Q62 to kod kategorii „Wrodzone wady miedniczki nerkowej powodujące zastój moczu i wrodzone wady rozwojowe moczowodu” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 2 404 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP P16 „Poważne schorzenia uwarunkowane genetycznie i inne choroby wrodzone” (1 000; mediana pobytu 0 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q60–Q64: Wrodzone wady rozwojowe układu moczowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q62.0 | Wrodzone wodonercze | 717 |
| Q62.1 | Zarośnięcie lub zwężenie moczowodu | 29 |
| Q62.2 | Wrodzony moczowód olbrzymi | 72 |
| Q62.3 | Inne wady miedniczki nerkowej i moczowodu z zaburzeniem odpływu moczu | 635 |
| Q62.4 | Niewykształcenie moczowodu | brak danych |
| Q62.5 | Zdwojenie moczowodu | 45 |
| Q62.6 | Nieprawidłowe położenie moczowodu | brak danych |
| Q62.7 | Wrodzone pęcherzowo-moczowodowo-nerkowe wsteczne zaburzenie odpływu moczu | 898 |
| Q62.8 | Inne wrodzone wady rozwojowe moczowodu | 8 |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.