S36 to kod kategorii „Uraz narządów jamy brzusznej” z rozdziału XIX klasyfikacji ICD-10 (urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 995 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP G42 „Zabiegi śledziony” (538; mediana pobytu 7 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok S30–S39: Urazy brzucha, dolnej części grzbietu, kręgosłupa lędźwiowego i miednicy. Rozdział XIX (S00–T98): Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| S36.0 | Uraz śledziony | 621 |
| S36.1 | Uraz wątroby lub pęcherzyka żółciowego | 351 |
| S36.2 | Uraz trzustki | 6 |
| S36.3 | Uraz żołądka | brak danych |
| S36.4 | Uraz jelita cienkiego | 17 |
| S36.5 | Uraz okrężnicy | 3 |
| S36.6 | Uraz prostnicy | 1 |
| S36.7 | Uraz licznych narządów jamy brzusznej | 2 |
| S36.8 | Uraz innych narządów jamy brzusznej | brak danych |
| S36.9 | Uraz nieokreślonego narządu jamy brzusznej | brak danych |
Podkody sumują się do 1 001, czyli więcej niż 995 w nagłówku. W części grup udziały w tabeli NFZ przekraczają 100 %, więc jedna hospitalizacja może mieć kilka kodów. Tam do liczby kategorii bierzemy tylko największy wiersz, a tu pokazujemy każdy podkod osobno.
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.