K10 to kod kategorii „Inne choroby szczęki i żuchwy” z rozdziału XI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu pokarmowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 986 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP C22 „Duże zabiegi szczękowo-twarzowe” (816; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok K00–K14: Choroby jamy ustnej, gruczołów ślinowych, żuchwy i szczęk. Rozdział XI (K00–K93): Choroby układu pokarmowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| K10.0 | Zaburzenia rozwojowe szczęki i żuchwy | 92 |
| K10.1 | Ziarniniak olbrzymiokomórkowy, centralny | brak danych |
| K10.2 | Stany zapalne szczęki i żuchwy | 611 |
| K10.3 | Zapalenie zębodołu szczęki i żuchwy | brak danych |
| K10.8 | Inne określone choroby szczęki i żuchwy | 283 |
| K10.9 | Choroba szczęki lub żuchwy, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem K10 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| C22 Duże zabiegi szczękowo-twarzowe | 816 | 14 273 | 2 | 15 293 zł |
| C21F Kompleksowe zabiegi szczękowo-twarzowe < 66 r.ż. | 92 | 2 479 | 3 | 34 403 zł |
| PZC06 Duże zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 39 | 2 012 | 1 | 19 697 zł |
| C24 Małe zabiegi szczękowo-twarzowe | 32 | 2 188 | 0 | 1 211 zł |
| PZC07 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 7 | 84 | 1 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.