N91 to kod kategorii „Brak miesiączki, skąpe i rzadkie miesiączki” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 180 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M26 „Leczenie zachowawcze górnej części układu rozrodczego” (180; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N80–N98: Niezapalne choroby żeńskiego układu rozrodczego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N91.0 | Pierwotny brak miesiączki | brak danych |
| N91.1 | Wtórny brak miesiączki | 180 |
| N91.2 | Brak miesiączki, nieokreślony | brak danych |
| N91.3 | Pierwotne skąpe lub rzadkie miesiączki | brak danych |
| N91.4 | Wtórne skąpe i rzadkie miesiączki | brak danych |
| N91.5 | Miesiączki skąpe lub rzadkie, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N91 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M26 Leczenie zachowawcze górnej części układu rozrodczego | 180 | 13 590 | 1 | 1 132 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.