T38 to kod kategorii „Zatrucie hormonami i ich syntetycznymi substytutami oraz antagonistami, niesklasyfikowanymi gdzie indziej” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 32 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP S42E „Zatrucie średnie > 65 r.ż.” (28; mediana pobytu 6 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok T36–T50: Zatrucie lekami, środkami farmakologicznymi i substancjami biologicznymi. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| T38.0 | Zatrucie glikokortykosteroidami i ich syntetycznymi analogami | brak danych |
| T38.1 | Zatrucie hormonami tarczycy i ich odpowiednikami | brak danych |
| T38.2 | Zatrucie lekami przeciwtarczycowymi | brak danych |
| T38.3 | Zatrucie insuliną i doustnymi lekami hipoglikemicznymi [przeciwcukrzycowymi] | 32 |
| T38.4 | Zatrucie doustnymi środkami antykoncepcyjnymi | brak danych |
| T38.5 | Zatrucie innymi estrogenami i progestagenami | brak danych |
| T38.6 | Zatrucie lekami przeciwgonadotropinowymi, przeciwestrogenowymi i przeciwandrogenowymi niesklasyfikowanymi gdzie indziej | brak danych |
| T38.7 | Zatrucie androgenami i pokrewnymi anabolikami | brak danych |
| T38.8 | Zatrucie innymi i nieokreślonymi hormonami i ich syntetycznymi odpowiednikami | brak danych |
| T38.9 | Zatrucie innymi i nieokreślonymi substancjami będącymi antagonistami hormonów | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem T38 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| S42E Zatrucie średnie > 65 r.ż. | 28 | 678 | 6 | 16 154 zł |
| S41E Zatrucie ciężkie > 65 r.ż. | 3 | 265 | 6 | 20 133 zł |
| S40 Intensywne leczenie zatruć | 1 | 66 | 29 | 38 121 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.