N90 to kod kategorii „Inne niezapalne choroby sromu i krocza” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 5 875 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M04 „Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego” (5 445; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N80–N98: Niezapalne choroby żeńskiego układu rozrodczego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N90.0 | Łagodna dysplazja sromu | 278 |
| N90.1 | Umiarkowana dysplazja sromu | brak danych |
| N90.2 | Ciężka dysplazja sromu, niesklasyfikowana gdzie indziej | 39 |
| N90.3 | Dysplazja sromu, nieokreślona | 544 |
| N90.4 | Rogowacenie białe sromu | 594 |
| N90.5 | Zanik sromu | 19 |
| N90.6 | Przerost sromu | brak danych |
| N90.7 | Torbiel sromu | 79 |
| N90.8 | Inne określone niezapalne choroby sromu i krocza | 2 663 |
| N90.9 | Niezapalne zaburzenie sromu i krocza, nieokreślone | 1 659 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N90 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M04 Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 5 445 | 26 807 | 0 | 1 035 zł |
| M03 Średnie zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 248 | 15 873 | 0 | 2 762 zł |
| M18 Leczenie zachowawcze dolnej części układu rozrodczego | 182 | 1 659 | 0–1 | 1 454 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.