Q75 to kod kategorii „Inne wrodzone wady rozwojowe kości czaszki i twarzy” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 493 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZC05 „Kompleksowe zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż.” (305; mediana pobytu 4–6 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q65–Q79: Wrodzone wady rozwojowe i zniekształcenia układu mięśniowo-szkieletowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q75.0 | Przedwczesne skostnienie szwów czaszkowych | 473 |
| Q75.1 | Dyzostoza czaszkowo-twarzowa | 13 |
| Q75.2 | Szerokie rozstawienie oczodołów | brak danych |
| Q75.3 | Wielkogłowie | brak danych |
| Q75.4 | Dyzostoza żuchwowo-twarzowa | brak danych |
| Q75.5 | Dyzostoza oczno-żuchwowa | 1 |
| Q75.8 | Inne określone wrodzone wady rozwojowe kości czaszki i twarzy | 6 |
| Q75.9 | Wrodzona wada rozwojowa kości twarzy i czaszki, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q75 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZC05 Kompleksowe zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 305 | 475 | 4–6 | 48 771 zł |
| P16 Poważne schorzenia uwarunkowane genetycznie i inne choroby wrodzone | 134 | 8 768 | 2 | 3 657 zł |
| PZA01 Kompleksowe zabiegi wewnątrzczaszkowe < 18 r.ż. | 30 | 496 | 6 | 44 217 zł |
| PZA03 Średnie zabiegi wewnątrzczaszkowe < 18 r.ż. | 15 | 325 | 8 | 15 675 zł |
| PZA02 Duże zabiegi wewnątrzczaszkowe < 18 r.ż. | 8 | 633 | 3 | 25 195 zł |
| PZC07 Średnie zabiegi szczękowo-twarzowe < 18 r.ż. | 1 | 84 | 2 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.