E88 to kod kategorii „Inne zaburzenia metaboliczne” z rozdziału IV klasyfikacji ICD-10 (zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 8 525 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P52 „Wrodzone wady metaboliczne < 18 r.ż.” (7 901; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok E70–E90: Choroby metaboliczne. Rozdział IV (E00–E90): Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| E88.0 | Zaburzenia przemian białek osocza niesklasyfikowane gdzie indziej | brak danych |
| E88.1 | Lipodystrofia niesklasyfikowana gdzie indziej | brak danych |
| E88.2 | Tłuszczakowatość niesklasyfikowana gdzie indziej | brak danych |
| E88.8 | Inne określone zaburzenia metaboliczne | 1 985 |
| E88.9 | Zaburzenia metaboliczne, nieokreślone | 6 540 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem E88 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P52 Wrodzone wady metaboliczne < 18 r.ż. | 7 901 | 18 240 | 1 | 9 210 zł |
| K28F Wrodzone wady metaboliczne < 66 r.ż. | 382 | 5 996 | 3 | 3 487 zł |
| K28E Wrodzone wady metaboliczne > 65 r.ż. | 242 | 3 363 | 3–4 | 5 186 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.