Rozdział IV ICD-10 (E00–E90): zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych

Dane: dane.gov.pl, zbiór 27 „Rejestr Systemó…, NFZ, API „Statystyki JGP” (katalog 1a)…, okres słownik ICD-10 stan na 31.03.2021; NFZ 2024 · aktualizacja 2026-10-07

Rozdział IV klasyfikacji ICD-10 obejmuje kody od E00 do E90: 73 kategorie trzyznakowe w 8 blokach. Dla 41 z nich NFZ wykazał w 2024 r. co najmniej 30 hospitalizacji; najwięcej przy kodzie E11 „Cukrzyca insulinoniezależna” (co najmniej 41 882).

Liczby

Najczęstsze kody w szpitalach (NFZ, co najmniej)

  1. E11 Cukrzyca insulinoniezależna — 41 882 hospitalizacji
  2. E10 Cukrzyca insulinozależna — 28 802 hospitalizacji
  3. E66 Otyłość — 27 636 hospitalizacji
  4. E55 Niedobór witaminy D — 17 370 hospitalizacji
  5. E28 Zaburzenia czynności jajników — 14 300 hospitalizacji
  6. E04 Inne wole nietoksyczne — 11 972 hospitalizacji
  7. E34 Inne zaburzenia wydzielania wewnętrznego — 11 515 hospitalizacji
  8. E87 Inne zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej — 9 970 hospitalizacji
  9. E78 Zaburzenia metabolizmu lipoprotein i inne lipidemie — 9 966 hospitalizacji
  10. E86 Nadmierna utrata płynów — 9 620 hospitalizacji

E00–E07 Choroby tarczycy

E10–E14 Cukrzyca

E15–E16 Inne zaburzenia regulacji poziomu glukozy oraz zaburzenia wydzielania wewnętrznego trzustki

E20–E35 Zaburzenia innych gruczołów wydzielania wewnętrznego

E40–E46 Niedożywienie

E50–E64 Inne niedobory pokarmowe

E65–E68 Otyłość i inne zespoły z hiperalimentacji

E70–E90 Choroby metaboliczne

Co mówi kod ICD-10, a czego nie

Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.

Jak liczymy hospitalizacje

Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.

Źródła

Powiązane