K04 to kod kategorii „Choroby miazgi i tkanek okołowierzchołkowych” z rozdziału XI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu pokarmowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 669 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP C22 „Duże zabiegi szczękowo-twarzowe” (318; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok K00–K14: Choroby jamy ustnej, gruczołów ślinowych, żuchwy i szczęk. Rozdział XI (K00–K93): Choroby układu pokarmowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| K04.0 | Zapalenie miazgi | 4 |
| K04.1 | Martwica miazgi | 22 |
| K04.2 | Zwyrodnienie miazgi | brak danych |
| K04.3 | Patologiczne powstawanie twardych tkanek w obrębie miazgi | brak danych |
| K04.4 | Ostre przywierzchołkowe zapalenie ozębnej, pochodzenia miazgowego | brak danych |
| K04.5 | Przewlekłe przywierzchołkowe zapalenie ozębnej | 173 |
| K04.6 | Ropień przywierzchołkowy z zajęciem zatoki | brak danych |
| K04.7 | Ropień przywierzchołkowy bez zajęcia zatoki | 8 |
| K04.8 | Torbiel korzeniowa | 332 |
| K04.9 | Inne nieokreślone choroby miazgi i tkanek przywierzchołkowych | 130 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem K04 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| C22 Duże zabiegi szczękowo-twarzowe | 318 | 14 273 | 2 | 15 293 zł |
| C24 Małe zabiegi szczękowo-twarzowe | 196 | 2 188 | 0–1 | 1 211 zł |
| PZC08 Małe zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 91 | 308 | 0–2 | 1 680 zł |
| C23 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe | 54 | 844 | 0 | 5 804 zł |
| PZC04 Małe zabiegi jamy ustnej, gardła i krtani < 18 r.ż. | 10 | 889 | 0 | 795 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.