M20 to kod kategorii „Nabyte deformacje palców rąk i stóp” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 17 465 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H33 „Średnie zabiegi na kończynie dolnej” (7 854; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M20–M25: Inne choroby stawów. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M20.0 | Zniekształcenie palca (palców) | 449 |
| M20.1 | Paluch koślawy (nabyty) | 13 189 |
| M20.2 | Paluch sztywny | 2 192 |
| M20.3 | Inne zniekształcenia palucha (nabyte) | brak danych |
| M20.4 | Młotkowatość innych palców (nabyta) | 600 |
| M20.5 | Inne zniekształcenia palców stóp (nabyte) | 1 035 |
| M20.6 | Nabyte zniekształcenia palców stóp, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M20 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H33 Średnie zabiegi na kończynie dolnej | 7 854 | 26 038 | 2 | 7 549 zł |
| H32 Duże zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy | 7 653 | 37 315 | 2 | 9 780 zł |
| H31F Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy < 66 r.ż. | 922 | 31 161 | 2 | 26 633 zł |
| H31E Kompleksowe zabiegi w zakresie kończyny dolnej i miednicy > 65 r.ż. | 589 | 4 444 | 2–3 | 28 827 zł |
| H89 Choroby niezapalne kości i stawów | 403 | 28 415 | 1 | 4 607 zł |
| PZH05 Średnie zabiegi na kończynie dolnej < 18 r.ż. * | 28 | 1 848 | 3 | 7 388 zł |
| H74E Mniejsze amputacje > 65 r.ż. | 16 | 1 301 | 2 | 3 934 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.