Q74 to kod kategorii „Inne wrodzone wady rozwojowe kończyn” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 71 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZH06 „Duże zabiegi na kończynie górnej < 18 r.ż.” (71; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q65–Q79: Wrodzone wady rozwojowe i zniekształcenia układu mięśniowo-szkieletowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q74.0 | Inne wrodzone wady rozwojowe kończyny górnej (kończyn górnych), z włączeniem obręczy barkowej | 38 |
| Q74.1 | Wrodzone wady rozwojowe stawu kolanowego | brak danych |
| Q74.2 | Inne wrodzone wady rozwojowe kończyny dolnej (kończyn dolnych), z włączeniem obręczy miednicznej | brak danych |
| Q74.3 | Wrodzona sztywność wielostawowa | brak danych |
| Q74.8 | Inne określone wrodzone wady rozwojowe kończyn | 33 |
| Q74.9 | Nieokreślona wrodzona wada rozwojowa kończyn | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q74 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZH06 Duże zabiegi na kończynie górnej < 18 r.ż. | 71 | 2 369 | 2 | 13 576 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.