E74 to kod kategorii „Inne zaburzenia przemian węglowodanów” z rozdziału IV klasyfikacji ICD-10 (zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 577 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P52 „Wrodzone wady metaboliczne < 18 r.ż.” (3 495; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok E70–E90: Choroby metaboliczne. Rozdział IV (E00–E90): Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemian metabolicznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| E74.0 | Choroba spichrzeniowa glikogenu | brak danych |
| E74.1 | Zaburzenia przemian fruktozy | 528 |
| E74.2 | Zaburzenia przemian galaktozy | brak danych |
| E74.3 | Inne zaburzenia wchłaniania jelitowego węglowodanów | 201 |
| E74.4 | Zaburzenia przemian pirogronianu i glukoneogenezy | brak danych |
| E74.8 | Inne określone zaburzenia przemian węglowodanów | 627 |
| E74.9 | Zaburzenia przemian węglowodanów, nieokreślone | 2 221 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem E74 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P52 Wrodzone wady metaboliczne < 18 r.ż. | 3 495 | 18 240 | 1–2 | 9 210 zł |
| K28F Wrodzone wady metaboliczne < 66 r.ż. | 82 | 5 996 | 2 | 3 487 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.