S53 to kod kategorii „Zwichnięcie, skręcenie i naderwanie stawów i więzadeł stawu łokciowego” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 489 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H64 „Mniejsze złamania lub zwichnięcia” (339; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok S50–S59: Urazy łokcia i przedramienia. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| S53.0 | Zwichnięcie głowy kości promieniowej | brak danych |
| S53.1 | Zwichnięcie stawu łokciowego, nieokreślone | 489 |
| S53.2 | Urazowe pęknięcie więzadła pobocznego promieniowego | brak danych |
| S53.3 | Urazowe pęknięcie więzadła pobocznego łokciowego | brak danych |
| S53.4 | Skręcenie i naderwanie stawu łokciowego | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem S53 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H64 Mniejsze złamania lub zwichnięcia | 339 | 7 191 | 1 | 3 081 zł |
| PZH11 Mniejsze złamania lub zwichnięcia < 18 r.ż. * | 149 | 4 221 | 1 | 3 966 zł |
| T13 Średnie zabiegi chirurgiczne w urazach wielonarządowych < 18 r.ż. | 1 | 62 | 3 | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.