P25 to kod kategorii „Rozedma śródmiąższowa i stany pokrewne rozpoczynające się w okresie okołoporodowym” z rozdziału XVI klasyfikacji ICD-10 (wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 136 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP N22 „Noworodek wymagający intensywnej terapii” (136; mediana pobytu 8 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok P20–P29: Zaburzenia oddechowe i sercowo-naczyniowe swoiste dla okresu okołoporodowego. Rozdział XVI (P00–P96): Wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| P25.0 | Rozedma śródmiąższowa rozpoczynająca się w okresie okołoporodowym | brak danych |
| P25.1 | Odma opłucnowa rozpoczynająca się w okresie okołoporodowym | 136 |
| P25.2 | Odma śródpiersiowa rozpoczynająca się w okresie okołoporodowym | brak danych |
| P25.3 | Odma osierdziowa rozpoczynająca się w okresie okołoporodowym | brak danych |
| P25.8 | Inne stany związane z rozedmą śródmiąższową rozpoczynające się w okresie okołoporodowym | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem P25 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| N22 Noworodek wymagający intensywnej terapii | 136 | 5 327 | 8 | 35 696 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.