M34 to kod kategorii „Twardzina układowa” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 3 622 hospitalizacje z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP H96C „Układowe choroby tkanki łącznej” (2 471; mediana pobytu 2 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M30–M36: Układowe choroby tkanki łącznej. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M34.0 | Postępująca twardzina uogólniona | 1 954 |
| M34.1 | Zespół CR(E)ST | brak danych |
| M34.2 | Twardzina układowa indukowana lekami i środkami chemicznymi | brak danych |
| M34.8 | Inne postacie twardziny układowej | 366 |
| M34.9 | Twardzina układowa, nieokreślona | 1 302 |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M34 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| H96C Układowe choroby tkanki łącznej | 2 471 | 18 213 | 2 | 4 891 zł |
| H96D Układowe choroby tkanki łącznej > 3 dni | 1 131 | 10 334 | 6 | 9 672 zł |
| H90 Zapalenia stawów i układowe choroby tkanki łącznej wymagające intensywnego leczenia > 10 dni | 13 | 243 | 13–19 | 20 712 zł |
| H95 Kompleksowa diagnostyka chorób reumatologicznych | 7 | 213 | 2 | 3 150 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.