N49 to kod kategorii „Zapalne choroby męskich narządów płciowych, niesklasyfikowane gdzie indziej” z rozdziału XIV klasyfikacji ICD-10 (choroby układu moczowo-płciowego). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 158 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP L69 „Choroby prącia, jąder, nasieniowodu, moczowodu i cewki moczowej” (146; mediana pobytu 5–6 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok N40–N51: Choroby męskich narządów płciowych. Rozdział XIV (N00–N99): Choroby układu moczowo-płciowego.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| N49.0 | Choroby zapalne pęcherzyków nasiennych | brak danych |
| N49.1 | Choroby zapalne powrózka nasiennego, osłonki pochwowej jądra i nasieniowodu | brak danych |
| N49.2 | Choroby zapalne moszny | 96 |
| N49.8 | Choroby zapalne innych określonych męskich narządów płciowych | 50 |
| N49.9 | Choroby zapalne męskich narządów płciowych o nieokreślonym umiejscowieniu | 12 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem N49 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| L69 Choroby prącia, jąder, nasieniowodu, moczowodu i cewki moczowej | 146 | 4 242 | 5–6 | 1 629 zł |
| L62F Duże i średnie zabiegi prącia < 66 r.ż. | 7 | 546 | 0 | 6 350 zł |
| L62E Duże i średnie zabiegi prącia > 65 r.ż. | 5 | 378 | 4 | 8 012 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.