N89 to kod kategorii „Inne niezapalne choroby pochwy” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 274 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M03 „Średnie zabiegi dolnej części układu rozrodczego” (1 230; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N80–N98: Niezapalne choroby żeńskiego układu rozrodczego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N89.0 | Łagodna dysplazja pochwowa | brak danych |
| N89.1 | Umiarkowana dysplazja pochwowa | brak danych |
| N89.2 | Ciężka dysplazja pochwowa, niesklasyfikowana gdzie indziej | brak danych |
| N89.3 | Dysplazja pochwy, nieokreślona | brak danych |
| N89.4 | Rogowacenie białe pochwy | brak danych |
| N89.5 | Zwężenie i zarośnięcie pochwy | brak danych |
| N89.6 | Niepodatna błona dziewicza | brak danych |
| N89.7 | Krwiak śródpochwowy | 44 |
| N89.8 | Inne określone niezapalne choroby pochwy | 536 |
| N89.9 | Niezapalne choroby pochwy, nieokreślone | 694 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N89 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M03 Średnie zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 1 230 | 15 873 | 0 | 2 762 zł |
| M18 Leczenie zachowawcze dolnej części układu rozrodczego | 44 | 1 659 | 3 | 1 454 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.