Q66 to kod kategorii „Wrodzone zniekształcenia stóp” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 881 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZH04 „Duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 18 r.ż.” (302; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q65–Q79: Wrodzone wady rozwojowe i zniekształcenia układu mięśniowo-szkieletowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q66.0 | Stopa końsko-szpotawa wrodzona | 329 |
| Q66.1 | Stopa piętowo-szpotawa wrodzona | brak danych |
| Q66.2 | Szpotawość śródstopia wrodzona | brak danych |
| Q66.3 | Inne wrodzone zniekształcenia szpotawe stopy | brak danych |
| Q66.4 | Stopa piętowo-koślawa wrodzona | brak danych |
| Q66.5 | Wrodzona stopa płaska | 48 |
| Q66.6 | Inne wrodzone zniekształcenia koślawe stopy | 83 |
| Q66.7 | Stopa wydrążona | brak danych |
| Q66.8 | Inne wrodzone zniekształcenia stopy | 421 |
| Q66.9 | Wrodzona wada stopy, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q66 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZH04 Duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 18 r.ż. | 302 | 3 819 | 1–2 | 11 814 zł |
| PZH14 Zabiegi rekonstrukcyjne deformacji układu kostno-stawowego < 18 r.ż.* | 278 | 3 038 | 0–2 | 21 305 zł |
| PZH12 Średnie zabiegi na tkankach miękkich < 18 r.ż. * | 163 | 3 300 | 0–2 | 5 199 zł |
| PZH05 Średnie zabiegi na kończynie dolnej < 18 r.ż. * | 77 | 1 848 | 2 | 7 388 zł |
| PZH03 Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 18 r.ż. | 61 | 2 634 | 2–3 | 31 033 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.