G23 to kod kategorii „Inne choroby zwyrodnieniowe zwojów podstawnych” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 236 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A35C „Choroby zwyrodnieniowe OUN” (134; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G20–G26: Zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G23.0 | Choroba Hellervordena-Spatza | brak danych |
| G23.1 | Postępujące ponadjądrowe porażenie mięśni oka [Steele’a-Richardsona-Olszewskiego] | 120 |
| G23.2 | Zwyrodnienie prążkowia i istoty czarnej | brak danych |
| G23.8 | Inne określone choroby zwyrodnieniowe jąder podstawy | 116 |
| G23.9 | Choroby zwyrodnieniowe zwojów podstawnych, nieokreślone | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G23 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A35C Choroby zwyrodnieniowe OUN | 134 | 3 977 | 3 | 3 707 zł |
| A35D Choroby zwyrodnieniowe oun>3 dni | 102 | 2 632 | 6–7 | 7 658 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.