G24 to kod kategorii „Dystonia” z rozdziału VI klasyfikacji ICD-10 (choroby układu nerwowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 386 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP A35C „Choroby zwyrodnieniowe OUN” (320; mediana pobytu 0–3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok G20–G26: Zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych. Rozdział VI (G00–G99): Choroby układu nerwowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| G24.0 | Dystonia polekowa | brak danych |
| G24.1 | Dystonia samoistna rodzinna | brak danych |
| G24.2 | Dystonia samoistna niedziedziczna | brak danych |
| G24.3 | Kurczowy kręcz karku | 108 |
| G24.4 | Dystonia samoistna w obrębie twarzy | 117 |
| G24.5 | Kurcz powiek | 17 |
| G24.8 | Inna dystonia | 61 |
| G24.9 | Dystonia, nieokreślona | 83 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem G24 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| A35C Choroby zwyrodnieniowe OUN | 320 | 3 977 | 0–3 | 3 707 zł |
| A03 Wszczepienie stymulatora struktur głębokich mózgu/stymulatora nerwu błędnego | 27 | 522 | 3–7 | 86 581 zł |
| A04 Wszczepienie/wymiana stymulatora rdzenia kręgowego lub wymiana generatora do stymulacji struktur głębokich mózgu | 22 | 1 438 | 2 | 62 846 zł |
| B31 Duże rekonstrukcje na aparacie ochronnym oka | 17 | 1 250 | 0 | 8 981 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.