomiły za pieniądze s
• Jej szpital z 15 oddziałami dostanie ryczałt na 4 oddziały
• Chemioterapia kwalifikuje się po kwartale kontraktu, a OAiT po dwóch latach — kryteria są niespójne

• Potraktować oddziały intensywnej terapii i anestezjologii przy kwalifikacji do sieci tak jak chemioterapię — krótszym wymaganym okresem kontraktu

• Kryteria kwalifikacji do sieci — kryterium oddziałów i kryterium dotychczasowego kontraktu z NFZ — tworzą ogromne pole do uznaniowości i nie mają obiektywnych p
• Ryczałt będzie działał demotywująco, a jego wysokość będzie niedostateczna
• Oddziały poza ryczałtem wygasną same z przyczyn ekonomicznych, bez decyzji administracyjnej o likwidacji
• +1 więcej

• Zobiektywizować kryteria kwalifikacji do sieci
• Podać, ile oddziałów szpitalnych resort przewiduje do likwidacji w szpitalach, które wejdą do sieci

• Sytuacja finansowa szpitali powiatowych staje się krytyczna — po czterech latach bez straty musiał pominąć amortyzację, żeby nie zamknąć roku pod kreską
• W obecnym systemie szpital nie dostał zapłaty za leczenie pacjenta z podejrzeniem choroby wysoce zakaźnej, bo takie były przepisy

• Wdrożyć reformę sieci szpitali jak najszybciej, bez dalszego przesuwania terminu

• Twierdzenie resortu, że podział środków na 91 proc. i 9 proc. przekłada się na liczbę świadczeń, jest nieprawdą
• Dwa najczęstsze zabiegi chirurgiczne w Polsce — cholecystektomia (60 tys.) i przepuklina (50 tys.) — były wykonywane w chirurgii jednego dnia, a liczba zabiegów
• Nie wiadomo, co ze szpitalami, które nie osiągną wymogów technicznych i sanitarnych do końca 2017 r.

• Wyjaśnić, jak zabiegi dotąd wykonywane w chirurgii jednego dnia mają zostać przeniesione do szpitali finansowanych ryczałtem

• W projektowanych przepisach o sieci szpitali nie ma żadnego odniesienia do geriatrii
• Geriatria ma być rozliczana w ramach leczenia na oddziałach chorób wewnętrznych, co grozi likwidacją jedynego w Polsce Szpitala Geriatrycznego w Katowicach (bra
• W rozwijaniu geriatrii wyczuwa się wewnętrzny opór środowiska lekarskiego

• Zwiększyć dziesięciokrotnie liczbę łóżek geriatrycznych i podobnie liczbę geriatrów

• Na około 400 geriatrów stu kilkudziesięciu nie ma pracy
• Dyrektorzy szpitali nie chcą zakładać oddziałów geriatrycznych, bo gwarancja kontraktu jest mała
• Mówiono o geriatrii jak o priorytecie, a jednocześnie nie organizowano miejsc pracy dla geriatrów i nie realizowano zaleceń właściwej wyceny procedur geriatrycz

• Zrealizować zalecenia dotyczące właściwej wyceny procedur geriatrycznych

• Hematologia jest w projekcie zarezerwowana wyłącznie dla szpitali onkologicznych, choć w wielu regionach — w tym na Opolszczyźnie — działa w szpitalu specjalist
• Chemioterapia zarezerwowana tylko dla szpitali stricte onkologicznych, choć jej szpital leczy raka płuca na oddziale pulmonologii
• Wśród profili pominięto całkowicie gastroenterologię, endokrynologię, diabetologię oraz dermatologię z wenerologią
• +1 więcej

• Uwzględnić na trzecim poziomie sieci profil hematologii i profil chemioterapii

• Prowadzi oddział geriatryczny od dziesięciu lat i dopłaca do niego
• Utworzył centrum geriatryczne i trzy miejsca akredytacyjne, szkoli geriatrów, a w projekcie o geriatrii nie ma ani słowa

• Zająć stanowisko wobec geriatrii — nie tylko w kontekście sieci, ale w ogóle

• Problemem nie jest wejście szpitali powiatowych do sieci, ale utrzymanie się w niej — wejdą „ogołocone i pokancerowane”
• Szpitale powiatowe utrzymują się wyłącznie dzięki inwencji zarządzających i pracowników i trudno im przetrwać z miesiąca na miesiąc
• Kardiologia w szpitalu powiatowym mogła działać obok interny, a teraz ma być w niej wchłonięta — to nie to samo
• +2 więcej

• Ogłosić explicite, jasno i konkretnie, wszystkie przesłanki, jakie szpital powiatowy musi spełnić, by znaleźć się w systemie

• Jedyne centrum leczenia oparzeń jest poza siecią i nie jest ujęte w przewidywanych zmianach, choć przyjmuje pacjentów z całego kraju i ma lądowisko na dachu
• Mapy potrzeb zdrowotnych pokazują, że tego szpitala nie ma i że na Śląsku nie ma oparzeń
• Mapy dają fałszywy trend malejący w oparzeniach, bo szpital rozliczany jest jako oddział chirurgiczny i jego przypadki nie są widoczne jako oparzenia

• Znaleźć dla centrum leczenia oparzeń miejsce na poziomie szpitali ogólnopolskich

• Obowiązkowy wymóg posiadania oddziału torakochirurgicznego wyklucza z sieci szpitale specjalizujące się w kompleksowym leczeniu zachowawczym pulmonologicznym —
• Szpitale pulmonologiczne jako jedyne diagnozują i leczą gruźlicę oraz prowadzą rehabilitację pulmonologiczną, zmniejszając liczbę zaostrzeń wymagających powtórn
• W projekcie rozporządzenia całkowicie pominięto chemioterapię i hospitalizację raka płuca — nowotworu o najwyższej liczbie zgonów
• +1 więcej

• Wprowadzić profil chemioterapii w trybie hospitalizacji i jednodniowym jako ALTERNATYWNY wobec torakochirurgii, żeby szpitale pulmonologiczne mogły wejść do sie

• Szpital od 70 lat buduje pozycję na dwóch profilach — rehabilitacji i ortopedii — a próg czterech profili zmusza go do dorabiania profili nowych i słabszych
• Wymóg czterech profili na wejściu to błąd systemowy w myśleniu o sieci, bo premiuje liczbę profili zamiast jakości dorobku

• Uznać w kwalifikacji dwa profile o wysokiej jakości zamiast wymuszać dorabianie kolejnych

• Szpital poniósł ponad 45 mln zł nakładów, dostosowując się do zarządzenia ministra zdrowia (część ze środków RPO), a teraz jego profile wykraczają poza poziom p
• Ryczałt liczony z danych historycznych nie uwzględnia placówek, które po 31 grudnia 2015 r. dynamicznie zwiększyły działalność — u niego wzrost osobodni o 30 pr

• Rozstrzygnąć, co stanie się z profilami wykraczającymi poza przypisany poziom w placówkach, które zainwestowały w dostosowanie
• Uwzględnić w budżecie placówki, które rozwinęły działalność po roku bazowym 2015

• Reumatologia nie znalazła się w wykazie profili sieci
• Ustawa jest wewnętrznie sprzeczna: reumatologia istnieje w klinikach i instytutach, a nie ma jej w szpitalach uznanych za monoprofilowe, które w praktyce mają w
• Traktowanie pacjentów reumatologicznych zależnie od tego, do jakiego szpitala trafią, to nierówność wobec prawa — podział na pacjentów pierwszego i drugiego sor
• +1 więcej

• Uwzględnić reumatologię w profilach sieci także dla szpitali specjalistycznych, nie tylko klinik i instytutów

• Mapy potrzeb zdrowotnych nie spełniają pokładanych w nich oczekiwań
• Szpitale nie dostały z map praktycznie żadnych materiałów, które pomogłyby im planować rozwój
• Mapy miały odpowiedzieć na pytania o liczbę i rodzaje łóżek oraz ich rozmieszczenie, wsparcie w planowaniu kosztownych inwestycji, bazę sprzętową i planowanie k

• Dostarczyć zarządzającym szpitalami dane z map w formie użytecznej do tworzenia planów rozwoju placówki

• Mapy potrzeb zdrowotnych i sieć szpitali to dwa narzędzia, które okazały się niekompatybilne — mapy służą głównie do sięgania po środki unijne, a sieć stała się
• Ani projekt sieci, ani mapy nie uwzględniają opieki psychiatrycznej i świadczeń kontraktowanych odrębnie
• Szpitale psychiatryczne nie są wymieniane w założeniach przepisów o sieci, a mapy potrzeb dla zdrowia psychicznego nie powstają

• Objąć mapami potrzeb i siecią szpitali opiekę psychiatryczną oraz świadczenia kontraktowane odrębnie

• W mapach leczenia szpitalnego opublikowanych 30 kwietnia 2016 r. są oddziały z zerową liczbą łóżek — błąd pochodzi z rejestrów wojewodów, gdzie dane nie zawsze
• Nie ma rozstrzygnięcia, które świadczenia i w jaki sposób przesuwać ze szpitali do opieki ambulatoryjnej i podstawowej, choć postulat przesuwania powtarza się c

• Traktować mapy jako pokazanie, jakimi danymi resort dysponuje przy podejmowaniu decyzji, a nie jako próbę centralnego zarządzania systemem

• Przepisy nakazujące NFZ sfinansowanie działań naprawczych są niewykonalne, bo projekt nie zawiera mechanizmu łączącego postępowanie naprawczo-rozwojowe z finans
• Z żadnego przepisu nie wynika, by nakłady na szpitalnictwo miały wzrosnąć
• Projekt wprowadza do szpitala ministerialnego zarządcę decydującego o losach podmiotu, ale nie zdejmuje przy tym odpowiedzialności finansowej z zarządu szpitala

• Powiązać program naprawczo-rozwojowy z finansowaniem świadczeń przez NFZ
• Uregulować odpowiedzialność finansową zarządu szpitala w okresie, gdy decyzje podejmuje zarządca wyznaczony przez ministra

• Ocena ogólna projektu jest negatywna z powodu rozbieżności między celami a zapisanymi propozycjami
• Projekt nie zawiera rozwiązań modernizacyjnych — brak wsparcia transformacji energetycznej, cyfryzacji, automatyzacji, robotyki i opieki opartej na wyniku lecze
• Kategoryzacja opiera się na arbitralnie wybranych wskaźnikach stricte finansowych i nie uwzględnia wskaźników jakości ani efektów leczenia
• +3 więcej

• Oprzeć reformę na mechanizmach sprzyjających powstawaniu organizacji koordynowanej ochrony zdrowia konkurujących o wartość dla pacjenta — na przykład w formie k
• Objąć reformą także szpitale spoza sieci, najczęściej prywatne, i określić zasady współpracy szpitali z POZ, AOS i ZOL
• Wrócić do projektowania reform we współpracy z kluczowymi uczestnikami na wszystkich etapach

• Ocena szpitala oparta wyłącznie na wskaźnikach ekonomiczno-finansowych jest w działalności medycznej niepełna, wybiórcza i selektywna
• Zażalenie na postanowienie Prezesa Agencji Rozwoju Szpitalnictwa rozpatruje ten sam organ, który je wydał — to konflikt interesów
• Postanowienia wykonywane natychmiast, przy jednoosobowej decyzji dla kilkuset szpitali, mogą wywołać nieodwracalne skutki prawne
• +1 więcej

• Dodać do kryteriów kategoryzacji jakość świadczeń, zadowolenie pacjentów i personelu oraz posiadanie certyfikatu akredytacyjnego
• Usunąć zapasy z licznika wzoru na płynność szybką
• Wykonywać postanowienia Prezesa Agencji dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania odwoławczego

• Wymóg wskaźnika płynności szybkiej powyżej 1,00 dla kategorii A krzywdzi szpitale, które w ostatnich latach poprawiły wskaźniki ekonomiczne, ale progu jeszcze n
• Zapasy leków to około 40 procent zapasów szpitala i są w dużej części zwrotne do dystrybutora, a wzór na płynność szybką tego nie uwzględnia

• Zakwalifikować do kategorii A także szpital ze wskaźnikiem płynności szybkiej co najmniej 0,90, jeżeli wskaźnik rósł w każdym z pięciu ostatnich lat
• Wliczać zapasy produktów leczniczych do wzoru w połowie ich wartości

• Ustawa jest doraźną wrzutką bez kompleksowego spojrzenia, przepychaną bez szerokich konsultacji
• Łączenie własności przez związki samorządów tworzy nowy byt prawny, choć wystarczyłoby przekształcenie SPZOZ w spółkę akcyjną i Kodeks spółek handlowych
• Ocenę sytuacji finansowej szpitali powierza się AOTMiT, którą NIK w raporcie z czerwca 2025 r. oceniła negatywnie, stwierdzając nieprawidłowości we wszystkich k
• +1 więcej

• Odrzucić projekt w całości
• Zwiększyć nadzór nad samodzielnymi publicznymi zakładami opieki zdrowotnej zamiast tworzyć nowe byty prawne
• Powierzyć analizę sytuacji finansowej szpitali biegłym rewidentom, rzeczoznawcom majątkowym lub syndykom

• Ustawa nie rozwiązuje głównego problemu, czyli niedofinansowania systemu
• Mapa potrzeb może wymagać porodówki, a szpital nie chce jej prowadzić, bo procedury są tak źle wycenione, że przynosi ona ciągłe straty
• Po zmianie formy własności nie będzie narzędzia, żeby przymusić szpital do realizacji elementów z mapy potrzeb
• +2 więcej

• Dofinansować system zamiast zachęcać do komercjalizacji
• Oprzeć decyzje na badaniach nad skutkami komercjalizacji szpitali

• Plany naprawcze po zatwierdzeniu przez organ założycielski bardzo często lądowały w szufladzie i nic się z nimi nie działo
• Szpitale pediatryczne z SOR mają obowiązek prowadzić nocną i świąteczną pomoc lekarską w pełnym zakresie

• Wprowadzić jednolity standard programu naprawczego wraz z systemem oceny, zatwierdzania i nadzoru nad wdrażaniem
• Utworzyć powiatowe centra zdrowia w powiatach bez zabezpieczenia szpitalnego — z chirurgią, interną, diagnostyką, czasową obserwacją i transportem sanitarnym

• Zadłużenie szpitali na koniec 2023 r. sięgało 22 mld zł, a strata NFZ 16 mld zł
• Zadłużenie szpitali w 90 procentach dotyczy szpitali powiatowych, a powiaty nie mają pieniędzy

• Rozważyć długoterminowy kredyt dla samorządów pod warunkiem przeprowadzenia programu naprawczego
• Zaktualizować mapy potrzeb zdrowotnych wobec zmian demograficznych i deficytu lekarzy
• Nie bać się formy spółki — w lubuskim oddłużone szpitale działają jako spółki

• Ustawa zagraża poczuciu bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców Polski powiatowej
• Obowiązkowy plan naprawczy sprowadzi się do trzech rzeczy: redukcji zatrudnienia, cięcia wynagrodzeń (zwłaszcza kontraktowych) i likwidacji oddziałów
• Ustawa nie gwarantuje pracownikom przechodzącym do nowego podmiotu zachowania wynagrodzenia i warunków pracy

• Zapisać w ustawie przejście pracowników do nowego podmiotu na zasadach art. 23(1) Kodeksu pracy, z zachowaniem wynagrodzenia i warunków pracy

• Rozwiązania idą w dobrym kierunku, ale są niewystarczające, żeby poprawić sytuację finansową placówek i zwiększyć dostępność świadczeń
• Brak instrumentu wsparcia finansowego zachęcającego do konsolidacji — żaden starosta nie połączy swojego lepiej stojącego szpitala z gorszym, bo wziąłby na sieb
• Ustawa pozwala zmienić profil istniejącego oddziału, ale nie przeprofilować działalności całego szpitala
• +1 więcej

• Wskazać wprost instrument wsparcia finansowego — w tym oddłużenie — dla szpitala w gorszej sytuacji, który wchodzi w konsolidację w ramach związku jednostek sam
• Umożliwić przeprofilowanie działalności całego szpitala, a nie tylko zamianę trybu istniejącego oddziału

• Trzecia wersja projektu to przyznanie się resortu do porażki w tworzeniu racjonalnej sieci szpitali
• W projekcie nie ma przepisów o restrukturyzacji bazy szpitalnej — zostały tylko miękkie zachęty do przekształceń, np. wyższa wycena świadczeń ambulatoryjnych ni
• Projekt nie przewiduje zewnętrznej oceny uzasadniającej funkcjonowanie oddziału — z wcześniejszych wersji zniknął m.in. próg 400 porodów rocznie dla oddziałów g
• +3 więcej

• Ograniczyć liczbę łóżek szpitalnych, przenieść część leczenia do poradni specjalistycznych i przekształcać szpitale w zakłady opieki długoterminowej
• Wykorzystać obowiązek opiniowania planów naprawczych przez NFZ jako jedyną realną dźwignię restrukturyzacji

• Skoro nowelizacja wyklucza teleporadę przy podejrzeniu choroby nowotworowej, w praktyce trudno będzie w ogóle udzielić komukolwiek teleporady, bo tego podejrzen
• Restrykcje uderzą też w lekarzy, którzy dobrze wykorzystują teleporadę - np. rodzic zgłaszający problem z układem moczowym dziecka nie dostanie już telefoniczni

—

—

• Nie sztywny zakaz, ale wola pacjenta powinna decydować o formie porady; od początku pandemii teleporada stała się formą dominującą udzielania świadczeń POZ, dla

• W części sprawdzonych przez RPP placówek teleporady były nadużywane

• To pacjent, w porozumieniu z lekarzem, powinien decydować w jakiej formie odbędzie się konsultacja, bo to on ponosi konsekwencje zdrowotne

• Bardzo dużo sygnałów o nadużywaniu teleporad, co niesie konsekwencje dla zdrowia publicznego

• Teleporada jest prawem pacjenta, ale pacjent może nie chcieć z niego skorzystać i oczekiwać wizyty tradycyjnej - dlatego wprowadzono ograniczenie stosowania tel

• Projekt wyłączający teleporadę dla dzieci i seniorów to nadregulacja: odbiera lekarzom możliwość samodzielnej oceny, mimo że to na nich spoczywa odpowiedzialnoś

• Lekarze powinni sami decydować, czy teleporada jest wystarczająca, bez odgórnego wyłączania tej możliwości przepisem

• Wyliczanie w rozporządzeniu granic wieku (do 7 lat i powyżej 65 lat) jako kryterium wykluczającego teleporadę jest arbitralne i nie ma medycznego uzasadnienia -

• Zamiast sztywnych granic wieku, trzeba określić cele i zakresy, w jakich teleporada może być stosowana

• Wyłączenie teleporady dla pacjentów kontynuujących leczenie przewlekłe zmusi ich do niepotrzebnego osobistego stawienia się w przychodni tylko po receptę, zamia
• Kryterium wieku dotyczy wyłącznie POZ, a nie AOS ani ratownictwa medycznego - te same osoby starsze bez ograniczeń skonsultują się telefonicznie ze specjalistą

—

• Ministerstwo Zdrowia chce ograniczyć teleporady dla seniorów 65+, podczas gdy NFZ jednocześnie traktuje teleporadę jako sposób weryfikacji, czy osobie starszej

—

• Kolejny projekt nowelizacji standardu teleporady (wyłączenie dzieci do 6 r.ż. i seniorów 65+) jest przygotowany przez urzędników bez zrozumienia realiów praktyk

—

• Nadużywanie teleporad przez lekarzy POZ w stosunku do dzieci jest obecnie problemem

• PTP rekomenduje, aby u dzieci bezwzględnie do drugiego roku życia odejść od teleporad

• Projekt zmiany standardu teleporady (wymóg realizacji w ciągu doby od zgłoszenia) nie był konsultowany ze środowiskiem lekarskim
• Zmiana weszła w życie dosłownie w przeddzień startu Narodowego Programu Szczepień, dokładając przychodniom POZ kolejny obowiązek zamiast wsparcia
• Wymóg realizacji teleporady w ciągu doby oznacza, że pacjenci wymagający wizyty osobistej będą czekać w kolejce dłużej, co może zagrozić realizacji szczepień

—

• Pacjenci są leczeni nietrafnie za pomocą telemedycyny, co obserwuje w szpitalu powiatowym przy zachodniej granicy Polski
• Telemedycyna powinna być wykorzystywana w leczeniu najwyżej ok. 20 proc. pacjentów - reszta powinna być bezpośrednio zbadana przez lekarza

—

• Obowiązek trzykrotnej próby telefonicznej (co 5 minut) przed anulowaniem teleporady jest nadmiernym obciążeniem, zwłaszcza przy słabym zasięgu telefonii komórko

• Obowiązek prób połączenia telefonicznego z pacjentem należało ograniczyć do dwóch, nie trzech

• Teleporada bywa nadużywana do przypadków, których w ogóle nie da się ocenić zdalnie (złamanie kończyny, uraz oka)
• Przychodnie dostały 60 dni na dostosowanie się do standardów teleporady - zbyt długo w warunkach epidemii, tuż przed jesiennym wzrostem zapotrzebowania na porad

—