N98 to kod kategorii „Powikłania związane ze sztucznym zapłodnieniem” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 203 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M27 „Leczenie zachowawcze jajników, jajowodów i miednicy mniejszej” (203; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N80–N98: Niezapalne choroby żeńskiego układu rozrodczego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N98.0 | Zakażenie związane ze sztucznym zapłodnieniem | brak danych |
| N98.1 | Nadmierna stymulacja jajników | 203 |
| N98.2 | Powikłania związane z wprowadzeniem zapłodnionej komórki jajowej po zapłodnieniu in vitro | brak danych |
| N98.3 | Powikłania związane z próbą przeniesienia zarodka | brak danych |
| N98.8 | Inne powikłania związane ze sztucznym zapłodnieniem | brak danych |
| N98.9 | Powikłania związane ze sztucznym zapłodnieniem, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N98 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M27 Leczenie zachowawcze jajników, jajowodów i miednicy mniejszej | 203 | 5 516 | 4 | 4 289 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.