M21 to kod kategorii „Inne nabyte deformacje kończyn” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 4 749 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZH14 „Zabiegi rekonstrukcyjne deformacji układu kostno-stawowego < 18 r.ż.*” (1 465; mediana pobytu 2–3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M20–M25: Inne choroby stawów. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M21.0 | Zniekształcenie koślawe niesklasyfikowane gdzie indziej | 816 |
| M21.1 | Zniekształcenie szpotawe niesklasyfikowane gdzie indziej | 172 |
| M21.2 | Zniekształcenia zgięciowe | 93 |
| M21.3 | Opadanie nadgarstka lub stopy (nabyte) | brak danych |
| M21.4 | Płaskostopie [pes planus] (nabyte) | 578 |
| M21.5 | Nabyta szpotawość rąk, koślawość rąk, stopa szpotawa, stopa koślawa | brak danych |
| M21.6 | Inne nabyte zniekształcenia stawu skokowego i stopy | 1 341 |
| M21.7 | Nierówna długość kończyn (nabyta) | 371 |
| M21.8 | Inne określone nabyte zniekształcenia kończyn | 1 378 |
| M21.9 | Nabyte zniekształcenia kończyn, nieokreślone | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.