N87 to kod kategorii „Dysplazja szyjki macicy” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 21 872 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP M04 „Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego” (8 348; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N80–N98: Niezapalne choroby żeńskiego układu rozrodczego. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N87.0 | Łagodna dysplazja szyjkowa | 3 655 |
| N87.1 | Umiarkowana dysplazja szyjki macicy | 2 128 |
| N87.2 | Ciężka dysplazja szyjki macicy, niesklasyfikowana gdzie indziej | 5 100 |
| N87.9 | Dysplazja szyjki macicy, nieokreślona | 10 989 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N87 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| M04 Małe zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 8 348 | 26 807 | 0 | 1 035 zł |
| M03 Średnie zabiegi dolnej części układu rozrodczego | 7 476 | 15 873 | 0–2 | 2 762 zł |
| M15 Małe zabiegi górnej części układu rozrodczego | 5 573 | 133 335 | 0 | 1 744 zł |
| M13 Duże zabiegi górnej części układu rozrodczego | 475 | 44 524 | 4 | 7 584 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.