T40 to kod kategorii „Zatrucie środkami narkotycznymi i psychodysleptycznymi [halucynogennymi]” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 566 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP S43 „Zatrucie lekkie” (969; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok T36–T50: Zatrucie lekami, środkami farmakologicznymi i substancjami biologicznymi. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| T40.0 | Zatrucie opium | brak danych |
| T40.1 | Zatrucie heroiną | brak danych |
| T40.2 | Zatrucie innymi opioidami | 358 |
| T40.3 | Zatrucie metadonem | brak danych |
| T40.4 | Zatrucie innymi narkotykami syntetycznymi | 453 |
| T40.5 | Zatrucie kokainą | brak danych |
| T40.6 | Zatrucie innymi i nieokreślonymi narkotykami | 393 |
| T40.7 | Zatrucie pochodnymi Cannabis | 341 |
| T40.8 | Zatrucie lisergidem [LSD] | brak danych |
| T40.9 | Zatrucie innymi i nieokreślonymi substancjami psychodysleptycznymi [halucynogennymi] | 21 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem T40 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| S43 Zatrucie lekkie | 969 | 16 884 | 1–2 | 3 723 zł |
| S41F Zatrucie ciężkie < 66 r.ż. | 327 | 2 795 | 2–3 | 13 610 zł |
| S42F Zatrucie średnie < 66 r.ż. | 250 | 1 950 | 1–2 | 10 655 zł |
| S41E Zatrucie ciężkie > 65 r.ż. | 9 | 265 | 11 | 20 133 zł |
| S42E Zatrucie średnie > 65 r.ż. | 9 | 678 | 4 | 16 154 zł |
| S40 Intensywne leczenie zatruć | 2 | 66 | 1–15 | 38 121 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.