M22 to kod kategorii „Choroby rzepki” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 903 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P20 „Choroby skóry, układu mięśniowo-kostnego lub tkanki łącznej” (468; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M20–M25: Inne choroby stawów. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M22.0 | Nawracające przemieszczenie rzepki | 322 |
| M22.1 | Nawracające podwichnięcie rzepki | 42 |
| M22.2 | Konflikt rzepkowo-udowy | 537 |
| M22.3 | Inne uszkodzenia rzepki | brak danych |
| M22.4 | Rozmiękanie chrząstki rzepki | 2 |
| M22.8 | Inne choroby rzepki | brak danych |
| M22.9 | Choroby rzepki, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M22 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| P20 Choroby skóry, układu mięśniowo-kostnego lub tkanki łącznej | 468 | 17 434 | 0 | 4 270 zł |
| PZH03 Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 18 r.ż. | 320 | 2 634 | 3 | 31 033 zł |
| PZH12 Średnie zabiegi na tkankach miękkich < 18 r.ż. * | 65 | 3 300 | 2 | 5 199 zł |
| PZH05 Średnie zabiegi na kończynie dolnej < 18 r.ż. * | 27 | 1 848 | 2 | 7 388 zł |
| PZH01 Artroskopowa rekonstrukcja z użyciem implantów mocujących < 18 r.ż. | 17 | 432 | 2–3 | 8 568 zł |
| PZH02 Artroskopia lecznicza < 18 r.ż. | 6 | 155 | 2 | 4 705 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.