Q39 to kod kategorii „Wrodzone wady rozwojowe przełyku” z rozdziału XVII klasyfikacji ICD-10 (wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 112 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZF01 „Średnie i endoskopowe zabiegi przełyku < 18 r.ż.*” (55; mediana pobytu 1–2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok Q38–Q45: Inne wrodzone wady rozwojowe układu pokarmowego. Rozdział XVII (Q00–Q99): Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| Q39.0 | Zarośnięcie przełyku bez przetoki | 7 |
| Q39.1 | Zarośnięcie przełyku z przetoką tchawiczo-przełykową | 88 |
| Q39.2 | Wrodzona przetoka tchawiczo-przełykowa bez zarośnięcia | brak danych |
| Q39.3 | Wrodzone zwężenie lub zaciśnięcie przełyku | 9 |
| Q39.4 | Błona poprzeczna przełyku | brak danych |
| Q39.5 | Wrodzone poszerzenie przełyku | brak danych |
| Q39.6 | Uchyłek przełyku | brak danych |
| Q39.8 | Inne wrodzone wady rozwojowe przełyku | 4 |
| Q39.9 | Wrodzona wada rozwojowa przełyku, nieokreślona | 4 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem Q39 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZF01 Średnie i endoskopowe zabiegi przełyku < 18 r.ż.* | 55 | 288 | 1–2 | 7 715 zł |
| PZN03 Średnie zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia | 35 | 1 571 | 2 | 13 500 zł |
| PZN01 Kompleksowe zabiegi chirurgii noworodka i niemowlęcia * | 18 | 384 | 22 | 56 979 zł |
| PZD03 Bronchoskopia < 18 r.ż. | 4 | 330 | 0 | 1 854 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.