Opiekun medyczny i średnie: najniższe wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2026 r. (grupa 7 z załącznika)
Dane: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypo…, Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Stat…, NFZ / CeZ, Zdrowe Dane — Kadry medyczn…, okres ustawa: tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2139; kwota bazowa: 2025 r.; kadry NFZ: 2025 r. · aktualizacja 2026-10-02
Grupa 7 z dziesięciu w załączniku do ustawy z 8 czerwca 2017 r. Ustawa nie mówi, ile ta grupa zarabia — mówi, ile najmniej wolno jej zapłacić w samym wynagrodzeniu zasadniczym za pełny etat: od 1 lipca 2026 r. 7 657,06 zł brutto miesięcznie, czyli współczynnik pracy 0,86 razy przeciętne wynagrodzenie GUS za 2025 r. (8 903,56 zł). Dodatki, dyżury, nadgodziny i premie liczą się poza tą kwotą, a osoba na umowie cywilnoprawnej tej ustawie nie podlega. Niżej: współczynnik, kwota za pięć kolejnych lat, pełny wiersz załącznika z wymaganymi kwalifikacjami i to, co o tych zawodach mówią dane NFZ o kadrach.
Liczby
Współczynnik pracy z załącznika: 0,86 × — 8. z 10; przeciętne wynagrodzenie GUS: 1,00Załącznik do ustawy daje tej grupie współczynnik pracy 0,86 — 8. z 10 grup. Współczynnik 1,00 znaczy równo przeciętne wynagrodzenie GUS.
Najniższe wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2026 r.: 7 657,06 zł brutto / mies. — 8. z 10; przeciętne wynagrodzenie GUS: 8 903,56Od 1 lipca 2026 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze w tej grupie wynosi 7 657,06 zł brutto miesięcznie przy pełnym etacie — 8. z 10 grup i o 1 246,50 zł mniej niż przeciętne wynagrodzenie GUS za 2025 r. (8 903,56 zł).
Wzrost wobec 1 lipca 2025 r.: 620,78 zł / mies. — 8. z 10; wzrost przeciętnego wynagrodzenia GUS: 721,84Wobec 1 lipca 2025 r. kwota w tej grupie rośnie o 620,78 zł miesięcznie — 8. wzrost z 10 grup; przeciętne wynagrodzenie GUS rośnie o 721,84 zł.
Wskaźnik
Wartość
Odniesienie
Pozycja
Okres
Współczynnik pracy z załącznika
0,86 ×
1,00 (przeciętne wynagrodzenie GUS)
8/10
załącznik w brzmieniu od 2022-06-29
Najniższe wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2026 r.
Inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–6 z wymaganym średnim wykształceniem oraz opiekun medyczny
Tak brzmi wiersz 7 kolumny „Grupy zawodowe według kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowisku”. Nazwa grupy na tej stronie jest skrótem tego wiersza, nie jego zamiennikiem. Umowa o pracę wskazuje, do której grupy z załącznika należy stanowisko (art. 5a ustawy).
Szereg zaczyna się 1 lipca 2022 r., bo od tej daty obowiązuje ten podział na dziesięć grup i te współczynniki. Nowelizacja z 26 maja 2022 r. weszła w życie 29 czerwca 2022 r., a stosuje się ją „z mocą od dnia 1 lipca 2022 r.”. Wcześniejsze kwoty dotyczą innego załącznika i nie są porównywalne.
Ilu ludzi dotyczy ta grupa w umowach z NFZ
Plik NFZ nie zna żadnego z zawodów wymienionych w tym wierszu załącznika, więc liczby zgłoszonych do umów dla tej grupy nie ma.
Dla tej grupy liczby nie ma. Plik NFZ o kadrach zna siedem zawodów (lekarz, lekarz dentysta, pielęgniarka, położna, farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny) i żaden z nich nie odpowiada temu wierszowi załącznika.
Zawody wymienione w tym wierszu załącznika, których plik NFZ nie podaje wcale: opiekun medyczny, inny pracownik wykonujący zawód medyczny z wykształceniem średnim. Dla nich nie ma nawet liczby zgłoszonych do umów.
To nie jest liczba osób wykonujących te zawody w Polsce. NFZ liczy personel zgłoszony przez świadczeniodawców do konkretnych umów i pomija pracujących wyłącznie prywatnie. Tej liczby nie zestawiamy ze wskaźnikami GUS i nie odejmujemy od niej liczb izb zawodowych — to trzy różne definicje.
Co mówi przepis
„Corocznie na dzień 1 lipca podmiot leczniczy dokonuje podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego pracownika wykonującego zawód medyczny oraz pracownika działalności podstawowej, innego niż pracownik wykonujący zawód medyczny, którego wynagrodzenie zasadnicze jest niższe od najniższego wynagrodzenia zasadniczego, ustalonego jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, do wysokości nie niższej niż najniższe wynagrodzenie zasadnicze” — art. 3a ust. 1 ustawy
„Pracownikowi wykonującemu zawód medyczny oraz pracownikowi działalności podstawowej, innemu niż pracownik wykonujący zawód medyczny, zatrudnionym w niepełnym wymiarze czasu pracy najniższe wynagrodzenie zasadnicze oblicza się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy określonego w ramach stosunku pracy.” — art. 3a ust. 2 ustawy
„Od dnia 1 lipca 2022 r. w umowie o pracę pracowników wykonujących zawód medyczny lub pracowników działalności podstawowej, innych niż pracownicy wykonujący zawód medyczny, wskazuje się, do której grupy zawodowej określonej w załączniku do ustawy jest zaliczone zajmowane przez pracownika stanowisko pracy.” — art. 5a ustawy
Czego ta kwota nie mówi
To nie zarobki. Ustawa ustala najniższe WYNAGRODZENIE ZASADNICZE przy pełnym etacie. Dodatki za staż, dyżury, nadgodziny, pracę w nocy i premie stoją poza tą kwotą.
To nie średnia pensja grupy. Średniej ani faktycznych wynagrodzeń per grupa zawodowa nie publikuje żadne z tych źródeł, więc tej liczby tu nie ma.
To nie dotyczy kontraktów. Ustawa obejmuje osoby zatrudnione w podmiocie leczniczym w ramach stosunku pracy. Lekarz albo pielęgniarka na umowie cywilnoprawnej ma stawkę z umowy i tej ustawie nie podlega.
Przy niepełnym etacie kwota jest proporcjonalna do wymiaru czasu pracy (art. 3a ust. 2 ustawy).
Pracodawca może zapłacić więcej. Kwota z ustawy to dolna granica, nie stawka obowiązkowa ani widełki.
Kwota zasadnicza stażysty i rezydenta wynika z rozporządzeń Ministra Zdrowia, które tę samą metodę stosują osobno (art. 3a ust. 1a i 1b ustawy).