E61 to kod kategorii „Niedobór innych substancji odżywczych” z rozdziału IV klasyfikacji ICD-10 (zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 4 899 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP K25 „Zaburzenia wodno-elektrolitowe i zaburzenia odżywiania” (4 361; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok E50–E64: Inne niedobory pokarmowe. Rozdział IV (E00–E90): Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| E61.0 | Niedobór miedzi | brak danych |
| E61.1 | Niedobór żelaza | 4 899 |
| E61.2 | Niedobór magnezu | brak danych |
| E61.3 | Niedobór manganu | brak danych |
| E61.4 | Niedobór chromu | brak danych |
| E61.5 | Niedobór molibdenu | brak danych |
| E61.6 | Niedobór wanadu | brak danych |
| E61.7 | Niedobór wielu substancji odżywczych | brak danych |
| E61.8 | Niedobór innych określonych substancji odżywczych | brak danych |
| E61.9 | Niedobór substancji odżywczych, nieokreślony | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem E61 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| K25 Zaburzenia wodno-elektrolitowe i zaburzenia odżywiania | 4 361 | 42 916 | 1 | 5 158 zł |
| P47 Zaburzenia odżywienia < 18 r.ż. | 538 | 27 486 | 1 | 5 307 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.