K13 to kod kategorii „Inne choroby śluzówki warg i jamy ustnej” z rozdziału XI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu pokarmowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 218 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP C15 „Małe zabiegi jamy ustnej, gardła i krtani” (199; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok K00–K14: Choroby jamy ustnej, gruczołów ślinowych, żuchwy i szczęk. Rozdział XI (K00–K93): Choroby układu pokarmowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| K13.0 | Choroby warg | brak danych |
| K13.1 | Nagryzanie policzka i wargi | brak danych |
| K13.2 | Rogowacenie białe i inne choroby nabłonka jamy ustnej, w tym języka | 42 |
| K13.3 | Włochate rogowacenie białe | brak danych |
| K13.4 | Ziarniniak i ziarniniakopodobne choroby śluzówki jamy ustnej | brak danych |
| K13.5 | Zwłóknienie podśluzowe jamy ustnej | brak danych |
| K13.6 | Rozrost z podrażnienia śluzówki jamy ustnej | brak danych |
| K13.7 | Inne i nieokreślone choroby śluzówki jamy ustnej | 176 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem K13 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| C15 Małe zabiegi jamy ustnej, gardła i krtani | 199 | 3 531 | 0 | 593 zł |
| C64 Inne procedury jamy ustnej, gardła, krtani, nosa i uszu | 19 | 1 178 | 0 | 398 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.