N50 to kod kategorii „Inne choroby męskich narządów płciowych” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 714 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP PZL10 „Zabiegi moszny, jądra, najądrza i nasieniowodu < 18 r.ż. *” (1 736; mediana pobytu 1 dzień). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N40–N51: Choroby męskich narządów płciowych. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N50.0 | Zanik jądra | brak danych |
| N50.1 | Zaburzenia naczyniowe męskich narządów płciowych | brak danych |
| N50.8 | Inne określone zaburzenia męskich narządów płciowych | 3 110 |
| N50.9 | Zaburzenie męskich narządów płciowych, nieokreślone | 604 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N50 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| PZL10 Zabiegi moszny, jądra, najądrza i nasieniowodu < 18 r.ż. * | 1 736 | 11 522 | 1 | 6 911 zł |
| P17 Choroby układu moczowo-płciowego | 573 | 3 980 | 1 | 3 147 zł |
| L72 Zabiegi moszny, jądra, najądrza i nasieniowodu | 509 | 12 910 | 2 | 3 194 zł |
| L69 Choroby prącia, jąder, nasieniowodu, moczowodu i cewki moczowej | 279 | 4 242 | 1–2 | 1 629 zł |
| L64 Małe zabiegi prącia | 214 | 3 842 | 0 | 1 283 zł |
| PZJ05 Zabiegi skórne < 18 r.ż. | 123 | 5 102 | 2 | 3 786 zł |
| PZL09 Małe zabiegi prącia < 18 r.ż. * | 117 | 4 978 | 1 | 1 620 zł |
| PZL08 Duże i średnie zabiegi prącia < 18 r.ż | 97 | 1 721 | 0 | 7 671 zł |
| L62F Duże i średnie zabiegi prącia < 66 r.ż. | 53 | 546 | 2–3 | 6 350 zł |
| PZL13 Procedury diagnostyczne zabiegowe w zakresie układu moczowo - płciowego < 18 r.ż * | 8 | 794 | 1 | 3 498 zł |
| L62E Duże i średnie zabiegi prącia > 65 r.ż. | 5 | 378 | 2 | 8 012 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.