Q40 to kod kategorii „Inne wrodzone wady rozwojowe górnego odcinka przewodu pokarmowego” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 106 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZN02 „Duże zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia *” (57; mediana pobytu 4 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q38–Q45: Inne wrodzone wady rozwojowe układu pokarmowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q40.0 | Wrodzone przerostowe zwężenie odźwiernika | 106 |
| Q40.1 | Wrodzona przepuklina rozworu przełykowego przepony | brak danych |
| Q40.2 | Inne określone wady rozwojowe żołądka | brak danych |
| Q40.3 | Wrodzona wada rozwojowa żołądka, nieokreślona | brak danych |
| Q40.8 | Inne określone wady rozwojowe górnego odcinka przewodu pokarmowego | brak danych |
| Q40.9 | Wrodzona wada rozwojowa górnego odcinka przewodu pokarmowego, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q40 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZN02 Duże zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia * | 57 | 611 | 4 | 35 910 zł |
| PZN03 Średnie zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia | 49 | 1 571 | 4 | 13 500 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.