M30 to kod kategorii „Guzkowe zapalenie tętnic i choroby pokrewne” z rozdziału XIII klasyfikacji ICD-10 (choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej). W 2024 r. szpitale rozliczyły z NFZ co najmniej 486 hospitalizacji z tym rozpoznaniem, najwięcej w grupie JGP D55 „Ziarniniaki, choroby płuc alergiczne i z autoimmunizacji” (458; mediana pobytu 3 dni). Dane: API NFZ „Statystyki JGP”, słownik ICD-10 z dane.gov.pl.
Blok M30–M36: Układowe choroby tkanki łącznej. Rozdział XIII (M00–M99): Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.
| Kod | Nazwa | Hospitalizacje w NFZ (co najmniej) |
|---|---|---|
| M30.0 | Guzkowe zapalenie tętnic | 3 |
| M30.1 | Guzkowe zapalenie tętnic z zajęciem płuc [zespół Churga-Strauss] | 458 |
| M30.2 | Młodzieńcze zapalenie wielotętnicze | brak danych |
| M30.3 | Zespół śluzówkowo-skórno-węzłowy [choroba Kawasaki] | 25 |
| M30.8 | Inne choroby związane z guzkowym zapaleniem tętnic | brak danych |
| Grupa JGP | Hospitalizacje z kodem M30 | Wszystkie hospitalizacje grupy | Mediana pobytu, dni | Typowa kwota NFZ za hospitalizację |
|---|---|---|---|---|
| D55 Ziarniniaki, choroby płuc alergiczne i z autoimmunizacji | 458 | 11 759 | 3 | 9 693 zł |
| P40 Inne choroby układu krążenia < 1 r.ż. albo < 18 r.ż. z pw | 20 | 719 | 3 | 23 694 zł |
| H90 Zapalenia stawów i układowe choroby tkanki łącznej wymagające intensywnego leczenia > 10 dni | 8 | 243 | 13–14 | 20 712 zł |
Typowa kwota to mediana kwot za jedną hospitalizację wśród szpitali w 2024 r. (zbiór 4864) — z rodziny „Ile NFZ płaci”. To nie jest cena: szpitale rozliczają się w punktach, a cenę punktu ustala umowa z NFZ.
Kod ICD-10 oznacza rozpoznanie według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych. Litera i dwie cyfry to kategoria, cyfra po kropce ją zawęża. Kod mówi, jakie rozpoznanie wpisał lekarz. Nie mówi, jak ciężki jest stan ani jak go leczyć — o to zapytaj lekarza, który wystawił dokument.
Liczba hospitalizacji to dolna granica. NFZ publikuje rozpoznania osobno dla każdej grupy JGP i pomija kody z małą liczbą przypadków. Gdy udziały kodów w tabeli przekraczają razem 100 %, jedna hospitalizacja ma w niej kilka kodów, a NFZ nie mówi, który był rozpoznaniem zasadniczym — wtedy bierzemy największy wiersz, a nie sumę. Część grup ma kilka tabel. Jeżeli dzielą one jedną listę kodów (każdy kod w jednej tabeli, udziały razem do 100 %), dodajemy je. Jeżeli mają wspólne kody albo razem przekraczają 100 %, bierzemy tabelę z największą liczbą. Grupy się nie nakładają: każdą hospitalizację szpital rozlicza w jednej grupie, więc liczby grup wolno dodać.