Q64 to kod kategorii „Inne wrodzone wady rozwojowe układu moczowego” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 721 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P16 „Poważne schorzenia uwarunkowane genetycznie i inne choroby wrodzone” (314; mediana pobytu 0–1 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q60–Q64: Wrodzone wady rozwojowe układu moczowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q64 | Inne wrodzone wady rozwojowe układu moczowego (kod bez czwartego znaku) | 1 |
| Q64.0 | Wierzchniactwo | brak danych |
| Q64.1 | Wynicowanie pęcherza moczowego | 1 |
| Q64.2 | Wrodzona zastawka cewki tylnej | 465 |
| Q64.3 | Inne zarośnięcie lub zwężenie cewki moczowej i szyi pęcherza moczowego | brak danych |
| Q64.4 | Wada rozwojowa przewodu omoczniowego | 54 |
| Q64.5 | Wrodzony brak pęcherza moczowego lub cewki moczowej | brak danych |
| Q64.6 | Wrodzony uchyłek pęcherza | 2 |
| Q64.7 | Inne wrodzone wady rozwojowe pęcherza moczowego i cewki moczowej | 7 |
| Q64.8 | Inne określone wrodzone wady rozwojowe układu moczowego | 191 |
| Q64.9 | Wrodzona wada rozwojowa układu moczowego, nieokreślona | brak danych |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.