G25 to kod kategorii „Inne zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 695 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A35C „Choroby zwyrodnieniowe OUN” (435; mediana pobytu 0–3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G20–G26: Zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G25.0 | Drżenie samoistne | 228 |
| G25.1 | Drżenie polekowe | brak danych |
| G25.2 | Inne określone formy drżenia | brak danych |
| G25.3 | Mioklonia | brak danych |
| G25.4 | Pląsawica polekowa | brak danych |
| G25.5 | Inna pląsawica | brak danych |
| G25.6 | Polekowe i inne tiki pochodzenia organicznego | brak danych |
| G25.8 | Inne określone zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych | 316 |
| G25.9 | Zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych, nieokreślone | 151 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G25 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A35C Choroby zwyrodnieniowe OUN | 435 | 3 977 | 0–3 | 3 707 zł |
| A35D Choroby zwyrodnieniowe oun>3 dni | 207 | 2 632 | 4–6 | 7 658 zł |
| A03 Wszczepienie stymulatora struktur głębokich mózgu/stymulatora nerwu błędnego | 33 | 522 | 4 | 86 581 zł |
| A04 Wszczepienie/wymiana stymulatora rdzenia kręgowego lub wymiana generatora do stymulacji struktur głębokich mózgu | 20 | 1 438 | 2 | 62 846 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.