E23 to kod kategorii „Niedoczynność i inne zaburzenia przysadki” z rozdziału IV klasyfikacji ICD-10 (zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 8 594 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP K16 „Choroby przysadki” (6 624; mediana pobytu 2–3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok E20–E35: Zaburzenia innych gruczołów wydzielania wewnętrznego. Rozdział IV (E00–E90): Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| E23.0 | Niedoczynność przysadki | 2 888 |
| E23.1 | Niedoczynność przysadki polekowa | brak danych |
| E23.2 | Moczówka prosta | 136 |
| E23.3 | Zaburzenia funkcji podwzgórza niesklasyfikowane gdzie indziej | 4 367 |
| E23.6 | Inne choroby przysadki | 1 203 |
| E23.7 | Zaburzenia przysadki, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem E23 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| K16 Choroby przysadki | 6 624 | 9 597 | 2–3 | 3 630 zł |
| P10 Choroby endokrynologiczne (bez cukrzycy) | 1 189 | 7 725 | 2 | 6 098 zł |
| K53F Nadczynność gruczołów dokrewnych poza hiperprolaktynemią, nadczynnością tarczycy i guzami neuroendokrynnymi przewodu pokarmowego i układu oddechowego < 66 r.ż. | 652 | 21 807 | 2 | 6 472 zł |
| K53E Nadczynność gruczołów dokrewnych poza hiperprolaktynemią, nadczynnością tarczycy i guzami neuroendokrynnymi przewodu pokarmowego i układu oddechowego > 65 r.ż. | 120 | 6 609 | 3 | 7 718 zł |
| PZA01 Kompleksowe zabiegi wewnątrzczaszkowe < 18 r.ż. | 6 | 496 | 17 | 44 217 zł |
| K06 Stany naglące w endokrynologii | 3 | 212 | 6 | 8 138 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.