P21 to kod kategorii „Zamartwica urodzeniowa” z rozdziału XVI klasyfikacji ICD-10 (wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 1 834 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP N24 „Noworodek wymagający szczególnej opieki” (1 496; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok P20–P29: Zaburzenia oddechowe i sercowo-naczyniowe swoiste dla okresu okołoporodowego. Rozdział XVI (P00–P96): Wybrane stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| P21.0 | Ciężka zamartwica urodzeniowa | 256 |
| P21.1 | Umiarkowana lub średniego stopnia zamartwica urodzeniowa | 1 578 |
| P21.9 | Zamartwica urodzeniowa, nieokreślona | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem P21 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| N24 Noworodek wymagający szczególnej opieki | 1 496 | 89 657 | 3 | 8 970 zł |
| N22 Noworodek wymagający intensywnej terapii | 162 | 5 327 | 5 | 35 696 zł |
| N25 Noworodek wymagający wzmożonego nadzoru | 82 | 6 035 | 3 | 3 906 zł |
| N23 Noworodek wymagający intensywnej opieki | 65 | 5 240 | 19 | 48 132 zł |
| N21 Ciężka patologia noworodka > 30 dni | 29 | 2 388 | 41 | 141 681 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.